تبدیل شدن به یک شهروند شرکتی بهتر
چطور پپسی‌کو به سمت یک آینده‌ی سالم‌تر رفت.
نظام سرمایه‌داری تحت فشار قرار دارد. مردم جای‌جای دنیا اعتقاد دارند که مدیرعامل‌ها هدایتگر کمپانی‌ها به سمت کسب عواید کوتاه‌مدت هستند و علت این امر را تمرکز یک‌سویه‌ی آن‌ها بر سهامداران می‌دانند. ظهور سرمایه‌گذارهای کنشگر که تمرکزشان بر دستیابی سریع به سودهای کلان است، ترس و واهمه‌ی بیشتری درباره‌ی نحوه‌ی اداره‌ی کمپانی‌ها به وجود آورده است. دانشگاهیان، مفسران، رهبران شرکت‌‌ها و سازمان‌های غیرانتفاعی، گفتگو درباره‌ی نحوه‌ی اصلاح سیستم سرمایه‌داری را آغاز کردند تا با حل‌وفصل این مشکلات، یک سیستم کارآمد برای تمامی جناح‌ها بسازند. بیانیه‌ی «میزگرد کسب‌وکار» در اوت 2019 و با امضای 181 مدیرعامل منتشر شد که در آن، تعهد خود به تمرکز بر تمامی ذی‌نفعان را اعلام کردند.
واقعاً حرکت ستودنی و شجاعانه‌ای بود. اما حقیقت امر این است که کمپانی‌های ریشه‌دوانده، کار دشواری برای اعمال تغییرات دارند. اکثر آن‌ها استارتاپ‌‌هایی مثل هول فودز و تامز شوز نیستند که با یک هدف اجتماعی آغاز شده باشند. و مقصود از برپایی آن‌ها به‌گونه‌ای نبوده که مثل گرامین بانک، مشکلات اجتماعی را حل کنند. طبیعی است کارکنان این کمپانی‌ها که گهگاه تا چندین دهه عملکرد موفقیت‌آمیز داشته‌اند، همان رفتارهای قدیمی و پرثمر را ادامه دهند. موفقیت می‌تواند بیش از شکست، نقش یک مانع برای تحول کمپانی را ایفا کند.
نویسنده
ایندرا نویی رئیس هیئت‌مدیره و مدیرعامل پپسی‌کو طی سال‌های 2006 تا 2018 بود و هم‌اکنون عضو هیئت مدیران آمازون و شلامبرگر است.
ویجی گووینداراجان استاد ممتاز کاکس در دانشکده‌ی کسب‌وکار تاک از دانشگاه دارتموث است. او نویسنده‌ی یک دوجین کتاب گوناگون ازجمله «راهکار سه جعبه» و «نوآوری معکوس» است.
نظرات شما