خرده‌فروشان و نظام‌های سلامت با همکاری یکدیگر می‌توانند خدمات درمانی را بهبود بخشند

آن‌ها باید خدمات تکمیلی خودشان را هماهنگ کنند تا به مصرف‌کنندگان کمک کنند و نیازهای کارفرمایان و بیمه‌گران را به‌خوبی برآورده کنند.

همه‌گیری کرونا و پیامدهایش به‌وضوح کاستی‌های خدمات‌رسانی نظام سلامت را در ایالات متحده و بسیاری از کشورهای دیگر آشکار کرده است:

هزینه‌های به‌سرعت روبه رشد، کیفیت ناهماهنگ و دسترسی ناکافی و نابرابر به مراقبت‌های اولیه و سایر انواع خدمات درمانی. بااین‌حال اگر خرده‌فروشان و نظام‌های سلامت ملزم به ایجاد شراکتی قدرتمند بودند، می‌توانستند در مقابله با این چالش‌های کلان، نقش مهمی ایفا کنند. هرچند که همکاری‌هایی بین خرده‌فروشان و مراکز خدمات درمانی وجود دارد (مثلاً شراکت بین تارگت و کایزرپرمَنِنته در کالیفرنیای جنوبی که از سال ۲۰۱۴ آغاز شد) اما نادر هستند و به‌طور کامل از قابلیت‌های خودشان بهره‌برداری نکرده‌اند. برای تحول بنیادین در نحوهٔ ارائهٔ خدمات درمانی، بیش از پیش به شراکت‌هایی از این قبیل نیاز داریم و بسیاری از همکاری‌های موجود هم باید به سمت هدف متفاوتی تغییر مسیر دهند. عمدتاً خرده‌فروشان با تمرکز بر مدل فروش مستقیم به مصرف‌کننده از این شراکت‌ها بهره‌برداری کرده‌اند تا شمار معدودی از خدمات اولیه را تأمین کنند، اما باید از این فرصت‌ها استفاده کنند و خدمات درمانی جامع‌تری را ارائه دهند. درست است که باید به نیازهای مصرف‌کنندگان توجه کنند، اما از سوی دیگر باید کارفرمایان و بیمه‌گران را یاری کنند تا سلامت جمعی و هزینه‌های خدمات درمانیِ جمعیت‌های تحت پوشش خودشان را مدیریت کنند. ما در این مقاله دلایلی برای لزوم این قبیل شراکت‌ها ارائه می‌دهیم و بر چهار اقدام کلیدی تأکید می‌کنیم که خرده‌فروشان و نظام‌های‌ سلامت باید در پیش گیرند تا این هدف بزرگتر را عملی کنند.

برای مشاهده ادامه متن مقاله، اشتراک تهیه نمایید.