متغیرهای فرهنگی اهمیت بیشتری نسبت به متغیرهای ساختاری دارند
وقتی در 33 سالگی برای اولینبار مدیرعامل شدم، هر مطلبی درباره رهبران افسانهای کسبوکار و کمپانیهایی که ساختند را میخواندم. در تلاش بودم که راز ایجاد یک سازمان خلاق را کشف کنم تا به کارکنانم قدرت ببخشم و آنها را به سمت ماموریت جسورانهمان یعنی ساخت داروی جدید برای سرطان و سودرسانی به ذینفعانمان هدایت کنم. خیلی از افراد باور داشتند که برای این کار، باید فرهنگ شرکتمان را اصلاح کنم:
«نکتهی خوب دربارهی فرهنگ سازمان ما این است که در 90 درصد اوقات، کارکنانمان میگویند که هی، بیایید امتحانش کنیم تا ببینیم چه پیش میآید».
«در سازمان ما، اجازه دارید که خوش بگذرانید، بر خلاف شیوههای مرسوم فکر کنید… اشتباه کنید».

نظرات شما