گذر از شاخص ESG
این چارچوب منتقدانی دارد. در اینجا راهنمایی جدید برای یک کسب‌وکار مسئولانه ارائه شده است.
چند سال گذشته، موضوع ESG (سرواژۀ رایج برای اندازه‌گیری و مدیریت عملکرد یک شرکت در زمینه‌های زیست‌محیطی، اجتماعی و حکمرانی) دچار مشکلاتی شده است. در ایالات متحده، این اصطلاح به یک هدف برای حملات از هر دو جناح سیاسی تبدیل شده است. برای کسانی که در جناح چپ قرار دارند،ESG کافی نیست و نمی‌تواند به اندازۀ کافی چالش‌های اجتماعی عمده، به ویژه تغییرات اقلیمی را مورد توجه قرار دهد. برای کسانی که در جناح راست قرار دارند، این به معنای تلاشی پنهانی برای وادار کردن شرکت‌ها به پذیرش یک دستورکار لیبرال است، که به این ترتیب بازارها و رقابت آزاد را تحریف می‌کند. همچنین منتقدان از «سبزشویی» (عملی که در آن شرکت‌ها و سرمایه‌گذاران تلاش‌های ESG خود را بیش از حد بیان می‌کنند) انتقاد کرده‌اند. این سیل از انتقادات باعث شده تا ESG برای بسیاری از مدیران جذابیت خود را از دست بدهد. برخی حتی وارد فاز «سبزخاموشی» شده‌اند، به این معنی که دیگر در مورد ابتکارات ESG خود به طور علنی صحبت نمی‌کنند.
خلاصه ایده
موضوع
برنامه‌های مرتبط با ESG از سراسر طیف سیاسی بسیار مورد انتقاد قرار می‌گیرند؛ هم به‌خاطر این که به اندازۀ کافی اقدامی نمی‌کنند و هم به‌خاطر این که به نظر می‌رسد دستورکار لیبرال‌ها را پیش می‌برند. اما نیاز به یک همسویی روشن بین عملکرد مالی یک شرکت و عملکرد ESG آن همچنان پابرجاست.
چالش
بحثی مداوم بین استفاده از اهمیت منفرد، که بر ارزش‌آفرینی برای سهام‌داران تمرکز دارد و اهمیت دوگانه، که تأثیرات اجتماعی را نیز در بر می‌گیرد، درگیر پیچیدگی‌های سیاسی و سنجشی است و هیچ توافقی بر سر آن وجود ندارد.
رویکرد عمل‌گرایانه
هدف شرکت را دقیق تعریف کنید، شفافیت در گزارش‌دهی ESG را بهبود ببخشید و با ذی‌نفعان به‌گونه‌ای سازنده تعامل داشته باشید. این راهبردها به شرکت‌ها کمک می‌کنند تا فشارهای مرتبط با ESG را از طریق تمرکز بر مسائلی که بر ارزش سهام‌داران تأثیر دارند مدیریت کرده و در عین حال تأثیرات اجتماعی گسترده‌تر را نیز شناسایی و به آن‌ها پاسخ دهند.
چند سال گذشته، موضوع ESG (سرواژۀ رایج برای اندازه‌گیری و مدیریت عملکرد یک شرکت در زمینه‌های زیست‌محیطی، اجتماعی و حکمرانی) دچار مشکلاتی شده است. در ایالات متحده، این اصطلاح به یک هدف برای حملات از هر دو جناح سیاسی تبدیل شده است. برای کسانی که در جناح چپ قرار دارند،ESG کافی نیست و نمی‌تواند به اندازۀ کافی چالش‌های اجتماعی عمده، به ویژه تغییرات اقلیمی را مورد توجه قرار دهد. برای کسانی که در جناح راست قرار دارند، این به معنای تلاشی پنهانی برای وادار کردن شرکت‌ها به پذیرش یک دستورکار لیبرال است، که به این ترتیب بازارها و رقابت آزاد را تحریف می‌کند. همچنین منتقدان از «سبزشویی» (عملی که در آن شرکت‌ها و سرمایه‌گذاران تلاش‌های ESG خود را بیش از حد بیان می‌کنند) انتقاد کرده‌اند. این سیل از انتقادات باعث شده تا ESG برای بسیاری از مدیران جذابیت خود را از دست بدهد. برخی حتی وارد فاز «سبزخاموشی» شده‌اند، به این معنی که دیگر در مورد ابتکارات ESG خود به طور علنی صحبت نمی‌کنند.
خلاصه ایده
موضوع
برنامه‌های مرتبط با ESG از سراسر طیف سیاسی بسیار مورد انتقاد قرار می‌گیرند؛ هم به‌خاطر این که به اندازۀ کافی اقدامی نمی‌کنند و هم به‌خاطر این که به نظر می‌رسد دستورکار لیبرال‌ها را پیش می‌برند. اما نیاز به یک همسویی روشن بین عملکرد مالی یک شرکت و عملکرد ESG آن همچنان پابرجاست.
چالش
بحثی مداوم بین استفاده از اهمیت منفرد، که بر ارزش‌آفرینی برای سهام‌داران تمرکز دارد و اهمیت دوگانه، که تأثیرات اجتماعی را نیز در بر می‌گیرد، درگیر پیچیدگی‌های سیاسی و سنجشی است و هیچ توافقی بر سر آن وجود ندارد.
رویکرد عمل‌گرایانه
هدف شرکت را دقیق تعریف کنید، شفافیت در گزارش‌دهی ESG را بهبود ببخشید و با ذی‌نفعان به‌گونه‌ای سازنده تعامل داشته باشید. این راهبردها به شرکت‌ها کمک می‌کنند تا فشارهای مرتبط با ESG را از طریق تمرکز بر مسائلی که بر ارزش سهام‌داران تأثیر دارند مدیریت کرده و در عین حال تأثیرات اجتماعی گسترده‌تر را نیز شناسایی و به آن‌ها پاسخ دهند.
نویسنده
رابرت اکلس استاد مدعو مدیریت در دانشکده‌ی کسب‌وکار سعید از دانشگاه آکسفورد است.
نظرات شما