در 14 آوریل 1967، مارتین لوتر کینگ جونیور در سخنرانی «آمریکای دیگر» با خطاب قرار دادن خشونتهای نژادی متداول در آمریکا، حرف تاثیرگذاری زد: «شورش زبان ناشنیدههاست.» سپس از مخاطبانش خواست به این سوال فکر کنند: «آمریکا چه صداهایی را نشنیده است»؟
پس از قتل احمد آربری، بریانا تیلور و جرج فلوید در سال 2020، موجی از اعتراضات در کشور شکل گرفت. اکنون رهبران کسبوکارها نیز سوالات مشابهی میپرسیدند: شرکتهای آمریکایی چه صداهایی را نشنیدهاند؟ کمپانی من چه گروههایی را نادیده گرفته است؟
دیری نپایید که با سوالات صدها مدیر دربارۀ شیوۀ مقابله با نژادپرستی سیستماتیک مواجه شدم. بهعنوان مردی سیاهپوست با سه دهه کار در شرکتهای گوناگون، تجربۀ بسیار زیادی در زمینۀ طراحی و اجرای برنامههای تنوع، برابری و همهشمولی (DEI) دارم. بنابراین برای انتقال آموختههایم، کتاب «رهبری ضد نژادپرستی» را به همراه دخترم کریستا نوشتهایم. مقالۀ کنونی نیز از همین کتاب اقتباس شده است.
در ادامۀ مقاله با توجه به تجربهام در سِمت مدیر، عضو هیئتمدیره، کوچ مدیرعامل و مشاور و همچنین گفتوگوهایم با سازمانهای موفق، شیوهنامهای برای تازهکارها ارائه میکنم. هر تحول متشکل از هفت مرحله است: گوش فرا دادن و اطلاعیافتن از مشکلات کارمندان تمامی بخشهای شرکت؛ جلب حمایت مدیران ارشد؛ ارزیابی فرهنگی؛ بررسی طرحهای کنونی شرکت در زمینۀ افزایش تنوع و همهشمولی؛ تعیین معیارهای سنجش پیشرفت؛ تشکیل «تیمهای یادگیری عملی» برای آزمودن طرحهای جدید و در نهایت طراحی و ابلاغ برنامههای عملیاتی.
1. گوش فرا دادن و اطلاع یافتن
نخستین کاری که میتوانید انجام دهید برگزاری جلسات رسمی برای اطلاع از مشکلات و خواستههای کارمندانتان است؛ چه در قالب گردهماییهای بزرگ با حضور هزاران کارمند و چه میزگردهای کوچکی که هر بار 15 الی 20 کارمند در آنها شرکت کنند (باید افرادی از سمتهای مختلف در این جلسات حاضر شوند). به چشم نوعی گشت شنیداری به آن نگاه کنید.
نخستین کاری که میتوانید انجام دهید برگزاری جلسات رسمی برای اطلاع از مشکلات و خواستههای سازمان است. سپس تجدیدنظر کمپانی دربارۀ DEI یا برنامههای جدید خود را به کل اعضای سازمان ابلاغ کنید.
ممکن است بخواهید ابتدا جلسهای همگانی با مدیریت خودتان یا یکی دیگر از مدیران ارشد سازمان برگزار کنید و از ارزشهای شرکت خود بگویید. همچنین میتوانید از کارشناسان مهمان دعوت کنید تا از موضوعات مرتبط با تنوع و همهشمولی سخن بگویند. سپس از کارکنان درخواست کنید نظرات و سوالاتشان را مطرح کنند.
صرفنظر از قالب برگزاری جلسات، دو هدف دارید. نخست برقراری تعامل با کارکنان سازمان برای شنیدن دغدغهها و خواستههای قلبیشان. از طریق این جلسات، فرصت اظهارنظر اقلیتها و کارمندان نادیده گرفته شده را فراهم کنید.
البته نمیتوانید از همان ابتدا انتظار گفتوگوهای خطشکن داشته باشید. اما همین بحثها جدیت شما برای تغییر فرهنگ سازمان و ایجاد آرامش روانی برای اظهارنظر کارکنان را نشان میدهد. برگزاری نظرسنجیهای ناشناس، راهاندازی کانالهای اسلک یا تعیین سخنگو برای تحلیل پیامها و انتقال نتایج به مدیران ارشد، از ابزارهای شما برای دریافت بازخوردهای مداوم هستند.


نظرات شما