سرمایهگذاری برای رشد در دوران عدم‌قطعیت
رهبران باهوش همزمان با کاهش هزینه‌ها، از فرصت‌ها هم استقبال می‌کنند.
اوایل سال 2020، همه‌گیری کرونا موجب بحران بزرگی در صنعت هواپیمایی شد؛ طوری که ترافیک مسافر خطوط هوایی آمریکا، 96 درصد نسبت به سال قبل افت کرد. در همین راستا آلاسکا ایرلاینز همچون سایر همتایان، واکنش‌های سریعی برای ثبات در وضعیت مالی سازمان نشان داد: روند استخدام کارکنان جدید را متوقف کرد؛ دستمزد مدیران ارشد سازمان را کاهش داد؛ برای تعویق اقساط، با تأمین‌کنندگانش مذاکره کرد؛ بازخرید و پرداخت سود سهام را به حالت تعلیق درآورد؛ در نهایت هزینه‌های سرمایه‌ای خود را کاهش داد. اما در کنار این‌ها اقدام متمایز دیگری هم انجام داد. درحالی‌که رقبا سفارش هواپیماهای جدید را لغو می‌کردند، رهبران آلاسکا ایرلاینز شرایط وقت را فرصت مناسبی برای به‌روزرسانی و توسعۀ ناوگان شرکت با قیمت مناسب دیدند. همچنین درحالی‌که پیش‌تر، از ترکیب هواپیماهای ایرباس و بوئینگ استفاده می‌کردند، تصمیم گرفتند با بهره‌برداری صِرف از بوئینگ، عملیات سازمان را ساده‌تر کنند. شرکت با اطمینان از قوی بودن تراز مالی سازمان، خبر توافق برای خریداری 68 بوئینگ با یک بند اضافه در قرارداد خرید 52 هواپیمای دیگر را در دسامبر 2020 اعلام کرد. درحالی‌که در آن سال، هیچ خط هوایی بزرگ دیگری سفارش خرید هواپیما ثبت نکرد. بن مینیچوچی، رئیس وقت و مدیرعامل کنونی سازمان، توضیح می‌دهد که «به دنبال روشی متهورانه برای بازیابی سازمان از چالش‌های بزرگ کرونا بودیم. می‌دانستیم مشکلات زنجیرۀ تأمین، اختلالاتی در روند تحویل هواپیماها ایجاد می‌کند؛ اما از طریق این معامله بستر مناسبی برای توسعۀ سازمان می‌ساختیم. بدون هواپیما نمی‌توان خطوط هوایی را گسترش داد.»
خلاصه ایده
مسئله
بسیاری از رهبران و شرکت‌ها در مواجهه با رکود و مشکلات، تمام تمرکزشان را روی کاهش هزینه‌ها می‌گذارند تا سودآوری کنونی خود را حفظ کنند. اما چنین طرز فکری کوته‌نگرانه است.
راهکار
بهتر است در دوران بی‌ثبات، همزمان با تصمیمات هوشمندانه برای کاهش برخی هزینه‌ها، روی پرورش مهارت‌های جدید هم سرمایهگذاری کنید. به‌این‌ترتیب قدرتمندتر از قبل بازمی‌گردید. بر اساس تحقیقات، پیروی سازمان‌ها از این استراتژی مزیت‌های بلندمدتی به همراه دارد.
ایده
رهبران باید برای دفاع و حملۀ همزمان، این سه طرز فکر را پرورش دهند: معنابخشی (برداشتن گام‌های کوچک برای شناخت محیط و ایجاد اصلاحات لازم در طول مسیر)؛ خودکفایی (هزینه برای موارد ضروری و مضایقه برای هزینه‌های غیرضروری)؛ در نهایت نگاه متعادل به کل ذی‌نفعان (همکاری با کارکنان، تأمین‌کنندگان، سرمایه‌گذاران و مردم عادی جامعه برای تقسیم مشکلات و تضمین مصالح جمعی).
اوایل سال 2020، همه‌گیری کرونا موجب بحران بزرگی در صنعت هواپیمایی شد؛ طوری که ترافیک مسافر خطوط هوایی آمریکا، 96 درصد نسبت به سال قبل افت کرد. در همین راستا آلاسکا ایرلاینز همچون سایر همتایان، واکنش‌های سریعی برای ثبات در وضعیت مالی سازمان نشان داد: روند استخدام کارکنان جدید را متوقف کرد؛ دستمزد مدیران ارشد سازمان را کاهش داد؛ برای تعویق اقساط، با تأمین‌کنندگانش مذاکره کرد؛ بازخرید و پرداخت سود سهام را به حالت تعلیق درآورد؛ در نهایت هزینه‌های سرمایه‌ای خود را کاهش داد. اما در کنار این‌ها اقدام متمایز دیگری هم انجام داد. درحالی‌که رقبا سفارش هواپیماهای جدید را لغو می‌کردند، رهبران آلاسکا ایرلاینز شرایط وقت را فرصت مناسبی برای به‌روزرسانی و توسعۀ ناوگان شرکت با قیمت مناسب دیدند. همچنین درحالی‌که پیش‌تر، از ترکیب هواپیماهای ایرباس و بوئینگ استفاده می‌کردند، تصمیم گرفتند با بهره‌برداری صِرف از بوئینگ، عملیات سازمان را ساده‌تر کنند. شرکت با اطمینان از قوی بودن تراز مالی سازمان، خبر توافق برای خریداری 68 بوئینگ با یک بند اضافه در قرارداد خرید 52 هواپیمای دیگر را در دسامبر 2020 اعلام کرد. درحالی‌که در آن سال، هیچ خط هوایی بزرگ دیگری سفارش خرید هواپیما ثبت نکرد. بن مینیچوچی، رئیس وقت و مدیرعامل کنونی سازمان، توضیح می‌دهد که «به دنبال روشی متهورانه برای بازیابی سازمان از چالش‌های بزرگ کرونا بودیم. می‌دانستیم مشکلات زنجیرۀ تأمین، اختلالاتی در روند تحویل هواپیماها ایجاد می‌کند؛ اما از طریق این معامله بستر مناسبی برای توسعۀ سازمان می‌ساختیم. بدون هواپیما نمی‌توان خطوط هوایی را گسترش داد.»
خلاصه ایده
مسئله
بسیاری از رهبران و شرکت‌ها در مواجهه با رکود و مشکلات، تمام تمرکزشان را روی کاهش هزینه‌ها می‌گذارند تا سودآوری کنونی خود را حفظ کنند. اما چنین طرز فکری کوته‌نگرانه است.
راهکار
بهتر است در دوران بی‌ثبات، همزمان با تصمیمات هوشمندانه برای کاهش برخی هزینه‌ها، روی پرورش مهارت‌های جدید هم سرمایهگذاری کنید. به‌این‌ترتیب قدرتمندتر از قبل بازمی‌گردید. بر اساس تحقیقات، پیروی سازمان‌ها از این استراتژی مزیت‌های بلندمدتی به همراه دارد.
ایده
رهبران باید برای دفاع و حملۀ همزمان، این سه طرز فکر را پرورش دهند: معنابخشی (برداشتن گام‌های کوچک برای شناخت محیط و ایجاد اصلاحات لازم در طول مسیر)؛ خودکفایی (هزینه برای موارد ضروری و مضایقه برای هزینه‌های غیرضروری)؛ در نهایت نگاه متعادل به کل ذی‌نفعان (همکاری با کارکنان، تأمین‌کنندگان، سرمایه‌گذاران و مردم عادی جامعه برای تقسیم مشکلات و تضمین مصالح جمعی).
نویسنده
رانجای گولاتی استاد حوزه‌ی مدیریت کسب‌وکار در دانشکده‌ی کسب‌وکار هاروارد است.
نظرات شما