سرمایهگذاری خصوصی باید پرچمدار پایداری باشد.
اینجا روش مناسبی را شرح میدهیم.
هرچند در دهۀ 80 اکثر شرکتهای سرمایهگذاری خصوصی را خریداران عمدۀ سهام سایر سازمانها میدانستند، اما اغلب سعی میکنند از طریق مدیریت بهتر روی کمپانیهای پورتفولیوی خود عملکرد آنها را بهتر کنند.
پیشتر مدل کسبوکار این شرکتها ارزشآفرینی از طریق تمرکز و نظارت روی واحدهای کسبوکار نادیده گرفتۀ شرکتهای خوشهای یا کمپانیهای خصوصی ناموفق نظیر کسبوکارهای خانوادگیِ بههمریخته بود. هرچند صنعت سرمایهگذاری خصوصی از همان ابتدا توجه ویژهای به راهبری داشت، اما دو وجه دیگر ESG یعنی مسائل زیستمحیطی و اجتماعی را نادیده گرفته است. این صنعت همواره به دنبال بازگشت سرمایه و سود بوده است، بدون اینکه دغدغۀ چندانی بابت پایداری بلندمدت کمپانیهای پورتفولیو یا تاثیرگذاری آنها بر جامعه داشته باشد.
اکنون فرصت بزرگی پیش روی سرمایهگذاری خصوصی و کل جامعه قرار دارد. حال سرمایهگذاری خصوصی گوشهای از والاستریت نیست، بلکه نقش بسیار مهمی در اقتصاد دنیا دارد. در سال 2021، مجموع داراییهای تحت مدیریت این صنعت به 6.3 تریلیون دلار رسید (در قیاس با 90 تریلیون دلار سهم عمومی) و «منابع مالی جذبشده که هنوز سرمایهگذاری نشدهاند» آن نیز نزدیک به 2 تریلیون دلار بود. طبق برآوردها، در سال 2026 این داراییها از مرز 11 تریلیون دلار نیز عبور میکند. حدود 10 هزار شرکت سرمایهگذاری خصوصی در سراسر دنیا، روی بیش از 20 میلیون کارمند شاغل در حدود 40 هزار کمپانی پورتفولیوی خود نظارت میکنند. اکنون برخی از بزرگترین شرکتهای سرمایهگذاری خصوصی -آپولو، بلکراک، EQT، کارلایل، KKR و TPG- وارد بازار سهام شدهاند؛ بنابراین همان فشارهای وارد بر سایر کمپانیهای عمومی را تحمل میکنند.
خلاصه ایده
از دیرباز شرکتهای سرمایهگذاری خصوصی مسائل پایداری را نادیده میگرفتند؛ اما اکنون این صنعت آنقدر بزرگ شده که جامعه نمیتواند بدون مشارکت فعال این شرکتها، بر تغییرات اقلیمی و سایر چالشهای بزرگ غلبه کند.
فرصت
در مقایسه با سرمایهگذاران کمپانیهای سهامی عام، مدل کسبوکار سرمایهگذاری خصوصی مزیتهای مشهودی برای پیشبرد برنامههای پایداری دارد.
راهکار
هرچند در دهۀ 80 اکثر شرکتهای سرمایهگذاری خصوصی را خریداران عمدۀ سهام سایر سازمانها میدانستند، اما اغلب سعی میکنند از طریق مدیریت بهتر روی کمپانیهای پورتفولیوی خود عملکرد آنها را بهتر کنند.
پیشتر مدل کسبوکار این شرکتها ارزشآفرینی از طریق تمرکز و نظارت روی واحدهای کسبوکار نادیده گرفتۀ شرکتهای خوشهای یا کمپانیهای خصوصی ناموفق نظیر کسبوکارهای خانوادگیِ بههمریخته بود. هرچند صنعت سرمایهگذاری خصوصی از همان ابتدا توجه ویژهای به راهبری داشت، اما دو وجه دیگر ESG یعنی مسائل زیستمحیطی و اجتماعی را نادیده گرفته است. این صنعت همواره به دنبال بازگشت سرمایه و سود بوده است، بدون اینکه دغدغۀ چندانی بابت پایداری بلندمدت کمپانیهای پورتفولیو یا تاثیرگذاری آنها بر جامعه داشته باشد.
اکنون فرصت بزرگی پیش روی سرمایهگذاری خصوصی و کل جامعه قرار دارد. حال سرمایهگذاری خصوصی گوشهای از والاستریت نیست، بلکه نقش بسیار مهمی در اقتصاد دنیا دارد. در سال 2021، مجموع داراییهای تحت مدیریت این صنعت به 6.3 تریلیون دلار رسید (در قیاس با 90 تریلیون دلار سهم عمومی) و «منابع مالی جذبشده که هنوز سرمایهگذاری نشدهاند» آن نیز نزدیک به 2 تریلیون دلار بود. طبق برآوردها، در سال 2026 این داراییها از مرز 11 تریلیون دلار نیز عبور میکند. حدود 10 هزار شرکت سرمایهگذاری خصوصی در سراسر دنیا، روی بیش از 20 میلیون کارمند شاغل در حدود 40 هزار کمپانی پورتفولیوی خود نظارت میکنند. اکنون برخی از بزرگترین شرکتهای سرمایهگذاری خصوصی -آپولو، بلکراک، EQT، کارلایل، KKR و TPG- وارد بازار سهام شدهاند؛ بنابراین همان فشارهای وارد بر سایر کمپانیهای عمومی را تحمل میکنند.
خلاصه ایده
از دیرباز شرکتهای سرمایهگذاری خصوصی مسائل پایداری را نادیده میگرفتند؛ اما اکنون این صنعت آنقدر بزرگ شده که جامعه نمیتواند بدون مشارکت فعال این شرکتها، بر تغییرات اقلیمی و سایر چالشهای بزرگ غلبه کند.
فرصت
در مقایسه با سرمایهگذاران کمپانیهای سهامی عام، مدل کسبوکار سرمایهگذاری خصوصی مزیتهای مشهودی برای پیشبرد برنامههای پایداری دارد.
راهکار

نظرات شما