نوآوری حتما نباید برهمزننده باشد
بازارهای جدیدی برای رشد بسازید، بدون اینکه شرکتها یا مشاغل کنونی را نابود کنید.
مسافرتهای بینالمللی از اواسط قرن نوزدهم آغاز شد، مقطعی که عصر طلایی اقیانوسپیمایی بین اروپا و آمریکا بود. شرکت بریتانیایی کونارد، پرچمدار این صنعت، میلیونها مهاجر اروپایی را در اواخر قرن 19 و اویل قرن 20 به آمریکا برد. در انتهای جنگ جهانی دوم، آنها بزرگترین خط مسافربری اقیانوس اطلس با 12 کشتی به ایالات متحده و کانادا بودند. کمااینکه در اولین دهۀ پس از جنگ، بازار پررونق مسافرت در اقیانوس آتلانتیک شمالی را هم در دست گرفتند.
اما با پیدایش صنعت مسافرتهای هوایی، این عصر طلایی نیز به پایان رسید. درحالیکه در سال 1957 یک میلیون مسافر از طریق کشتی در اقیانوس اطلس سفر میکردند، مسافرت هوایی موجب کاهش 350 هزار نفری این آمار در سال 1965 شد؛ در آن سال، بهازای هر شش مسافر هوایی، فقط یک نفر از طریق دریا سفر میکرد. با توجه به سرعت و راحتی هواپیما، کشتیها توان مقابله با آن را نداشتند.
خلاصه ایده
مسئله
نوآوری برهمزننده موجب ایجاد بازارهای جدید و رشد سازمان میشود، اما اغلب عواقب اجتماعی ناگواری دارد: نابودی شرکتها و مشاغل کنونی و آسیب به جامعه.
علت
بیشتر بدعتگذارها، بدیهیترین و مطمئنترین مسیر رشد را خلق بازار جدید با تخریب بازارهای کنونی میدانند. اما راهکار جایگزینی هم برای نوآوری بدون برهمزدن صنعت کنونی وجود دارد.
راهکار
مسافرتهای بینالمللی از اواسط قرن نوزدهم آغاز شد، مقطعی که عصر طلایی اقیانوسپیمایی بین اروپا و آمریکا بود. شرکت بریتانیایی کونارد، پرچمدار این صنعت، میلیونها مهاجر اروپایی را در اواخر قرن 19 و اویل قرن 20 به آمریکا برد. در انتهای جنگ جهانی دوم، آنها بزرگترین خط مسافربری اقیانوس اطلس با 12 کشتی به ایالات متحده و کانادا بودند. کمااینکه در اولین دهۀ پس از جنگ، بازار پررونق مسافرت در اقیانوس آتلانتیک شمالی را هم در دست گرفتند.
اما با پیدایش صنعت مسافرتهای هوایی، این عصر طلایی نیز به پایان رسید. درحالیکه در سال 1957 یک میلیون مسافر از طریق کشتی در اقیانوس اطلس سفر میکردند، مسافرت هوایی موجب کاهش 350 هزار نفری این آمار در سال 1965 شد؛ در آن سال، بهازای هر شش مسافر هوایی، فقط یک نفر از طریق دریا سفر میکرد. با توجه به سرعت و راحتی هواپیما، کشتیها توان مقابله با آن را نداشتند.
خلاصه ایده
مسئله
نوآوری برهمزننده موجب ایجاد بازارهای جدید و رشد سازمان میشود، اما اغلب عواقب اجتماعی ناگواری دارد: نابودی شرکتها و مشاغل کنونی و آسیب به جامعه.
علت
بیشتر بدعتگذارها، بدیهیترین و مطمئنترین مسیر رشد را خلق بازار جدید با تخریب بازارهای کنونی میدانند. اما راهکار جایگزینی هم برای نوآوری بدون برهمزدن صنعت کنونی وجود دارد.
راهکار

نظرات شما