تصمیم گیری

در زمان بحران، آرامش‌تان را حفظ کنید تا تصمیمات بهتری بگیرید

از آرت مارکمن در مجله

banner

اخبار مربوط به شیوع کووید-۱۹ به سرعت در حال تغییر است- و مردم سعی دارند در مورد همه چیز، از این که آیا باید برنامه تعطیلات‌شان را کنسل کنند یا خیر تا این که چطور می‌توانند به بهترین شکل از خود و جوامع‌شان محافظت کنند، تصمیم‌گیری کنند. چند دلیل روانی وجود دارد که نشان می‌دهد چرا در حال حاضر ممکن است تصمیم‌گیری برای شما سخت باشد.

اول، یک خطر نوظهور کنونی وجود دارد. این بیماری، واقعی است. مردم در سرتاسر دنیا به خاطر این بیماری جان خود را از دست می‌دهند و آنقدر سریع در حال گسترش است که هر روز خبرهای تازه‌ای به گوش می‌رسد. انسان‌ها به دقت به خطرات توجه می‌کنند و در نتیجه، این داستان تمام توجه ما را به خود معطوف کرده، تا حدی که خطراتی مثل تغییرات آب و هوایی تا این حد توجه ما را به خود جلب نمی‌کند.

دوم، عدم قطعیت بسیار زیادی در مورد انتشار این ویروس وجود دارد – چه تعداد از مردم به آن مبتلا هستند، این ویروس با چه سرعتی در سرتاسر جوامع حرکت می‌کند، نهایتا چه تعدادی از مردم به آن مبتلا خواهند شد. وقتی پای پیش‌بینی آینده به میان می‌آید، روندهای طولی را به خوبی متوجه می‌شویم. اما نمی‌توانیم روندهایی که شامل رشد سریع می‌شوند (مانند یک عملکرد تصاعدی) را درک کنیم. قبل از پیک یک ویروس، موارد معدودی وجود دارند اما این تعداد می‌توانند به سرعت افزایش پیدا کنند. این عدم قطعیتی که برای مردم به وجود می‌آید، توجه ما را بیشتر و بیشتر به آن جلب می‌کند.

سوم، مردم کنترل بسیار کمی بر انتشار این ویروس دارند. ما می‌توانیم در کارهایی مثل شستن دست‌ها، خودداری از دست زدن به صورت‌مان، و رعایت فاصله‌ی اجتماعی سهیم باشیم، اما جنبه‌های متعددی از این شرایط وجود دارند که از کنترل ما خارجند. مردم دوست ندارند در شرایطی قرار بگیرند که هیچ کنترلی بر آن ندارند؛ این موجب اضطراب بیشتر و همچنین میل به انجام دادن کارهایی برای به دست آوردن مجدد کنترل می‌شود.

در نهایت، تمام تلاش‌ها برای کنترل شیوع این ویروس اساسا با پیشگیری مرتبط است. و اگر این تلاش‌ها موفقیت‌آمیز باشند، بعضی از مردم بیمار نخواهند شد. متاسفانه در صورتی که آن مقیاس‌ها اندازه‌گیری نشوند، نمی‌توانیم به شرایط کنترل برسیم. در نتیجه، نمی‌توان فهمید که کدام اقدامات و برنامه‌ها بر رهایی از این بیماری موثر است.

تمام این چهار عامل، بر رفتار و تصمیمات ما تاثیرگذارند. خطر، عدم قطعیت، و اضطراب ما را به اتخاذ تصمیمات کوته‌بینانه سوق می‌دهند.

مثلا عدم قطعیت موجب می‌شود که شدیدا به دنبال کسب اطلاعات بیشتر باشیم بنابراین تعداد زیادی از مردم، زمان بسیاری را به جستجوی اخبار جدید در رابطه با ویروس کرونا و شیوع آن اختصاص می‌دهند. آگاه بودن و مطلع شدن خوب است اما می‌دانیم که توجه به اخبار منفی، موجب استرس و سردرگمی می‌شود.

همچنین عدم وجود کنترل باعث می‌شود مردم به دنبال اقداماتی باشند که به آنها حس کنترل بیشتری می‌دهد. این در مراحل اولیه به شکل خریدن مواد ضد عفونی کننده دست و پدهای الکلی پدیدار می‌شود. این نوع خریدها معنادارند، زیرا می‌توانند برای ضد عفونی کردن افراد و سطوحی که ممکن است منجر به انتشار ویروس شوند مورد استفاده قرار گیرند. اما پس از کم شدن این کالاها در فروشگاه‌ها، مردم هنوز احساس می‌کنند که نیاز به داشتن کنترل دارند، بنابراین دوباره به دستمال‌های توالت، حوله‌های کاغذی، و آب‌های بسته‌بندی شده هجوم می‌آورند – خریدهایی که معنای نسبتا کمتری دارند (و قطعا متخصصان، چنین خریدهایی را توصیه نکرده‌اند). اما این خریدها این احساس را در عده‌ای از مردم ایجاد می‌کنند که دارند کار مفیدی انجام می‌دهند که این ممکن است به طور موقت اضطراب‌شان را کاهش دهد.

برای مشاهده ادامه متن مقاله، اشتراک تهیه نمایید.

آرت مارکمن استاد روانشناسی و بازاریابی در دانشگاه تگزاس است. او بیش از ۱۵۰ مقاله دانشگاهی با موضوعاتی همچون استدلال منطقی، تصمیم‌گیری، و انگیزش و کتابی با عنوان «مغزتان را به کار بیندازید: با استفاده از علوم شناختی کار پیدا کنید، آن را به خوبی انجام دهید، و حرفه‌تان را ارتقا دهید» نوشته است.

نظرات شما

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *