سازمانتان را از شر موانعی که همه را خشمگین می‌کند خلاص کنید
شرکت‌ها چگونه می‌توانند با «عارضۀ افزودن» که کارها را پیچیده می‌کنند مبارزه کنند.
وینستون چرچیل، نخست‌وزیر بریتانیا، در اوت ۱۹۴۰ درحالی‌که کشورش برای موجی از حملات هواپیماهای آلمانی آماده می‌شد، تصمیم گرفت با دشمن دیگری مقابله کند: گزارش‌های طولانی. او در یادداشت مختصر و مفید ۲۳۴ کلمه‌ای از اعضای کابینۀ جنگی‌اش و کارکنان آن‌ها خواست «سعی کنند گزارش‌هایشان کوتاه‌تر باشد.» چرچیل از آن‌ها خواست «پاراگراف‌هایی کوتاه و واضح» بنویسند، استدلال‌ها یا آمارهای پیچیده را به پاورقی‌ها منتقل کنند و از «اصطلاحات تخصصی و رسمی» استفاده نکنند.
خلاصه ایده
مسئله
تقریباً همۀ سازمان‌ها گرفتار عارضۀ افزودن هستند: قوانین، رویه‌ها،اطلاع‌رسانی‌ها، ابزارها و نقش‌های غیرضروری که به نظر می‌رسد بی‌وقفه رشد می‌کنند و مانع بهره‌وری و خلاقیت هستند.
علل ریشه‌ای
افراد به‌طور پیش‌فرض معمولاً می‌پرسند: «اینجا چه چیزی را اضافه کنم؟» ولی نمی‌پرسند: «از شر چه چیزهایی می‌توانم خلاص شوم؟» سازمان‌ها معمولاً برای اضافه‌شدن به رهبرانشان پاداش می‌دهند، مثلاً پاداش، جوایز نقدی، افزایش امتیازها و اعطای عناوین به کسانی که فناوری‌های جدید ارائه می‌دهند، طرح‌های ابتکاری راه‌اندازی می‌کنند، یا قلمرو و دارایی‌ها را توسعه می‌دهند، در نظر گرفته می‌شود. و رهبران اغلب درک محدودی از «مخروط اصطکاک» خودشان دارند، اینکه اعمال و تصمیم‌های آن‌ها چه بار سنگینی برای دیگران دارد.
راه حل
برای شناسایی و رهایی از شر موانعی که می‌توان و باید حذف شوند، بررسی‌های دقیقی انجام دهید. از ابزارهای کاهنده برای ازبین‌بردن آن موانع، یا ایجاد مشکل برای افرادی که از ابتدا این موانع را ایجاد کرده‌اند، استفاده کنید.
وینستون چرچیل، نخست‌وزیر بریتانیا، در اوت ۱۹۴۰ درحالی‌که کشورش برای موجی از حملات هواپیماهای آلمانی آماده می‌شد، تصمیم گرفت با دشمن دیگری مقابله کند: گزارش‌های طولانی. او در یادداشت مختصر و مفید ۲۳۴ کلمه‌ای از اعضای کابینۀ جنگی‌اش و کارکنان آن‌ها خواست «سعی کنند گزارش‌هایشان کوتاه‌تر باشد.» چرچیل از آن‌ها خواست «پاراگراف‌هایی کوتاه و واضح» بنویسند، استدلال‌ها یا آمارهای پیچیده را به پاورقی‌ها منتقل کنند و از «اصطلاحات تخصصی و رسمی» استفاده نکنند.
خلاصه ایده
مسئله
تقریباً همۀ سازمان‌ها گرفتار عارضۀ افزودن هستند: قوانین، رویه‌ها،اطلاع‌رسانی‌ها، ابزارها و نقش‌های غیرضروری که به نظر می‌رسد بی‌وقفه رشد می‌کنند و مانع بهره‌وری و خلاقیت هستند.
علل ریشه‌ای
افراد به‌طور پیش‌فرض معمولاً می‌پرسند: «اینجا چه چیزی را اضافه کنم؟» ولی نمی‌پرسند: «از شر چه چیزهایی می‌توانم خلاص شوم؟» سازمان‌ها معمولاً برای اضافه‌شدن به رهبرانشان پاداش می‌دهند، مثلاً پاداش، جوایز نقدی، افزایش امتیازها و اعطای عناوین به کسانی که فناوری‌های جدید ارائه می‌دهند، طرح‌های ابتکاری راه‌اندازی می‌کنند، یا قلمرو و دارایی‌ها را توسعه می‌دهند، در نظر گرفته می‌شود. و رهبران اغلب درک محدودی از «مخروط اصطکاک» خودشان دارند، اینکه اعمال و تصمیم‌های آن‌ها چه بار سنگینی برای دیگران دارد.
راه حل
برای شناسایی و رهایی از شر موانعی که می‌توان و باید حذف شوند، بررسی‌های دقیقی انجام دهید. از ابزارهای کاهنده برای ازبین‌بردن آن موانع، یا ایجاد مشکل برای افرادی که از ابتدا این موانع را ایجاد کرده‌اند، استفاده کنید.
نویسنده
رابرت آی ساتن روانشناس سازمانی و استاد علوم و مهندسی مدیریت در دانشگاه استنفورد است.
هوگی رائو جامعه‌شناس سازمانی است که در کنار پروفسور آتول مک‌بین استاد رفتار سازمانی در دانشکدۀ تحصیلات تکمیلی بازرگانی استنفورد است.
نظرات شما