بازطراحی دوران بازنشستگی
زمان آن رسیدهاست که توافقی جدید میان کارفرمایان و کارکنان مسنتر برقرار شود
امروزه نیروی کار و محل کار در تغییری دائم و بیسابقه قرار دارند. سازمانها با خلأ نیروی مستعد مواجهاند و به دلایل مختلفی قادر به پر کردن این خلأ مهم نیستند؛ این دلایل عبارتند از میزان بالای جابهجایی کارکنان، میزان پایین مشارکت کارکنان، تغییری شایانتوجه به شیوههای کاری از راه دور و ترکیبی، موج مستمر بازنشستگی نسل بِیبی بومر (متولدین سالهای ۱۹۴۶ تا ۱۹۶۴ در دوران ازدیاد زادوولد) و پیشرفتهای سریع فناوری. بسیاری از مهمترین موقعیتهای شغلی مستلزم مهارتهای پیچیده، تجربه و هوش اجتماعیاند. همۀ این مستلزمات را نمیتوان صرفاً با استخدام و آموزش نیروی بیتجربه یا استفاده از هوش مصنوعی برطرف کرد.
با شروع بیماری همهگیر کرونا، میزان مشارکت نیروی کار کاهش و میزان ایجاد شغل افزایش یافتهاست. بنابر گزارش مرکز دادههای نیروی کار آمریکا، پائیز سال گذشته در این کشور با وجود ۹.۵میلیون فرصت شغلی، فقط ۶.۵میلیون نیروی بیکار وجود داشت. بسیاری از صنایع از جمله تولید، تجارت عمدهفروشی و خردهفروشی، آموزش و تقریباً هر نوع خدمات بهداشتی و درمانی، بیشاز تعداد داوطلبان با تجربۀ مرتبط و حتی در برخی موارد دو برابر تعدادشان فرصت شغلی دارند. برای نمونه، پیشبینی شدهاست که کمبود نیروی بخش مراقبتهای بهداشتی و درمانی در آمریکا تا سال ۲۰۲۶ به ۳.۲میلیون نفر میرسد. و این مشکل جهانی است. نظرخواهی اخیر شرکت مَنپاوِرگروپ از ۳۹۰۰۰ کارفرما از سراسر جهان مشخص کردهاست که سهم شرکتهایی که کمبود نیروی مستعد را گزارش دادهاند از ۳۵٪ در سال ۲۰۱۳ به بالاترین میزان خود در تاریخ یعنی ۷۷٪ در سال ۲۰۲۳ رسیدهاست.
خلاصه ایده
مشکل
میزان مشارکت نیروی کار کاهش و میزان ایجاد شغل افزایش یافتهاست. در سطح جهانی، سهم شرکتهایی که کمبود نیروی مستعد را گزارش دادهاند از ۳۵٪ در سال ۲۰۱۳ به ۷۷٪ در سال ۲۰۲۳ افزایش یافتهاست. در همین حال، هر روز تقریباً ۱۰۰۰۰ آمریکایی به ۶۵سالگی میرسند.
خبر خوب
بسیاری از کارکنان مسنتر تمایل دارند به کار کردن ادامه دهند. در واقع، آنها همچنان مشغول کارند. اکنون کارکنان ۶۵ساله یا مسنتر روبهرشدترین گروه نیروی کار را تشکیل میدهند. یک بررسی برآورد کردهاست که تا سال ۲۰۳۰، ۱۵۰میلیون شغل در سراسر جهان به کارکنان بالای ۵۵ سال واگذار میشوند.
مسیر پیش رو
امروزه نیروی کار و محل کار در تغییری دائم و بیسابقه قرار دارند. سازمانها با خلأ نیروی مستعد مواجهاند و به دلایل مختلفی قادر به پر کردن این خلأ مهم نیستند؛ این دلایل عبارتند از میزان بالای جابهجایی کارکنان، میزان پایین مشارکت کارکنان، تغییری شایانتوجه به شیوههای کاری از راه دور و ترکیبی، موج مستمر بازنشستگی نسل بِیبی بومر (متولدین سالهای ۱۹۴۶ تا ۱۹۶۴ در دوران ازدیاد زادوولد) و پیشرفتهای سریع فناوری. بسیاری از مهمترین موقعیتهای شغلی مستلزم مهارتهای پیچیده، تجربه و هوش اجتماعیاند. همۀ این مستلزمات را نمیتوان صرفاً با استخدام و آموزش نیروی بیتجربه یا استفاده از هوش مصنوعی برطرف کرد.
با شروع بیماری همهگیر کرونا، میزان مشارکت نیروی کار کاهش و میزان ایجاد شغل افزایش یافتهاست. بنابر گزارش مرکز دادههای نیروی کار آمریکا، پائیز سال گذشته در این کشور با وجود ۹.۵میلیون فرصت شغلی، فقط ۶.۵میلیون نیروی بیکار وجود داشت. بسیاری از صنایع از جمله تولید، تجارت عمدهفروشی و خردهفروشی، آموزش و تقریباً هر نوع خدمات بهداشتی و درمانی، بیشاز تعداد داوطلبان با تجربۀ مرتبط و حتی در برخی موارد دو برابر تعدادشان فرصت شغلی دارند. برای نمونه، پیشبینی شدهاست که کمبود نیروی بخش مراقبتهای بهداشتی و درمانی در آمریکا تا سال ۲۰۲۶ به ۳.۲میلیون نفر میرسد. و این مشکل جهانی است. نظرخواهی اخیر شرکت مَنپاوِرگروپ از ۳۹۰۰۰ کارفرما از سراسر جهان مشخص کردهاست که سهم شرکتهایی که کمبود نیروی مستعد را گزارش دادهاند از ۳۵٪ در سال ۲۰۱۳ به بالاترین میزان خود در تاریخ یعنی ۷۷٪ در سال ۲۰۲۳ رسیدهاست.
خلاصه ایده
مشکل
میزان مشارکت نیروی کار کاهش و میزان ایجاد شغل افزایش یافتهاست. در سطح جهانی، سهم شرکتهایی که کمبود نیروی مستعد را گزارش دادهاند از ۳۵٪ در سال ۲۰۱۳ به ۷۷٪ در سال ۲۰۲۳ افزایش یافتهاست. در همین حال، هر روز تقریباً ۱۰۰۰۰ آمریکایی به ۶۵سالگی میرسند.
خبر خوب
بسیاری از کارکنان مسنتر تمایل دارند به کار کردن ادامه دهند. در واقع، آنها همچنان مشغول کارند. اکنون کارکنان ۶۵ساله یا مسنتر روبهرشدترین گروه نیروی کار را تشکیل میدهند. یک بررسی برآورد کردهاست که تا سال ۲۰۳۰، ۱۵۰میلیون شغل در سراسر جهان به کارکنان بالای ۵۵ سال واگذار میشوند.
مسیر پیش رو

نظرات شما