مدیرعامل و بنیان‌گذار پراوا هِلث از بازطراحی مراقبت‌های پزشکی در یک بازار نوظهور می‌گوید

علاقه مندی وافر من به مراقبت‌های پزشکی در بنگلادش از آپاندیس مادرم شروع شد. سال ۲۰۱۱ از خانه‌ام در نیویورک به داکا، پایتخت بنگلادش، آمده بودم تا در عروسی یکی از بستگانم شرکت کنم. زمانی‌که مادرم دچار درد شدیدی در پهلویش شد، خانواده‌ام او را به‌سرعت به بیمارستان بردند. با‌این‌حال، مراقبتی که دریافت کرد و مراقبتی که شاهد بودیم بیماران دیگر دریافت می‌کنند (یا نمی‌کنند) بسیار بد بود. ما باید به‌دنبال پزشکان می‌‌رفتیم تا مادرم را معاینه کنند و حتی پس‌از معاینه هم هیچ‌کدام جواب‌ واضحی به ما نمی‌دادند. اسکن‌ها و آزمایش‌ها زمان زیادی می‌بردند، پرستاران کاملاً بی‌تفاوت بودند و ترسناک‌ترین بخش این بود که عمل جراحی مادرم به‌تأخیر افتاد و نافرجام بود. در نهایت، پس‌از بدتر شدن وضعیتش، او را به بانکوک بردیم و در آنجا پزشکان دستور دادند که یک جراحی دومی انجام شود. یک سال بعد، مادرم به دلیل عوارض ناشی از اولین جراحی، در ویرجینیا به جراحی سوم نیاز پیدا کرد.

این تجربه با من ماند، حتی زمانی‌که در آمریکا به‌دنبال شغلم در حقوق و سیاست خارجی بودم. پس‌از بازدید از یک بیمارستان معتبر بنگلادشی، در یکی از روبه‌رشدترین اقتصادهای جهان، ما مجبور شدیم کشور را ترک کنیم تا مراقبت‌های پزشکی با کیفیت دریافت کنیم. چرا؟

خیلی زود متوجه شدم که این فقط یک مشکل نیست، بلکه فرصتی است برای ساختن یک سیستم مراقبت‌های پزشکی جدید و بهتر برای بنگلادش که مبتنی بر بهترین شیوه‌های بین‌المللی، بیمارمحور و مقرون‌به‌صرفه باشد. من خودم را وقف یادگیری دربارۀ صنعت و کشورم کردم؛ به‌عنوان کسی‌که در بنگلادش متولد شده ولی در آمریکا بزرگ شده است، به این کشور سفر کرده‌ام، اما هیچ‌گاه در آن زندگی نکرده‌ام. در سال ۲۰۱۵، یک برنامۀ تجاری تهیه کردم، شروع به جذب سرمایه‌گذاران کردم، روندهای نظارتی را طی کردم، گروه بنیان‌گذاری را استخدام کردم و تلاش کردم تا یک مأموریت مشخص، مجموعه‌ای از ارزش‌ها و فرهنگ سازمانی را ارائه کنم. در سال ۲۰۱۸، اولین مرکز پزشکی پیشرفته‌مان را در داکا افتتاح کردیم. ما نام شرکت را پراوا هلث گذاشتیم که از کلمات پرَن («زندگی») و آوا («پرتو») شکل گرفته و به معنی پرتو زندگی است.

برای مشاهده ادامه متن مقاله، اشتراک تهیه نمایید.