درسهای فرانک گری معمار برجسته برای مدیریت پروژههای بزرگ
سال 1997، وقتی موزۀ گوگنهایم در بیلبائوی اسپانیا افتتاح شد، منتقدان یکصدا شاهکار فرانک گری را یکی از شگفتیهای معماری قرن نامیدند.
استانداری برآورد کرده بود که سالانه پانصد هزار نفر برای بازدید از این موزه به بیلبائو سفر خواهند کرد و خیلیها این هدفگذاری را جاهطلبانه میدانستند. اما در همان سه سال اول، چهار میلیون نفر از سازهای که فرانک گری خلق کرده بود، بازدید کردند. حتی در حوزۀ توسعۀ اقتصادی و برنامهریزی شهری نیز از عبارت «اثر بیلبائو» برای توصیف معماریهای خارقالعادهای استفاده میشود که موجب تحول محله، شهر یا منطقه میشوند.
اما افراد کمی این دستاورد موزۀ گوگنهایم را میشناسند. تعداد بسیار اندکی از پروژههای بزرگ به استانداردهای مدیریتی این پروژه دستیافتهاند. پروژه در موعد مقرر، یعنی طی شش سال، تکمیل شد و حتی سه میلیون دلار کمتر از بودجۀ 100 میلیونی خود هزینه داشت. همچنین نقش آن در جذب گردشگر و توسعۀ بیلبائو بسیار بالاتر از انتظار خوشبینترین حامیان پروژه و فرانک گری بود.
خلاصه ایده
پیش زمینه
مطالعه روی حدود شانزده هزار پروژۀ بزرگ -پل، سد، نیروگاه، موشک، راهآهن، سیستمهای فناوری اطلاعات و حتی بازیهای المپیک- مشکلاتی اساسی در مدیریت آنها را نشان میدهد.
نتایج
نها 8.5 درصد از پروژهها بهموقع و مطابق با بودجۀ معین تحویل داده شدند. از طرفی میزان بسیار ناچیز 0.5 درصدشان علاوه بر تکمیل بهموقع و رعایت بودجه، نتایج موردانتظار را نیز برآورده کردهاند. به عبارتی 99.5 درصد از پروژههای بزرگ وعدههای خود را برآورده نکردند.
استثنا

نظرات شما