نقش جدید منابع انسانی

از جنگ جهانی دوم تا دههٔ ۱۹۸۰، تمرکز کارکرد منابع انسانی بر حمایت از کارکنان بود. این امر ابتدا برای جلوگیری از ورود اتحادیه‌ها به شرکت‌ها و بعدها برای مدیریت توسعهٔ کارکنان در دوره‌ای بود که پرورش تمام استعدادها درون‌سازمانی بود. سپس اوضاع تغییر کرد. تحت تأثیر رکود تورمی دههٔ ۱۹۷۰، رکود اقتصادی اوایل دههٔ ۱۹۸۰ و رکود بزرگ اخیر، تمرکز منابع انسانی به‌طور فزاینده‌ای بر کاهش بی‌وقفهٔ هزینه‌ها معطوف شد. دهه‌ها کسادی بازار کار به تسهیل روند کاهش هزینه‌های منابع انسانی منجر شد، چون ترک شغل برای افراد دشوار بود. حقوق و همۀ انواع مزایا، از جمله آموزش و توسعه، کاهش یافت، مطالبات کاری بیشتر شد و امنیت شغلی تنزل یافت.

---

خلاصه ایده

تغییر گرایش

برای دهه‌ها، وقتی بازار کار آمریکا کساد بود، منابع انسانی بر کاهش هزینه‌ها تمرکز داشت؛ این امر به معنای کم شدن حقوق، مزایا و آموزش کارکنان بود. اما اکنون با محدود شدن بازار کار، چالش اصلی حفظ کارکنان است.

اولویت های جدید

منابع انسانی باید بر پُر نگه داشتن موقعیت‌های شغلی و جلوگیری از فرسودگی و نارضایتی کارکنان تمرکز کند.

نقش جدید منابع انسانی

واحد منابع انسانی باید دربارۀ هزینه‌های واقعی جابه‌جایی کارکنان، رسیدگی به نگرانی آنان دربارۀ هوش مصنوعی و تجدید ساختار، لابی‌گری برای سرمایه‌گذاری در آموزش، بازنگری در نحوهٔ استفاده از کارکنان قراردادی و عرضه‌کنندگان و تقویت تلاش‌ها برای تنوع، برابری و شمول به رهبران آموزش دهد.

---

برای مشاهده ادامه متن مقاله، اشتراک تهیه نمایید.