بانک‌ها در استفاده از هوش مصنوعی چقدر باید جسور باشند؟

banner
سیتی رحمان، مدیرعامل بانک ان‌وی‌اف مستقر در مالزی، با عجله از راهروهای ساختمان گروه مهندسی کامپیوتر دانشگاه عبور می‌کرد. او راننده‌اش را به ساختمان اشتباهی راهنمایی کرده بود، زیرا به جلسات معمول جذب استعداد در گروه مالی فکر می‌کرد و اکنون دیرش شده بود. همان‌طور که به اتاق نزدیک می‌شد، صدای سرپرست بخش نوآوری هوش مصنوعی بانک، مایکل لیم، را می‌شنید که در حال ارتباط‌گیری با دانشجویان بود. مایکل که ۱۸ ماه پیش از شرکت گوگل به بانک پیوسته بود، گفت: «می‌دانید، اِن‌وی‌اِف قبلاً مخفف «نِوِر وِری فَست» (هیچ عجله نکن) بود، اما اکنون با ‌سختی و به‌آرامی در حال رساندن خود به قرن ۲۱ است.» این حرف او باعث خندۀ دانشجویان شد.

سیتی در حالی که به اتاق وارد می‌شد، گفت: « در واقع، ما یکی از نوآورترین بانک‌های این منطقه هستیم، گرچه از‌نظر مایکل، هیچ‌کس سرعت کافی ندارد.»

مایکل خندید، اما سیتی سعی کرد مطمئن شود مایکل نگاه سرزنش‌آمیز او را زمانی‌که به‌سمت جلوی اتاق می‌رفت، دیده است. در هفته‌های اخیر، مایکل مصرانه در پی یک سرمایه‌گذاری بزرگ در هوش مصنوعی بوده‌ و تنش‌هایی میان مایکل و تقریباً همۀ افراد بانک به‌جز آن‌هایی که در گروه او هستند، به‌وجود آمده است.

برای مشاهده ادامه متن مقاله، اشتراک تهیه نمایید.

نویسنده

توماس داونپورت استاد فناوری اطلاعات و مدیریت در کالج بابسون ، همکار تحقیق در طرح اقتصاد دیجیتال ام‌آی‌تی و مشاور ارشد در موسسه‎‌ی تحلیل دیلویت است.

جرج وسترمن سخنران ارشد دانشکده‎‌‌ی مدیریت اسلون ام‌آی‌‎‌تی و محقق ارشد آموزش نیروی کار در آزمایشگاه آموزش جهانی جمیل است. او نویسنده‎‌ی مشترک سه کتاب جایزه‌برده ازجمله «رهبری دیجیتال: تبدیل فناوری به تحول کسب‌وکار» (انتشارات مجله‌ی کسب‌وکار هاروارد، 2014) است.

ذخیره و اشتراک گذاری

نظرات شما

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *