شاید صرفه به مقیاس حقیقت نداشته باشد
هر دانشجوی سال اول حسابداری، این درس را یاد میگیرد: وقتی یک شرکت رشد میکند، هزینههای تولید هر واحد آن کاهش مییابد، زیرا هزینههای ثابت و سربار آن میان تعداد واحد بیشتری تقسیم خواهند شد. پدیدهای که تحت عنوان صرفه به مقیاس شناخته میشود. طرحهای سرمایهگذاری و برنامههای کسبوکار بیشماری وجود دارند که براساس این فرضیه و اصل مشتق از آن، یعنی افرایش حاشیهی سود با افزایش میزان فروش، بنا شدهاند.
اما آیا این مفروضات حقیقت دارند؟
یک مطالعهی جدید به چنین موضوعی میپردازد. محققان به بررسی چهار مجموعه دادهی بزرگ پرداختند – دو مجموعه شامل کمپانیهای آمریکایی، یک مجموعه شامل شرکتهای اروپایی و یک مجموعه شامل کمپانیهای بینالمللی که در مجموع بیش از هزاران شرکت را در بر میگرفتند – تا تغییرات نسبت هزینه به فروش و حاشیهی سود شرکتها پس از رشدشان را رصد کنند.

نظرات شما