رهبر در قامت مربی
روزی و روزگاری اکثر افراد با کسب تخصص در یک حوزهی فنی، کاربردی یا حرفهای، حرفهی شغلی موفقشان را آغاز میکردند. برای ارائهی عملکرد مناسب، باید پاسخهای صحیح را در اختیار میداشتید. اگر میتوانستید خود را اثبات کنید، از نردبان ترقی بالا میرفتید و بالاخره به جایگاه مدیریت افراد میرسیدید – و در این مقطع، باید مطمئن میشدید که زیردستانتان هم همان پاسخهای صحیح را در اختیار داشته باشند.
در جایگاه یک مدیر، اقدامات لازم را میدانستید، نحوهی پیشبرد امور را به دیگران میآموختید و عملکردشان را ارزیابی میکردید. پیشتر این مسئولیت را با عنوان کنترل و فرمان میشناختند و هدف از آن، هدایت و پرورش کارکنانی بود که کسبوکار را بشناسند و بتوانند موفقیتهای پیشین را تکرار کنند.
امروز اینطور نیست. هماکنون بروز تحولات سریع، مداوم و دگرگونساز تبدیل به یک هنجار متعارف شده و آنچه در گذشته جواب داده، نمیتواند راهنمای شما برای کسب موفقیتهای آتی باشد. مدیران قرن 21، تمامی پاسخها را در اختیار ندارند (و نمیتوانند داشته باشند!). بهمنظور تطبیق با این واقعیت جدید، کمپانیها در حال گذار از رویکردهای سنتی کنترل و فرمان و بهکارگیری یک رویکرد کاملاً متفاوت هستند: مدلی که مدیران بهجای ارائهی دستورالعمل، راهنمایی و پشتیبانی خود را از کارکنان نشان میدهند و آنها هم نحوهی تطبیق خود با تغییرات مداوم محیط را میآموزند تا انرژی، نوآوری و تعهدشان را نشان دهند.

نظرات شما