رهبران و مدیران

خلاصه چند مقاله

banner

فعالیت‌های پرمخاطره در داخل و خارج از محیط کار


در سال‌های اخیر، محققان علاقۀ ویژه‌ای به تاثیر فعالیت‌های غیرکاری مدیرعامل‌ها بر رفتارها و تصمیمات کاری آن‌ها پیدا کرده‌اند. در همین راستا مطالعه‌ای جدید به بررسی تاثیر سرگرمی‌های پرمخاطرۀ مدیران بر گروه مهمی از ذی‌نفعان شرکت‌ها یعنی بانک‌ها پرداخته است.

محققان با ملاحظۀ تحقیقات پیشین، هزاران وام بانکی تخصیص‌یافته به شرکت‌های بزرگ آمریکایی در حدفاصل سال‌های 1930 تا 2010 را بررسی کردند. هدف آ‌ن‌ها شناسایی شرکت‌هایی بود که مدیرعاملشان مجوز خلبانی خصوصی داشت؛ درواقع این موضوع شاخصی برای ارزیابی رفتار ریسکی شخص و البته بخشی از بررسی‌های لازم سرمایه‌گذاران احتمالی بود. محققان پس از بررسی ویژگی‌هایی نظیر سن، سابقه و اعتمادبه‌نفس مدیرعامل، عمر و دارایی‌های شرکت و همچنین وضع کلی اقتصاد، به این نتیجه رسیدند: هزینۀ استقراض سازمان‌هایی که مدیرعامل خلبان داشتند، 0.18 درصد بیشتر از میانگین سایر کمپانی‌ها بود. همچنین وام‌های اعطایی به این شرکت‌ها قید و شرط بیشتری داشت، با وثیقه‌های سنگین‌تری تخصیص داده می‌‌شد و احتمالش بیشتر بود که مبلغ وام با مسئولیت مشترک چند بانک اعطا شود. اگر مدیر مربوطه اهمیت ویژه‌ای برای شرکت داشت (برای او بیمۀ عمر اختصاصی در نظر می‌گرفتند) و همچنین وقتی هیئت‌مدیره‌ها مدیران مستقل کمتری داشتند، چنین تبعاتی سنگین‌تر می‏‌شدند.

محققان می‌نویسند: «سرمایه‌گذارانی که در پی بررسی اوضاع شرکت هستند، باید فعالیت‌های مدیرعامل در داخل و خارج از محیط کار را زیر نظر بگیرند.» به گفتۀ آن‏‌ها هیئت‌مدیره‌ها هم باید به این رفتارها توجه کنند. بنابراین موقع ارزیابی گزینه‌های مدیرعاملی، صِرف بررسی فعالیت‌های غیرکاری افراد کفایت نمی‌کند، بلکه باید شرط ممانعت آن‌ها از هرگونه تفریح خطرناک نیز در نظر گرفته شود.

دربارۀ تحقیق: «منطقۀ پرواز ممنوع در موسسات وام‌دهنده: سرگرمی‌های پرمخاطرۀ مدیرعامل‌ها چه تاثیری بر ارزیابی بانک‌ها از شرکت‌هایشان دارد»، نوشتۀ بو اویانگ و همکاران، مجلۀ علوم سازمانی، در دست چاپ




می‌خواهید خوش‌اندام شوید؟ به روزهای باشگاه نرفتن خود فکر کنید


به‌عنوان انسان همیشه به‌دنبال بهبود وضعیت خودمان هستیم: تصمیم قطعی می‌گیریم که بیشتر ورزش کنیم، تغذیۀ سالم‌تری داشته باشیم، برای بازنشستگی پس‌انداز کنیم و… . بخشی از این فرایند، برنامه‌ریزی برای دستیابی به نتیجۀ مدنظرمان است. براساس نتایج یک مطالعۀ‌ جدید، چارچوب‌ برنامه‌ریزی ما برای هر فعالیت -چه فعالیت‌های همسو با هدف (نظیر هفته‌ای سه روز رفتن به باشگاه) باشد و چه مغایر با آن (هفته‌ای چهار روز باشگاه نرفتن)- روی جاه‌طلبی و موفقیت یا شکست نهایی ما تاثیر می‌گذارد.

طی هفت آزمایشی که روی بیش از 2200 شرکت‌کننده صورت گرفت، وقتی افراد دربارۀ فعالیت‌های مغایر با هدفشان برنامه‌ریزی می‌کردند، اهداف تعیین‌شدۀ آن‌ها 13درصد جاه‌طلبانه‌تر از سایرین بود. در اولین آزمایش، از شرکت‌کنندگان دربارۀ پس‌انداز برای خرید وسیلۀ مدنظرشان پرسیده شد. گروهی از آن‌ها باید مبلغ مشخصی برای پس‌انداز هر ماه تعیین کرده و گروه دوم، هزینه‌ها و مبلغ غیر پس‌اندازشان را اعلام می‌کردند. در نهایت متوسط اهداف تعیین‌شده از سوی اعضای گروه دوم، 17درصد بیشتر از گروه اول بود. آزمایش‌های دیگری دربارۀ حضور یا عدم حضور در سمینارهای آموزشی، حل کردن یا نکردن پازل‌ها برای دریافت جایزه و همچنین تعداد وعده‌های غذاییِ با سبزیجات و بدون آن انجام شد. همۀ آن‌ها نتایج مشابهی داشتند.

برای مشاهده ادامه متن مقاله، اشتراک تهیه نمایید.

نظرات شما

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *