یادداشت سردبیر: پرورش کنجکاوی

همه می‌دانیم کنجکاوی جرقه‌ای است که می‌تواند به پیشرفت و نوآوری ختم شود. و مشخص شده که به تولید ایده‌های بیشتر کمک می‌کند. تحقیقات اخیر فرانچسکا جینو از دانشکده‌ی کسب‌وکار هاروارد به چند مورد از عواید غافلگیرکننده و عملی کنجکاوی برای کسب‌وکار اشاره می‌کند: کنجکاوی قدرت تصمیم‌‌گیری را بهبود می‌دهد، زیرا آسیب‌پذیری ما نسبت به کلیشه‌ها و گرایش‌ به تایید را کاهش می‌دهد؛ منبعی برای تغذیه‌ی تعامل و همکاری میان کارکنان است و با برانگیختن قدرت حل مسئله‌ی خلاقانه در مواجهه با ابهام و فشار، انعطاف‌پذیری سازمان را تقویت می‌کند.



و بااین‌حال اگرچه مدیران بر ارزش پرسشگری تاکید می‌کنند، اما در غالب موارد به سرکوب آن می‌پردازند. جینو در بررسی روی حدود 3 هزار نیروی کار گسترده‌ از میان صنایع و شرکت‌‎ها، متوجه شد تنها یک‌چهارم از افراد مدام در کارشان حس کنجکاوی دارند و 70 درصدشان گفتند موانعی بر سر راه پرسشگری آن‌ها در محیط کار وجود دارد. جینو دریافت که رهبرها به دو دلیل اصلی کنجکاوی را نهی می‌کنند: اولا اعتقاد دارند که اگر به کارکنان اجازه‌ی مکاشفه‌ی ایده‌ها و رویکردهای جدید را بدهند، یک کابوس مدیریتی روی دستانشان خواهد ماند. ثانیا ذهنیت تک‌بعدی آن‌ها برای کسب بازدهی، فضای چندانی برای آزمون‌گری و مکاشفه نمی‌گذارد.

در «پرونده‌ای برای کنجکاوی در کسب‌‎وکار» (صفحه‌ی ۳۴) – مقاله‌ی اصلی در بسته‌ی روشنگری – پنج تاکتیک برای مقابله با این گرایش‌های مدیریتی ارائه شده است. راهکارهای او سرراست هستند: مثلا لحاظ کردن کنجکاوی در هنگام استخدام و الگو بودن برای پرسشگری. اما تاثیر فراوانی بر یکپارچگی و دیسیپلین سازمان دارند. مطالعه‌ی جینو نشان می‌دهد که وابستگی گسترده به بازدهی، می‌تواند موفقیت طولانی‌‎مدت کسب‌وکار را تحلیل ببرد. بنابراین کارکنان خود را به سوال پرسیدن تشویق کنید. آینده‌ی شما به آن بستگی دارد.

برای مشاهده ادامه متن مقاله، اشتراک تهیه نمایید.