منابع انسانی

بازنگری دربارۀ مدیریت تجربۀ کارکنان

banner

کمپانی‌ها باید نه‌ فقط آنچه در اختیار کارکنان می‌گذارند بلکه احساس کارکنان نسبت به این مزایا را در نظر بگیرند.

اغلب مدیران منابع انسانی تصور می‌کنند برای ساخت محیط کاری ایدئال، باید بهترین امکانات و مزایای شغلی را در اختیار کارکنانشان بگذارند: همه‌چیز از دوره‌های آموزشی گرفته تا بیمۀ حیوانات خانگی و فوتبال‌دستی. تحقیقی جدید از منسوخ بودن چنین دیدگاهی می‌گوید: تعلق خاطر و احتمال ماندگاری کارمند، ربطی به مزایای ارائه‌شده ندارد. اکنون کارکنان صرفاً مزایای مادی را در نظر نمی‌گیرند، بلکه احساسشان نسبت به کمپانی نیز اهمیت دارد؛ بهبود این احساس به رویکرد متفاوتی نیاز دارد.

کمپانی‌های فورچون 500 بیش از همیشه برای مزایا و امکاناتشان هزینه می‌کنند؛ این هزینه سالانه حدود 2500 دلار برای هر کارمند است. اما بر اساس نظرسنجی شرکت تحقیق و مشاورۀ گارتنر میان 5 هزار کارمند و بیش از 150 مدیر منابع انسانی، از سال 2016 به این‌سو، هیچ ‌تغییر خاصی در میزان تعلق خاطر کارکنان به وجود نیامده است. برای مثال تنها 31درصد از کارکنان، مزایای سازمانشان را منحصربه‌فرد می‌دانند. همچنین تنها 23درصد از مدیران منابع انسانی انتظار دارند که پس از اتمام پاندمی، کارکنانشان همچنان در سازمان بمانند.

کارولینا والنسیا، نایب‌رئیس واحد مشاورۀ منابع انسانی گارتنر و یکی از محققان این مطالعه، می‌گوید: «کمپانی‌ها با یکدیگر مسابقه می‌دهند تا بهترین مزایای ممکن را در اختیار کارکنانشان بگذارند. اما به‌شرط برآورده ‌شدن نیازهای اساسی کارکنان، آن‌ها بیش از مزایای مادی به بهبود احساس و عقیدۀ خود نسبت به سازمان اهمیت می‌دهند. کارمندان امروزی دوست دارند بیش از نیروی کار، به دید انسان به آن ها نگاه شود.»

منظورمان این نیست که کمپانی‌ها کل مزایای کارکنانشان را حذف کنند. بلکه باید کانون توجهشان را تغییر دهند: مدیران باید به‌جای ایجاد مجموعه پیشنهادات روزافزون، تمرکز خود را روی «تعهدات انسانی» بگذارند تا حس امنیت مالی، جسمی و احساسی را در کارکنان ایجاد کنند. با توجه به بحران‌های دوگانۀ ناشی از پاندمی و ناآرامی‌های مدنی بسیاری از کشورها، اهمیت چنین رویکردی بیشتر هم شده است. طی نظرسنجی گارتنر در ژانویۀ 2021، 47 درصد از کارکنان اعلام کردند که در شرایط کنونی بیشترین استرس دوران شغلی خود را تجربه می‌کنند. همچنین تنها 37 درصدشان اعتقاد داشتند سازمان‌ها خواسته‌های زندگی شخصی و خانوادگی آن‌ها را درک می‌کنند.


برقراری ارتباط با زندگی شخصی کارکنان


کمپانی‌ها عادت دارند دربارۀ مسائل غیرکاری کارکنان نپرسند و بخشی از دلیل این موضوع را حفظ حریم شخصی آن‌ها می‌دانند؛ اما محققان اعتقاد دارند پاندمی مرز میان زندگی شخصی و کاری را محو کرده است. اکنون کارکنان زندگی شخصی و کاری خود را جدای از هم نمی‌دانند. بیش از 60 درصد کارکنان می‌گویند کمپانی آن‌ها به دغدغه‌های خانوادگی و اجتماعی‌شان اهمیت می‌دهد. داین لاو، یکی دیگر از معاونان واحد مشاورۀ منابع انسانی گارتنر و یکی از محققان این مطالعه، می‌گوید: «کارکنان دوست دارند مدیران سازمان درباره دغدغه‌های شخصی آن‌ها بپرسند و در صورت امکان، کمک‌های لازم را در اختیارشان بگذارند. اعتماد لازمۀ این تعامل است.» AT&T با تشخیص همین نکته، نظرسنجی ویژه‌ای برای سنجش اعتماد سازمان طراحی کرده است. مدیران می‌توانند با استفاده از این ابزار، رضایت کارکنان برای درمیان گذاشتن موضوعات شخصی‌شان را بسنجند. سپس کارمندان و مدیران با گفت‌وگو دربارۀ نتایج نظرسنجی، راهکارهای افزایش اعتماد متقابل را در نظر می‌گیرند.

تضمین استقلال


اغلب شرکت‌ها، در هر صورت گاهی اوقات مجوز دورکاری کارکنانشان را صادر می‌کنند، اما باید پا را فراتر بگذارند و انعطاف‌پذیری بیشتری به خرج دهند. در شرایط ایدئال، کارکنان باید بتوانند حوزه کاری، همکاران و حجم فعالیت‌های خود را تعیین کنند. البته این میزان انعطاف‌پذیری برای تمامی مسئولیت‌ها ممکن نیست؛ اما محققان اعتقاد دارند که حتی کارکنان غیردفتری نیز می‌توانند کنترل بیشتری روی برنامۀ خود داشته باشند و باید چنین اجازه‌ای به آن‌ها داده شود. به عنوان مثال هر کدام از تیم‌های کمپانی داروسازی نووارتیس، الگوی کاری و آستانۀ انعطاف‌پذیری خودش را تعیین می‌کند. هر کدام از بخش‌های مرکز کنترل و پیشگیری آفت رنتوکیل، بهترین راهکارهای افزایش انعطاف‌پذیری کارکنانش را با کل سازمان به اشتراک می‌گذارد. بر اساس یافته‌های گارتنر، نه فراهم‌سازی مزایای مالی بلکه همین انعطاف‌پذیری موجب افزایش 40 درصدی بازدهی کارکنان می‌شود.

برای مشاهده ادامه متن مقاله، اشتراک تهیه نمایید.

نظرات شما

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *