پرورش چهار نوع از خلاقیت

چطور افراد و سازمان‌ها می‌توانند از پرورش خلاقیت برای نوآوری بهره ببرند

از دلگرمی‌ها در آیندۀ پرتلاطم کار، افزایش روزافزون خلاقیت در مشاغل است. انجمن جهانی اقتصاد، مک‌کینزی و تقریباً تمام پژوهشگاه‌های بزرگ دنیا این فرضیه را تأیید می‌کنند و داده‌های فراوانی برای حمایت از پرورش خلاقیت ارائه می‌دهند.

این طرز فکر صرفاً به‌خاطر مکانیزاسیون وظایف روتین نیست؛ بلکه افزایش سرعت تحولات و پیچیدگی روزافزون کسب‌وکارها نیز تأثیرگذارند، به‌ویژه اینکه باید بیش‌ازپیش واکنش‌های مبتکرانه‌ای به چالش‌های جدید داشته باشیم تا بتوانیم در پرورش خلاقیت موفق باشیم.

اکنون بسیاری از کمپانی‌ها خلاقیت را یکی از مهم‌ترین ویژگی‌ها برای استخدام کارمند در تمامی سطوح -به‌ویژه خطوط مقدم سازمان- و بخش‌های مختلف، از فروش و بازاریابی گرفته تا حسابداری و عملیات و خدمات مشتریان می‌دانند.

بنابراین افراد و مدیران استعدادیابی باید هوشمندانه دربارۀ روش‌های پرورش خلاقیت و مدیریت این مهارت بیندیشند. با اینکه دانش خلاقیت در قیاس با سایر شاخه‌های روان‌شناسی و علوم عصبی نوپا محسوب می‌شود، شناخت روزافزون ما از این حوزه موجب توسعۀ روش‌های جدیدی برای پرورش آن شده است.

4 رویکرد برای پرورش خلاقیت که در این مقاله بررسی می‌شوند

در این مقاله، پرورش خلاقیت و روش‌های تفکر خلاقانه را به چهار دستۀ متفاوت تقسیم می‌‌کنیم: «تلفیق» یا نمایش همسان بودن دو امر ظاهراً متفاوت؛ «تفکیک» یا درک تفاوت‌ها در میان امور ظاهراً همسان؛ «وارونگی شکل و زمینه» یا وارون‌پذیر بودن پس‌زمینه و پیش‌زمینه و «دوراندیشی» یا تصور امور بسیار متفاوت از حال حاضر و موقعیت کنونی.

اکثر ما فقط به یکی از این چهار روش می‌اندیشیم و بهتر است رویکرد فکری پیش‌فرضمان را بشناسیم. البته می‌توانیم روش‌های بهبود پرورش خلاقیت در سایر جنبه‌ها را بیاموزیم.

مدیران باید برای اجرای پروژه‌های خلاقانه، نقاط قوت شخصی خود را بشناسند و تمهیدی بیندیشند تا تیم‌های زیردستشان به‌طور متوازن از هر چهار رویکرد مذکور استفاده کنند. همچنین سازمان‌ها می‌توانند با استفاده از این دسته‌بندی، نوآوری مجموعۀ کارکنانشان را برای پرورش خلاقیت افزایش دهند.

اکثر ما فقط به یکی از این چهار روش می‌اندیشیم و بهتر است رویکرد فکری پیش‌فرضمان را بشناسیم.

تلفیق در پرورش خلاقیت

تلفیق می‌تواند به شکل محدود – ترکیب چند مفهوم ساده – یا گسترده باشد: نظریه‌ای منسجم و یکپارچه.

اسحاق نیوتون، ریاضی‌دان قرن هفدهم، نابغۀ تلفیق بود. او پس از مشارکت در ابداع حسابان، دانش به‌شدت تلفیقی، به ایدۀ دیگری در پرورش خلاقیت رسید که شهرتش را بیشتر هم کرد.

برای مشاهده ادامه متن مقاله، اشتراک تهیه نمایید.