دنیل بولود که در یک خانوادهی کشاورز در لیون فرانسه متولد شد، از 14 سالگی میدانست که میخواهد آشپز باشد. کار خود را با کارآموزی آغاز کرد، با طی پلکانهای ترقی به بهترین رستورانهای کشور خود رسید، یک دوره را در کپنهاگ گذراند و سپس به نیویورک مهاجرت کرد و در رستوران معروف «لوسیرک» استخدام شد. در سال 1993، کار مستقل خود را آغاز و رستوران دنیل را افتتاح کرد که هماکنون یک امپراطوری آشپزی دارای از 16 شعبهی مختلف است.
مجله: چرا کسبوکار خانوادگیتان را ادامه ندادید؟
بولود: کار در آنجا و آشپزی همراه مادربزرگ، خیلی لذتبخش بود. بز، گاو، اردک، مرغ، خرگوش، غاز و انواع و اقسام سبزیجات را داشتیم. خودمان تولیدکنندهی 95درصد از خوراکیهای روی سفرهمان بودیم. اما وقتی با پدرم به بازار کشاورزها میرفتم، با افراد خارقالعادهای دیدار میکردم، ازجمله سرآشپزهایی که پیش او میآمدند تا محصولاتش را بخرند. این روابط را دوست داشتم. بهعنوان بزرگترین پسر خانواده، از من انتظار میرفت که مسئولیت مزرعه را بر عهده بگیرم، اما آن سبک از زندگی، خیلی منزوی و به دور از دیگران بود. بنابراین تصمیم گرفتم که آشپزی کنم و دوستان خانوادگی به من کمک کردند تا وارد یک رستوران شوم.
ذخیره و اشتراک گذاری

نظرات شما