وقتی تکنولوژی از جامعه پیش می‌افتد
افراد خلاق و پیشرو باید نهادهایی بسازند که اجازه‌ی موفقیت را به آن‌ها بدهد – و این کار به‌تنهایی ممکن نیست.
پهپادها که در اصل به خاطر اهداف نظامی توسعه داده شدند، تا سال ۲۰۱۳ تاییدیه‌ی بهره‌برداری تجاری در ایالات متحده را دریافت نکردند. اما وقتی این اتفاق افتاد، بلافاصله مشخص شد که پهپادها می‌توانند فواید عظیمی را برای دسته‌ی قابل توجهی از صنایع به همراه داشته باشند – و تقریبا به همان سرعت مشخص شد که قوانین بهره‌برداری از آن مشکل‌ساز خواهند شد. این تکنولوژی جدید مشکلات ایمنی و امنیتی را به وجود می‌آورد و هیچ اجماعی وجود نداشت که چه کسی باید قوانین مربوط به تعدیل این مشکلات را بنگارد و اصلا دانش لازم برای توسعه‌ی قوانین، هنوز در بسیاری از موارد وجود نداشت. همچنین این ربات‌های پرنده‌ی کوچک، مایه‌ی اضطراب بسیاری از افراد بودند.
خلاصه مقاله
مسئله: بهره‌برداری از نوآوری‌های متحول‌کننده، با موانع خاصی مواجه می‌شود. تعیین قوانین برای آن‌ها دشوار است، مدل‌های کسب‌وکار کنونی را دگرگون می‌کنند و حتی امکان دارد هنجارهای اجتماعی را به چالش بکشند.
منبع بینش: کارآفرین‌های حاضر در بازارهای نوظهور با همان ابهاماتی مواجه می‌شوند که کمپانی‌های نوآور در صنعت تکنولوژی با آن‌ها روبرو هستند. آن‌هایی می‌توانند موفق‌تر از بقیه شوند که بتوانند شرایط لازم و مجاز برای موفقیت را بسازند. این پروسه غالبا به معنای ایجاد یک مبنای اجتماعی و سازمانی جدید است که کل اکوسیستم موجود بتوانند از آن منتفع شوند.
نمونه: صنعت پهپاد نشان می‌دهد که این پروسه چگونه برای یک فناوری نوظهور جواب می‌دهد. برخی از نقش‌آفرین‌های این صنعت به دولت‌ها کمک می‌کنند تا قوانین هوشمندانه‌ای را توسعه دهند، برخی دیگر در حال آزمودن کاربردهای جدید هستند و هنوز هم گروهی از آن‌ها در حال ایجاد نهادهای غیردولتی برای پشتیبانی از این صنعت‌اند.
این موانع قانونی، لجستیکی و اجتماعی در راستای به‌کارگیری از محصولات و خدمات نوین، بسیار رواج دارند. در واقع، تکنولوژی همواره از توانایی یک جامعه برای مواجهه با آن جلو می‌زند. بخشی از دلیل این موضوع به بی‌قیدی کارآفرین‌های حوزه‌‌ی فناوری در قبال مشکلات حقوقی و اجتماعی مخلوقاتشان است. اگرچه ماشین‌های الکتریکی از یارانه دولت فدرال بهره می‌گیرند، اما تسلا از بسیاری از مقررات محلی و ملی تخطی کرده است، زیرا دلال‌های مرسوم را دور می‌زند تا مستقیما به مشتریان بفروشد. همین اواخر بود که فیس‌بوک با مشکلاتی در زمینه‌ی استفاده از داده‌ها مواجه شده، علی‌رغم اینکه موفقیت عظیمی درباره‌ی کاربران و تبلیغاتش داشته است.
مشخص است که اگرچه نوآوری‌ها راحتی و آسایش زیادی را به همراه می‌آورند، اما رویکردهای قدیمی برای قانون‌گذاری صنایع، اداره‌ی یک کسب‌وکار و گذران زندگی را مورد تهدید قرار می‌دهند. این امر همیشه صحت داشته است. در همین راستا، ماشین‌های اولیه اجازه نداشتند سریع‌تر از اسب‌ها بروند و برخی از کارکنان صنعت نساجی در قرن نوزدهم، با پتک به جان دستگاه‌های جدید افتادند، چراکه می‌ترسیدند به‌خاطر این دستگاه‌ها، از کار بیکار شوند! تکنولوژی جدید می‌تواند هنجارهای اجتماعی را دگرگون کند: در نظر بگیرید که چگونه اپ‌های دوست‌یابی، نحوه‌ی ملاقات افراد با یکدیگر را متحول کرده‌اند.
البته کارآفرین‌ها حقیقتا اهمیت نمی‌دهند که مشکلات پیش رویشان دارای یک الگوی پیشین و سابقه‌دار هستند. آن‌ها می‌خواهند بدانند چگونه می‌توانند بازه‌ی زمانی میان پیشرفت تکنولوژی و ظهور قوانین و رفتارهای جدید به‌منظور پذیرش احتمالات آن تکنولوژی را مدیریت – و کوتاه – کنند.
نویسنده
تارون خانا استاد خورخه پائولو لمان در دانشکده‌ی کسب‌وکار هاروارد، مدیر انستیتوی جنوب آسیای لاکشمی میتال در هاروارد و نویسنده‌ی کتاب «اعتماد: ایجاد بنیان‌های کارآفرینی در کشورهای درحال‌توسعه» (بریت-کوهلر،۲۰۱۸) است.
نظرات شما