رهبران نباید تلاش کنند همۀ کارها را خودشان انجام دهند
بسیاری از کارهای مهم را دیگران هم میتوانند انجام دهند. تمرکزتان را بر اموری معطوف کنید که در آنها بهنحو چشمگیری از سایرین برتر هستید.
هچند همواره امکان دارد که ظرفیت شرکت همگام با رشد تقاضا افزایش یابد، اما زمانی که در اختیار رهبر است طبیعتاً محدود است. همانطور که همه میدانیم، در هر شبانهروز فقط 24 ساعت در اختیار داریم. بسیاری از افراد گمان میکنند که با سختتر کارکردن میتوانند بهرهوریشان را بالا ببرند. اما این راهکار در درازمدت به شکست میانجامد. آنها به مرور زمان خسته میشوند، بهرهوری کلیشان افت میکند و در نهایت دچار فرسودگی شغلی شده و ممکن است سازمان را ترک کنند.
خلاصه ایده
مشکل
مدیرعاملان سراسر دنیا با فهرست بلندبالایی از امور مهم در شرح وظایفشان روبرو هستند که روزبهروز هم طولانیتر میشود. اما زمان محدودی در اختیار دارند تا به این امور اختصاص دهند. آنها در تلاش برای انجامدادن تمام کارها بهتنهایی خود را در معرض فرسودگی شغلی قرار میدهند.
علت
مدیرعاملان معمولاً وظایف را با توجه به میزان اهمیتشان برای شرکت گزینش میکنند. اما از ایشان انتظار میرود به وظایفی بسیار فراتر از ظرفیت زمانی موجودشان رسیدگی نمایند.
راهکار
رهبران بهجای برعهدهگرفتن هرچه بیشتر وظایف مهم باید قانون مزیت نسبی را به کار گیرند: باید روی کارهایی تمرکز کنند که در انجامشان از همه سرآمد هستند و اطمینان حاصل کنند که برای وظایفی که تنها از عهدۀ خودشان برمیآید، وقت کافی در نظر گرفته باشند.
هچند همواره امکان دارد که ظرفیت شرکت همگام با رشد تقاضا افزایش یابد، اما زمانی که در اختیار رهبر است طبیعتاً محدود است. همانطور که همه میدانیم، در هر شبانهروز فقط 24 ساعت در اختیار داریم. بسیاری از افراد گمان میکنند که با سختتر کارکردن میتوانند بهرهوریشان را بالا ببرند. اما این راهکار در درازمدت به شکست میانجامد. آنها به مرور زمان خسته میشوند، بهرهوری کلیشان افت میکند و در نهایت دچار فرسودگی شغلی شده و ممکن است سازمان را ترک کنند.
خلاصه ایده
مشکل
مدیرعاملان سراسر دنیا با فهرست بلندبالایی از امور مهم در شرح وظایفشان روبرو هستند که روزبهروز هم طولانیتر میشود. اما زمان محدودی در اختیار دارند تا به این امور اختصاص دهند. آنها در تلاش برای انجامدادن تمام کارها بهتنهایی خود را در معرض فرسودگی شغلی قرار میدهند.
علت
مدیرعاملان معمولاً وظایف را با توجه به میزان اهمیتشان برای شرکت گزینش میکنند. اما از ایشان انتظار میرود به وظایفی بسیار فراتر از ظرفیت زمانی موجودشان رسیدگی نمایند.
راهکار
رهبران بهجای برعهدهگرفتن هرچه بیشتر وظایف مهم باید قانون مزیت نسبی را به کار گیرند: باید روی کارهایی تمرکز کنند که در انجامشان از همه سرآمد هستند و اطمینان حاصل کنند که برای وظایفی که تنها از عهدۀ خودشان برمیآید، وقت کافی در نظر گرفته باشند.

نظرات شما