اشتراک رایگان

بررسی و خلاصۀ چند مقاله کوتاه

از گروهی از نویسنده ها در مجله نوامبر-دسامبر2020

banner


یک حرکت ساده برای افزایش تنوع






حتی سازمان‌هایی که دغدغۀ گوناگونی دارند هم با مشکلات افزایش تنوع دست و پنجه نرم می‌کنند. به‌عنوان نمونه با وجود تلاش‌های گسترده در سالیان اخیر، هنوز هم سیلیکون ولی در سیطرۀ مردان آسیایی و سفیدپوست قرار دارد. مطالعه‌ای جدید حاکی از یک مداخلۀ ساده است که می‌تواند مفید واقع شود.





طی هشت آزمایش، محققان «اثر میل به بخش‌بندی» را کشف کردند؛ اگر اعضای یک گروه به چند دسته تقسیم شوند و از افراد بخواهید که چند نفر را برگزینند، عموماً از هر دسته تعدادی را انتخاب می‌کنند. در اولین آزمایش، از شرکت‌کننده‌ها خواستیم خود را مسئول کارگزینی در نظر بگیرند؛ فردی که وظیفۀ ارزیابی پرونده‏ هشت متقاضی به او سپرده شده و قرار است سه نفر را برای مصاحبه انتخاب کند. پروندۀ متقاضیان برای برخی از شرکت‌کننده‌ها، به‌گونه‌ای چیده شد که 4 نفر اول آقا و 4 نفر بعدی خانم بودند؛ برای سایرین (گروه کنترل)، ترتیب پرونده‌ها به‌صورت تصادفی بود. نتیجه این بود که اعضای گروه اول، انتخاب‌های بسیار متنوع‌تری نسبت به گروه دوم داشتند. آزمایش‌های بعدی نشان دادند که در صورت مرتب‌سازی افراد بر اساس ملیت و دانشگاه و همچنین وقتی شرکت‌کننده‌ها از کارشناسان باتجربۀ مدیریت منابع انسانی بودند، باز هم همین قضیه صدق می‌کرد. مهم‌تر آنکه پس از ارزیابی متقاضیان بر اساس رزومه، میزان صلاحیت «متقاضیان منتخب»، تقریباً هم‌اندازۀ زمانی بود که از دسته‌های متنوع‌تر انتخاب شده بودند. محققان می‌نویسند: «تحقیق ما از کارشناسان منابع انسانی می‌خواهد که در هنگام تصمیم‌گیری درباره‌‏ گزینش پرسنل، بیش ‌از پیش به شیوۀ ارائۀ اطلاعات توجه کنند.»بنا به استدلال آن‌ها، «پورتال‌‌های درخواست کار را می‌توان به گونه‌ای تغییر داد که در صورت تمایل کمپانی به افزایش تنوع در یک دستۀ خاص، نحوه‏ چینش درخواست‌ها نیز اصلاح شود.» بدین ترتیب مسئولان ارزیابی می‌توانند هنگام بررسی رزومه‌ها، اشخاص حاضر در گروه‌های متفاوت را در دسته‌های جداگانه جای دهند.

برای مشاهده ادامه متن مقاله، اشتراک تهیه نمایید.

نظرات شما

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *