کار و زندگی، مگان راپینو

نویسندگان: آلیسون برد

کاپیتان جسور و بی‌پروای تیم ملی فوتبال بانوان آمریکا با عملکرد خیره‌کننده‌اش در جام جهانی سال گذشته ازجمله ضربات پنالتی کاملاً دقیق در شرایط پرتنش، جایگاه خود در تاریخ ورزش را مستحکم کرد، حتی اگر رئیس‌جمهور، دونالد ترامپ، توییت‌های انتقادی علیه او منتشر کرده باشد. او یکی از مدافعان صریح حقوق دگرباشان است. مگان با زانو زدن در هنگام پخش سرود ملی کشور در حین بازی‌ها همراهی خود با جنبش برابری نژادی را نشان داد. او همچنین سابقه‌ی شکایت از فدراسیون فوتبال آمریکا بابت تبعیض جنسیتی علیه تیمش را دارد

«رهبری به این نیست که صرفاً یک سبک داشته باشید. بلکه باید نیازهای بازیکنان را بدانید».

مجله: این نفود و قدرت را چگونه به دست آوردید؟

راپینو: وقتی از اعضای اصلی تیم ملی بانوان کشور هستید و به جام جهانی هم رفته‌ باشید، یعنی سختی‌های زیادی را پشت سر گذاشته‌اید. آمادگی کافی را خواهید داشت. عاشق بازی‌های بزرگم. علاوه بر ورزشکار، خود را در قامت یک سرگرم‌کننده هم می‌بینم. بنابراین از این لحظات لذت می‌برم: بازی در جلوی چشم این‌همه تماشاگر و قرار گرفتن در کانون توجهات، در شرایطی که اغلب خانم‌های ورزشکار از چنین موهبتی برخوردار نیستند. خیلی خوب است.

بعد از شکست‌ها چطور خود را بازیابی می‌کنید؟

چطور پیشرفت کردید و به رهبر گروه تبدیل شدید؟

پیشرفت یک واژه‌ی عالی برای توصیف آن است. به نظرم کاریزما و اقتدارگرایی بخصوصی در میان هم‌تیمی‌هایم دارم. و خود را به چالش کشیدم تا به شکلی کاملاً متفاوت از گذشته، مسئولیت‌پذیر باشم. ورزش حرفه‌ای می‌تواند حسی شبیه به این باشد که یک روز را هزاران بار زندگی کنید. – انجام یک کار تکراری به مدت 10 سال. تلاش مضاعف برای ایفای نقش رهبر، یک راهکار برای این بود که از نظر احساسی و فکری دیدم را بازتر کنم. همیشه تیم را در اولویت قرار می‌دادم. هیچ‌گاه بهترین نبوده‌ام، اما بخشی از بار تیم بر دوش من است و اگر کارم را به‌درستی انجام دهم، تاثیر بزرگی خواهم گذاشت. شخصاً خواهان پیروزی هستم، اما پیروزی دیگران و همکاری آن‌ها برای کسب موفقیت را هم می‌خواهم. اگر بازیکن ارشد تیم، چنین الگویی را جا بیندازد تا تمامی افراد حس دیده شدن و شنیده شدن را داشته باشند، اعتمادبه‌نفس پیدا کنند و جایگاهشان در تیم را بدانند، همه‌چیز تغییر خواهد کرد.

از تلاش‌هایتان در زمینه‌ی برابری بگویید.

میزان حقوق پرداختی یکی از روش‌های ما برای ارزش نهادن به افراد جامعه است، بنابراین مسئله‌ی بسیار مهمی است. اما نمی‌توانید یک گفتگوی هدفمند درباره‌ی درآمد داشته باشید، مگر اینکه ابتدا بحث سرمایه‌‌گذاری روی جوانان، حمایت‌های پزشکی، بازاریابی و اسپانسر را پیش بکشید. شاید بگویید که تعداد بازی‌های مردان بیشتر از زنان است. اما وقتی 10 نفر را مسئول فروش بلیط‌هایشان کرده‌اید و تنها 1 نفر بلیط بازی‌های خانم‌ها را می‌فروشد، پس مقایسه‌ی شما منطقی نخواهد بود. ابتدا باید این‌ها برابر شوند.

چرا به اعتراضات برابری نژادی پیوستید؟

یک تابستان بسیار خشونت‌بار را پشت سر گذاشتیم و شاهد چند قتل خبرساز رنگین‌پوست‌ها از سوی نیروهای پلیس بودیم. تا همین لحظه هم خیلی‌ها بازداشت شده‌اند. هر کس که این مسائل را انکار کند، یعنی خودش را به ندیدن زده است. با اطلاع از تمامی این موارد و به‌عنوان یک زن دگرباش و ورزشکار که اهمیت همراهی را می‌داند، با خودم گفتم، این کاری است که از دستم برمی‌آید. به‌عنوان یک ورزشکار سفیدپوست، می‌توانم پشتیبانی خودم را نشان دهم. خیلی از اوقات وقتی افراد سهمی در یک مسئله ندارند، خود را از آن کنار می‌کشند. اما برای من فرقی نمی‌کند.

چگونه تعداد بیشتری از سازمان‌ها می‌توانند پشتیبان همه‌پذیری باشند؟

ابتدا محیط مناسبی ایجاد کنید. این پروسه شامل زبان رایج در سازمان، دوره‌‏های آموزشی، روش‌های استخدام، طرف‌حساب‌های کسب‌وکار و ساختار کلی تیم مدیران ارشد سازمان خواهد شد. تمامی این‌ها می‌توانند سیگنالی برای کارکنان سازمان باشند تا بدانند در امنیت هستند. آینده‌نگری شخصیت‌های رده‌‌بالای سازمان، اهمیت به‌سزایی دارد.

این مقاله در شماره ی زیر منتشر شده است:

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *