مصاحبه؛ مدیران تمامی پاسخ‌ها را در اختیار ندارند!
گفتگویی با جیمی دیمون، مدیرعامل جی‌پی‌مورگان چیس
یک بار نیویورکتایمز، جیمی دیمون را تحت عنوان «یک بانکدار آمریکایی با نفرت حداقلی» نام برد. این مهربان‌ترین صفتی است که می‌توان برای یک غول وال‌استریت به کار برد.
دیمون بیش از ۱۲ سال است که سکان‌دار جی‌پی‌مورگان چیس است. او در ۶۲ سالگی و با چهره‌ای پسرانه و گاهی اوقات سرکش، همچنان به ریشه‌هایش تحت یک انسان رک‌گوی کوئینی پایبند مانده است (البته فردی که مدرک MBA خود را از دانشکده‌ی کسب‌وکار هاروارد گرفته، بزرگ‌ترین بانک در آمریکا را اداره می‌کند و یک میلیاردر است).
جی‌پی‌مورگان بهتر از اکثر همتایانش، بحران مالی سال ۲۰۰۸ را پشت سر گذاشت. احتمالا این بانک یکی از سالم‌ترین‌ها در میان بانک‌های بزرگ آمریکا بود، اما متقاعد شد که به سایرین بپیوندد تا با همدیگر کمک مالی بزرگی را از دولت دریافت کنند – برنامه‌ای که هدفش جلوگیری از تنها ماندن بانک‌ها در مسیر مقابله با مشکلات واقعا وخیم بود. تا همین امروز هم دیمون به خاطر همراهیاش با سایر بانک‌هایی که در مشکلات مالی عمیق گرفتار شده بودند، حس خوبی ندارد.
در سال ۲۰۱۲، وقتی یکی از مبادله‌گرهای دفتر جی‌پی‌مورگان در انگلستان – ملقب به «وال لندن» – سلسله‌ای از تراکنش‌های مشتقه را انجام داد و ۶.۲ میلیارد دلار ضرر بالا آورد، اعتبار شخصی او صدمه دید. دیمون این بخش از حرفه‌ی خود را «احمقانه‌ترین و شرم‌آورترین موقعیتی که در آن حضور داشته» می‌خواند.
بااین‌حال دیمون جی‌پی‌مورگان را دائما در مسیر رشد هدایت کرده است. تحت نظارت او، این بانک توانسته دو انستیتوی بیر استرنز و واشینگتون میوچوال که مشکل مالی داشتند را تصاحب کند و یکپارچه نماید. و تقریبا رشد و توسعه را در تمامی ابعاد کسب‌وکار ادامه داده است. سود ۲۰۱۶ آن‌ها ۲۴.۷ میلیارد دلار (با درآمد ۹۵.۷ میلیارد) بوده که رکورد بیشترین سود بانک‌های آمریکایی را در اختیار دارد.
شخصِ دیمون نیز در نقش رهبری تکامل یافته که بیشترین میزان تکامل، به بازیابی آن از سرطان حنجره‌ی ۴ سال پیش مربوط می‌شود. او خیلی بیشتر از افرادی که در حوزه‌های مالی فعالیت می‌کنند، درباره‌ی مشکلات اجتماعی یا سیاسی سخن می‌گوید. و مشوق اصلی مشارکت عمیق جی‌پی‌مورگان در بازسازی اقتصاد مریض شهر دیترویت است.
دیمون اخیرا به اچ‌بی‌آر آمد تا درباره‌ی مسئولیت‌پذیری اجتماعی، کنشگری مدیرعامل و راز رهبری خوب صحبت کند. در اینجا نسخه‌ای ویرایش شده از این گفتگو آمده است.
—
اچ‌بی‌آر: هنوز هم دیدگاه عموم درباره‌ی وال‌استریت کاملا منفی است. آیا بهبود این دیدگاه را به‌عنوان بخشی از مسئولیتتان می‌دانید؟
دیمون: تغییر این دیدگاه دشوار است، زیرا بانک‌ها با کسب‌وکارهای معمول فرق می‌کنند. اگر وارد والمارت شوید و پول نقد داشته باشید، آن‌ها به شما جنس می‌فروشند. اما بانک‌ها مجبورند افراد را رد کنند. وام نمی‌دهیم، یا اگر هم وام می‌دهیم، می‌گوییم که باید به تعهداتتان پایبند بمانید و برای بازپرداخت سختی بکشید. هر کسی یک داستان تاثربرانگیز دارد. اما مجبوریم که کار خودمان را انجام دهیم، خدمت‌رسانی خوب به مشتریان داشته باشیم و همین را مایه‌ی اعتبارمان بدانیم.
نویسنده
ادی ایگنیشس سردبیر مجلۀ کسب‌وکار هاروارد است.
نظرات شما