چطور استارتاپ می‌تواند نرخ سوخت سرمایۀ خود را کاهش دهد؟
تایلر اسمیت، بنیان‌گذار و مدیرعامل پاک، به جلسۀ زوم ملحق شد و با لوئیس سعد، عضو ارشد صندوق، بزرگ‌ترین سرمایه‌گذار و مهم‌ترین عضو هیئت‌مدیرۀ شرکت احوالپرسی کرد. چهار روز به جلسۀ هیئت‌مدیره مانده بود و باید دربارۀ مسائل متعددی حرف می‌زدند.
همین 18 ماه قبل، مسیر پیشرفت پاک فوق‌العاده به نظر می‌رسید. این استارتاپ نرم‌افزاریِ چهارساله دور دوم جذب سرمایه با مبلغ 100 میلیون دلار را به پایان رسانده بود، دو میلیارد دلار ارزش داشت و طبق برآوردها درآمد سال آتی آن به 100 میلیون دلار می‌رسید.
(1) در سال 2020، میانگین ارزش قبل از سرمایه‌‌گذاریِ استارتاپ‌های فعال در حوزۀ نرم‌افزارهای ابری، به 580 میلیون دلار رسید.
وقتی تعداد کارکنان سازمان به 500 نفر رسید، تایلر دفتر بزرگی در نیویورک اجاره کرد. هدفش فروش سهام و عمومی کردن شرکت طی دو یا سه سال آینده بود.
اما پس از تصمیم بانک مرکزی آمریکا مبنی بر افزایش نرخ سود به‌خاطر مقابله با تورم، ریزش سهام شرکت‌های فناوری آغاز شد. عرضه‌های اولیه به تعویق افتادند و سرمایه‌گذاران خطرپذیر به شرکت‌های پورتفولیوی خود توصیه کردند تا هزینه‌هایشان را کاهش دهند. لوئیس دو استارتاپ موفق راه‌اندازی کرده بود و استارتاپ سومش در دوران رکود بزرگ ورشکسته شد؛ همین اتفاق موجب روی آوردن او بهسرمایه‌گذاری خطرپذیر شده بود. به همین دلیل بیش از سایرین دربارۀ لزوم کاهش اساسی هزینه‌ها و افزایش مدت‌زمان بقای شرکت با نقدینگی موجود می‌گفت.
سه ماه پیش و با اصرار هیئت‌مدیره، تایلر 20 درصد از کارکنان پاک را اخراج کرده و بودجۀ کل بخش‌های سازمان را کاهش داده بود. اکنون هم لوئیس خواهان دور دوم از تعدیل نیروها بود.
تایلر در آغاز جلسه گفت: «از ایمیلتان تشکر می‌کنم. من هم موافقم هزینه‌های ماهانۀ عملیات سازمان را دوباره کاهش دهیم. اما نگران روحیۀ سازمان هستم. دوست دارم روش دیگری برای کاهش هزینه‌ها بیابیم.»
لوئیس جواب داد: «منظورت را می‌فهمم، چون پیش‌تر در جایگاه تو بوده‌ام. تیم تو به‌خوبی استارتاپ را توسعه داده است. با اغلب تصمیمات هزینه‌ای شما در سال گذشته به‌ویژه اجارۀ دفتر جدید موافقم؛ کمتر از انتظارمان استفاده شده است، اما نمی‌دانیم بازار تا چه زمانی به نوساناتش ادامه می‌دهد و کماکان 70 درصد هزینه‌های ماهانۀ ما به کارکنان مربوط می‌شود؛ پس گزینه‌های خیلی زیادی نداریم. باید چند مورد از مزایا را حذف کنی و با اینکه از گفتنش بیزارم، اما باز هم باید تعدادی از کارکنان را کنار بگذاری.»
(2) آیا با توجه به جو موجود دغدغه‌های لوئیس دربارۀ نرخ سوخت سرمایه منطقی است یا به‌خاطر شکست‌های گذشته، وسواس بیش‌ازحدی روی هزینه‌ها دارد؟
لوئیس از شخصیت‌های بانفوذ هیئت‌مدیره بود و تایلر نظرات او را قبول داشت. اما به فرهنگ سرزنده، سخت‌کوش و عملکردمحور پاک افتخار می‌کرد. شاید دور جدید اخراج‌ها باعث می‌شد کارکنان اعتماد خود به رهبری سازمان را از دست بدهند.
همین 18 ماه قبل، مسیر پیشرفت پاک فوق‌العاده به نظر می‌رسید. این استارتاپ نرم‌افزاریِ چهارساله دور دوم جذب سرمایه با مبلغ 100 میلیون دلار را به پایان رسانده بود، دو میلیارد دلار ارزش داشت و طبق برآوردها درآمد سال آتی آن به 100 میلیون دلار می‌رسید.
(1) در سال 2020، میانگین ارزش قبل از سرمایه‌‌گذاریِ استارتاپ‌های فعال در حوزۀ نرم‌افزارهای ابری، به 580 میلیون دلار رسید.
وقتی تعداد کارکنان سازمان به 500 نفر رسید، تایلر دفتر بزرگی در نیویورک اجاره کرد. هدفش فروش سهام و عمومی کردن شرکت طی دو یا سه سال آینده بود.
اما پس از تصمیم بانک مرکزی آمریکا مبنی بر افزایش نرخ سود به‌خاطر مقابله با تورم، ریزش سهام شرکت‌های فناوری آغاز شد. عرضه‌های اولیه به تعویق افتادند و سرمایه‌گذاران خطرپذیر به شرکت‌های پورتفولیوی خود توصیه کردند تا هزینه‌هایشان را کاهش دهند. لوئیس دو استارتاپ موفق راه‌اندازی کرده بود و استارتاپ سومش در دوران رکود بزرگ ورشکسته شد؛ همین اتفاق موجب روی آوردن او بهسرمایه‌گذاری خطرپذیر شده بود. به همین دلیل بیش از سایرین دربارۀ لزوم کاهش اساسی هزینه‌ها و افزایش مدت‌زمان بقای شرکت با نقدینگی موجود می‌گفت.
سه ماه پیش و با اصرار هیئت‌مدیره، تایلر 20 درصد از کارکنان پاک را اخراج کرده و بودجۀ کل بخش‌های سازمان را کاهش داده بود. اکنون هم لوئیس خواهان دور دوم از تعدیل نیروها بود.
تایلر در آغاز جلسه گفت: «از ایمیلتان تشکر می‌کنم. من هم موافقم هزینه‌های ماهانۀ عملیات سازمان را دوباره کاهش دهیم. اما نگران روحیۀ سازمان هستم. دوست دارم روش دیگری برای کاهش هزینه‌ها بیابیم.»
لوئیس جواب داد: «منظورت را می‌فهمم، چون پیش‌تر در جایگاه تو بوده‌ام. تیم تو به‌خوبی استارتاپ را توسعه داده است. با اغلب تصمیمات هزینه‌ای شما در سال گذشته به‌ویژه اجارۀ دفتر جدید موافقم؛ کمتر از انتظارمان استفاده شده است، اما نمی‌دانیم بازار تا چه زمانی به نوساناتش ادامه می‌دهد و کماکان 70 درصد هزینه‌های ماهانۀ ما به کارکنان مربوط می‌شود؛ پس گزینه‌های خیلی زیادی نداریم. باید چند مورد از مزایا را حذف کنی و با اینکه از گفتنش بیزارم، اما باز هم باید تعدادی از کارکنان را کنار بگذاری.»
(2) آیا با توجه به جو موجود دغدغه‌های لوئیس دربارۀ نرخ سوخت سرمایه منطقی است یا به‌خاطر شکست‌های گذشته، وسواس بیش‌ازحدی روی هزینه‌ها دارد؟
لوئیس از شخصیت‌های بانفوذ هیئت‌مدیره بود و تایلر نظرات او را قبول داشت. اما به فرهنگ سرزنده، سخت‌کوش و عملکردمحور پاک افتخار می‌کرد. شاید دور جدید اخراج‌ها باعث می‌شد کارکنان اعتماد خود به رهبری سازمان را از دست بدهند.
نظرات شما