آیا کارکنانتان احساس محترم بودن دارند؟

از کریستی راجرز در مجله جولای-آگوست 2018

به کارکنان نشان دهید که ارزشمندند، کسب‌وکارتان شکوفا خواهد شد.

وقتی از کارکنانتان می‌پرسید که چه چیزی بیشترین اهمیت را برای آن‌ها دارد، غالبا حس محترم بودن در صدر فهرست جای می‌گیرد. در پژوهش جدیدی که توسط کریستین پوراث از دانشگاه جرج‌تاون و بر روی نزدیک به ۲۰ هزار نیروی کار در سرتاسر دنیا انجام گرفته، پاسخ‌دهندگان رعایت احترام را مهم‌ترین ویژگی یک رهبر برشمردند. بااین‌حال کارکنان هرساله غیرمحترمانه‌ترین و بی‌نزاکت‌ترین رفتارها را گزارش می‌کنند.

چه چیزی موجب این انفصال می‌شود؟ اگرچه کارکنانی که احترام نمی‌بینند به‌شدت خلأ آن را حس می‌کنند، اما افرادی که دائما محترم شمرده می‌شوند –معمولا آن‌هایی که در پست‌های مدیریتی و رده‌بالا حضور دارند– خیلی به این مورد فکر نمی‌کنند. بنابراین شاید رهبران از به این مشکل آگاهی نداشته باشند. اما تحقیقی که من انجام داده‌ام، نشان می‌دهد که این عدم آگاهی تنها بخشی از دلیل این موضوع است. مسئله‌ی بزرگ‌تر این است که رهبران درک کاملی از مولفه‌های تشکیل‌‎دهنده‌ی احترام در محیط کار ندارند؛ بنابراین امکان دارد حتی تلاش‌هایی که با نیت خوب و به‌منظور فراهم‌سازی یک محیط کار محترمانه انجام می‌گیرند نیز کافی نباشند.

خلاصه مقاله

کمبود: یک محیط کار محترمانه عواید قابل توجهی برای سازمان به همراه دارد، اما تلاش‌های انجام‌گرفته برای ایجاد آن غالبا کافی نیستند. بخشی از دلیل این موضوع به درک ناقص رهبران از احترام بازمی‌گردد.

اصلاح: تحقیق نشان داده که کارکنان دو نوع مجزا از احترام را ارج می‌گذارند. «احترام عمومی یا کلی» که به‌صورت مساوی به تمامی اعضای یک گروه کاری یا سازمان گذاشته می‌شود. «احترام کسب‌شده» که در صورت ارائه‌ی فلان ویژگی یا رفتار ارزشمند از سوی فرد به او گذاشته می‌شود و نشان می‌دهد که هر نیروی کار چه نقاط قوت و استعدادهایی دارد.

بهره‌برداری عملیاتی از این اندیشه: در تله‌ورده (یک شرکت بازاریابی B2B و متمرکز بر تکنولوژی که از خانم‌‎های زندانی به‌عنوان پرسنلش استفاده می‌کند)، حضور مداوم احترام عمومی و کسب‌شده باعث شده که نیروی کار متعهدتر شوند و بتوانند سوددهی و رشد قابل توجهی را به وجود بیاورند. و رجعت به دوران خلافکاری میان کارکنان زندانی تله‌ورده، ۸۰ درصد پایین‌تر از آمار ملی است.

تحقیق من نشان داده که کارکنان دو نوع مجزا از احترام را ارج می‌گذارند. «احترام عمومی» که به‌صورت مساوی به تمامی اعضای یک گروه کاری یا سازمان گذاشته می‌شود؛ این نوع احترام نیاز جهانی مبنی بر حس شمولیت را برآورده می‌کند. نزاکت و فضایی که نشان می‌دهد هر عضو گروه ذاتا ارزشمند است، نشان‌گر این نوع از احترام می‌باشد. در محیط‌هایی که احترام عمومی به‌اندازه‌ی کافی موجود نیست، معمولا نظارت بیش‌ازحد و مدیریت ذره‌بینی، عدم نزاکت و سوءاستفاده از قدرت و نوعی حس قابل تعویض بودن میان کارکنان به وجود می‌آید.