کار و زندگی؛ تروور نوآ – کمدین
بهعنوان کودک دونژادی که در عصر آپارتاید در آفریقای جنوبی بزرگ شد، نوآ آموخت که با بیعدالتی اجتماعی مواجه شود و به آن طعنه بزند. هماکنون در 34 سالگی، او همان دیدگاه و درک را در تورهای جهانی کمدی استندآپ خود و برنامهی تلویزیونی دیلی شو در کامدی سنترال به کار میگیرد. برنامهای که میراث جان استوارت است و او هم سریعاً آن را از آنِ خود کرده است.
اچبیآر: وقتی کامدی سنترال در حال اتخاذ تصمیمات بزرگ خود در زمینهی جایگزینی بود، آیا از خودتان دفاع کردید؟
نوآ: نه اصلاً. میدانستم که من اسب سیاهی هستم و هیچ استرسی وجود نداشت. هیچگاه اعتقاد نداشتم که این شغل به من میرسد یا شایستهی آن هستم و پیشبینی آن را نمیکردم. همین دیدگاه برای تمامی مواضع زندگی مفید است. اگر فکر نکنید که آن موقعیت برای شما است، بهترین تلاش خود را خواهید کرد و برای فرصت بعدی آماده خواهید شد. خوشبختانه من مجبور نشدم منتظر بمانم. دیلی شو همان فرصت بود.
آیا تردیدهایی دربارهی پذیرفتن این شغل داشتید؟
اگر برای چالش اینچنینی تردید نداشته باشید، یا خیلی مغرور هستید یا خیلی احمق. اما اگر اجازه میدادم که این تردیدها مرا از مکاشفهی بهترین فرصتها دور نگه دارند، نمیتوانستم به جایگاه کنونیام در زندگی برسم.
چگونه پروسهی گذار را مدیریت کردید؟
اولین گام، یادگیری تا حد امکان است. خیلی خوششانس بودم که میراث خیلی از خالقان باتجربه را به دست آوردم که میتوانستند در مدتزمان کوتاه، دههها دانش را به ذهن من تزریق کنند. هیچگاه فکر نکردم که میدانم چه اتفاقی میافتد. میدانستم که نگاه منحصربهفردی به فضای برنامههای شبانه دارم. اما هیچگاه ذهنیتم این نبود که دورم با افرادی پر شده که مدتهاست دارند برنامههای بسیار موفقی میسازند. بنابراین تنها کاری که کردم، شنیدن و گوش دادن و رشد به همراه تیم بود. من سرپرست برنامه بودم، اما بههیچعنوان سعی نکردم رئیسبازی دربیاورم. در گذر زمان، آسودهتر شدم. بیش از پیش راهنماییها را پذیرفتم و هماکنون با هم برنامه را هدایت میکنیم. ما افرادی هستیم که از کمدی لذت میبریم و دربارهی اخبار نظر میدهیم و این پروسه را بین خودمان تقسیم میکنیم. تلاشمان بر این است که این مکالمات را به برنامهی تلویزیونی تبدیل کنیم.
در استخدامهای جدیدتان به دنبال چه ویژگیهایی هستید؟
اچبیآر: وقتی کامدی سنترال در حال اتخاذ تصمیمات بزرگ خود در زمینهی جایگزینی بود، آیا از خودتان دفاع کردید؟
نوآ: نه اصلاً. میدانستم که من اسب سیاهی هستم و هیچ استرسی وجود نداشت. هیچگاه اعتقاد نداشتم که این شغل به من میرسد یا شایستهی آن هستم و پیشبینی آن را نمیکردم. همین دیدگاه برای تمامی مواضع زندگی مفید است. اگر فکر نکنید که آن موقعیت برای شما است، بهترین تلاش خود را خواهید کرد و برای فرصت بعدی آماده خواهید شد. خوشبختانه من مجبور نشدم منتظر بمانم. دیلی شو همان فرصت بود.
«سعی میکنم که خیلی در آیندهی دور زندگی نکنم یا به خاطر امروز استرس زیاد نداشته باشم.»
آیا تردیدهایی دربارهی پذیرفتن این شغل داشتید؟
اگر برای چالش اینچنینی تردید نداشته باشید، یا خیلی مغرور هستید یا خیلی احمق. اما اگر اجازه میدادم که این تردیدها مرا از مکاشفهی بهترین فرصتها دور نگه دارند، نمیتوانستم به جایگاه کنونیام در زندگی برسم.
چگونه پروسهی گذار را مدیریت کردید؟
اولین گام، یادگیری تا حد امکان است. خیلی خوششانس بودم که میراث خیلی از خالقان باتجربه را به دست آوردم که میتوانستند در مدتزمان کوتاه، دههها دانش را به ذهن من تزریق کنند. هیچگاه فکر نکردم که میدانم چه اتفاقی میافتد. میدانستم که نگاه منحصربهفردی به فضای برنامههای شبانه دارم. اما هیچگاه ذهنیتم این نبود که دورم با افرادی پر شده که مدتهاست دارند برنامههای بسیار موفقی میسازند. بنابراین تنها کاری که کردم، شنیدن و گوش دادن و رشد به همراه تیم بود. من سرپرست برنامه بودم، اما بههیچعنوان سعی نکردم رئیسبازی دربیاورم. در گذر زمان، آسودهتر شدم. بیش از پیش راهنماییها را پذیرفتم و هماکنون با هم برنامه را هدایت میکنیم. ما افرادی هستیم که از کمدی لذت میبریم و دربارهی اخبار نظر میدهیم و این پروسه را بین خودمان تقسیم میکنیم. تلاشمان بر این است که این مکالمات را به برنامهی تلویزیونی تبدیل کنیم.
در استخدامهای جدیدتان به دنبال چه ویژگیهایی هستید؟
نویسنده
آلیسون برد ویراستار ارشد مجلهی کسبوکار هاروارد است
نظرات شما