چگونه ریسکهای واقعی اقتصاد کلان را ارزیابی کنیم
مدلها و پیشبینیها میتوانند وسوسهانگیز باشند، اما زمان آن رسیده است که مدیران اجرایی دوباره به سراغ شم اقتصادی خودشان بروند.
در پنج سال گذشته، رهبران شرکتها و سرمایهگذاران مجبور بودهاند شوکها، بحرانها و هشدارهای متوالی و سریع -و اشتباه- اقتصاد کلان را درک و هضم کنند.
در سال ۲۰۲۰، زمانیکه همهگیری کرونا باعث رکود شدیدی شد، به رهبران گفته شد که این بحران ممکن است حتی وخیمتر از بحران مالی سال ۲۰۰۸ باشد و احتمالاً بهاندازۀ «رکود بزرگ» ویرانگر خواهد بود. برخلاف این پیشبینیها، بهبود اقتصادی سریع و قدرتمندی اتفاق افتاد. در سال ۲۰۲۱، زمانیکه تنگناهای عرضه و تقاضای بسیار زیاد باعث افزایش شدید قیمتها شدند، بسیاری بر این باور بودند که این تورم افسارگسیخته ما را به دهۀ ناخوشایند ۱۹۷۰ میلادی بازمیگرداند. در عوض، نرخ تورم در یک سال از ۹.۱٪ به کمی بالاتر از ۳٪ کاهش یافت. در سال ۲۰۲۲، زمانیکه نرخ بهره در آمریکا افزایش یافت، پیشبینی شد که موجی از نکول بدهیها در بازارهای نوظهور رخ میدهد، اما این پیشبینی تحقق نیافت. همچنین در سال ۲۰۲۲ و بار دیگر در سال ۲۰۲۳، عموم مردم رکودی قریبالوقوع را «اجتنابناپذیر» میدانستند. در مقابل، اقتصاد مقاوم آمریکا نهتنها خلاف این پیشبینیهای بدبینانه عمل کرد، بلکه رشد قویای را نیز رقم زد.
خلاصه ایده
وضعیت
پساز دههها آرامش نسبی، شوکها و بحرانهای حوزۀ اقتصاد کلان تیتر اخبار را به خود اختصاص دادهاند و راهبرد شرکتها را پیچیده کردهاند. متأسفانه حوزۀ اقتصاد کلان کمک چندانی به این مسئله نکرده است، بلکه در برخی موارد با واکنشهای شتابزده و بیشازحد مطمئن به جریان دادههای ناپایدار، به مشکل دامن زده است.
دلیل استمرار
هیچ مدل اقتصادیای نتوانسته است شوکهای پنج سال گذشته را پیشبینی کند و از هشدارهای اشتباه نیز جلوگیری کند. مدلها و پیشبینیهایشان در زمانهای بسیار حساس یعنی در دوران بحران، کمترین دقت را دارند. اما زمانیکه اقتصاد در حال سقوط آزاد است، مدیران اجرایی بهوضوح نیاز مبرم به راهنمایی دربارۀ وقایع احتمالی پیدا میکنند.
راه حل
در پنج سال گذشته، رهبران شرکتها و سرمایهگذاران مجبور بودهاند شوکها، بحرانها و هشدارهای متوالی و سریع -و اشتباه- اقتصاد کلان را درک و هضم کنند.
در سال ۲۰۲۰، زمانیکه همهگیری کرونا باعث رکود شدیدی شد، به رهبران گفته شد که این بحران ممکن است حتی وخیمتر از بحران مالی سال ۲۰۰۸ باشد و احتمالاً بهاندازۀ «رکود بزرگ» ویرانگر خواهد بود. برخلاف این پیشبینیها، بهبود اقتصادی سریع و قدرتمندی اتفاق افتاد. در سال ۲۰۲۱، زمانیکه تنگناهای عرضه و تقاضای بسیار زیاد باعث افزایش شدید قیمتها شدند، بسیاری بر این باور بودند که این تورم افسارگسیخته ما را به دهۀ ناخوشایند ۱۹۷۰ میلادی بازمیگرداند. در عوض، نرخ تورم در یک سال از ۹.۱٪ به کمی بالاتر از ۳٪ کاهش یافت. در سال ۲۰۲۲، زمانیکه نرخ بهره در آمریکا افزایش یافت، پیشبینی شد که موجی از نکول بدهیها در بازارهای نوظهور رخ میدهد، اما این پیشبینی تحقق نیافت. همچنین در سال ۲۰۲۲ و بار دیگر در سال ۲۰۲۳، عموم مردم رکودی قریبالوقوع را «اجتنابناپذیر» میدانستند. در مقابل، اقتصاد مقاوم آمریکا نهتنها خلاف این پیشبینیهای بدبینانه عمل کرد، بلکه رشد قویای را نیز رقم زد.
خلاصه ایده
وضعیت
پساز دههها آرامش نسبی، شوکها و بحرانهای حوزۀ اقتصاد کلان تیتر اخبار را به خود اختصاص دادهاند و راهبرد شرکتها را پیچیده کردهاند. متأسفانه حوزۀ اقتصاد کلان کمک چندانی به این مسئله نکرده است، بلکه در برخی موارد با واکنشهای شتابزده و بیشازحد مطمئن به جریان دادههای ناپایدار، به مشکل دامن زده است.
دلیل استمرار
هیچ مدل اقتصادیای نتوانسته است شوکهای پنج سال گذشته را پیشبینی کند و از هشدارهای اشتباه نیز جلوگیری کند. مدلها و پیشبینیهایشان در زمانهای بسیار حساس یعنی در دوران بحران، کمترین دقت را دارند. اما زمانیکه اقتصاد در حال سقوط آزاد است، مدیران اجرایی بهوضوح نیاز مبرم به راهنمایی دربارۀ وقایع احتمالی پیدا میکنند.
راه حل
نویسنده
فیلیپ کارلسن اِسلیزک اقتصاددان ارشد جهانی گروه مشاورۀ بوستون است.
پُل سوآرتز اقتصاددان ارشد گروه مشاورۀ بوستون است.
نظرات شما