مقالات کوتاه

خلاصه چند مقاله

banner

آیا اکتساب شرکت به نفع کارکنانش است؟


هرساله کمپانی‎‌های بزرگ، هزاران استارتاپ فناوری را می‎‌خرند و اصلی‌ترین انگیزۀ آن‎‌ها، جذب بهترین استعدادهای فنی و مدیریتی این شرکت‎‌های کوچک است. تحقیقی جدید از احتمال بی‌ثمر بودن این اقدام می‌گوید.

محققان ابتدا فهرستی از تمام شرکت‎‌های آمریکایی خریداری‎‌شده یا ادغام‎‌شده در حدفاصل 1995 تا 2010 گردآوری کردند. سپس با جمع‌آوری مجموعه‌ای متشکل از 30 میلیون رزومۀ عمومی، بیش از 60 هزار کارمند استخدامی استارتاپ‌ها در بازۀ زمانی نزدیک به اکتسابشان را شناسایی کردند. اما برای گروه کنترل تحقیق، کارمندانی را در نظر گرفتند که همان سال از سوی شرکت مادر استخدام شده بودند. این دو دسته از کارمندان در جنبه‎‌های مختلف از جمله مسئولیت شغلی، رتبه و تجربه مقایسه شدند. بر اساس تحلیل‌های پس از اکتساب، متوسط عمر کارمندان استخدامی شرکت مادر 2.3 سال بود؛ درحالی‌که کارمندان اکتسابی پس از 1.6 سال شرکت را ترک می‎‌کردند. همچنین با افزایش رتبه، تحصیلات و تخصص فنی، مدیریتی، کاری و فروشندگی، احتمال جدا شدن کارمندان اکتسابی افزایش می‎‌یافت؛ درحالی‌که هدف اصلی از اکتساب استارتاپ‌های کوچک‌تر، جذب همین دسته از کارمندان است.

به ادعای محققان، هماهنگی با ساختار شرکت جدید دشوار است. تفاوت‎‌های فرهنگی و سایر تمایزها میان شرکت مادر و استارتاپ، احتمال جدایی کارمندان را افزایش می‎‌دهد. محققان می‌نویسند: «ادغام استارتاپ با شرکت جاافتاده، تفاوت‌های آشکاری میان علائق و مسئولیت‎‌های کنونی کارمند می‌سازد. اگر کارمندی به‎‌خاطر فرار از کاغذبازی شرکت‎‌های بزرگ به استارتاپ‎‌‌ها پیوسته باشد، احتمالاً از این ادغام راضی نخواهد بود.»

دربارۀ تحقیق: «مقایسۀ کارمندان اکتسابی و استخدامی: حفظ یا از دست دادن آن‎‌‌ها» نوشتۀ وایی نگ و توبی استوارت، مجلۀ مدیریت استراتژیک، 2022




تاثیر رابطۀ هم‌دانشگاهیان


بیش از 40 درصد عرضه‌های اولیه در کشور آمریکا، متعلق به استارتاپ‌های تحت حمایت صندوق‌های سرمایه‎‌گذاری خطرپذیر است. تحقیقی جدید نکتۀ جالبی در مورد سرمایه‎‌گذاران این استارتاپ‎‌ها می‌گوید: خیلی از مواقع آن‌ها هم‎‌دانشگاهیِ یک یا چند نفر از بنیان‌گذاران استارتاپ‌ها هستند.

محققان با بررسی فهرست پیچ‌بوک (گردآورندۀ اطلاعات سرمایه‎‌گذاران کارآفرین‎‌ها) در حدفاصل 2002 تا 2020، به ارزیابی شرکت‎‌هایی پرداختند که سرمایۀ اولیه دریافت کردند. این داده‎‌ها شامل سوابق تحصیلی بنیان‌گذاران و سرمایه‎‌گذاران کمپانی و همچنین جزئیات راندهای سرمایه‎‌گذاری و عرضۀ اولیۀ آن‎‌ها بود. سپس اطلاعات 550 مورد از بزرگ‌ترین دانشگاه‎‌های آمریکا از جمله موقعیت مکانی، نام‌نویسی و متوسط نمرۀ SAT ورودی‌های جدید را جمع‌آوری کردند (معیاری برای ارزیابی کیفیت دانشگاه). بر اساس تحلیل آن‌ها در بیش از یک‎‌سوم سرمایه‌گذاری‎‌های اولیه، حداقل یکی از اعضای تیم سرمایه‌گذاری و بنیان‎‌گذاران استارتاپ، هم‌دانشگاهی بودند.

برای مشاهده ادامه متن مقاله، اشتراک تهیه نمایید.

نظرات شما

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *