چرا کارکنان استعفا می‌دهند
جنگ به اصطلاح استعدادها همچنان ادامه دارد. اما در این نبرد کارفرمایان همچنان پایبند به همان استراتژی‌های استخدام و حفظ نیروی کاری هستند که دهه‌هاست از آن استفاده می‌کنند، حتی اگر آن رویکردها کارآمد نباشد: شاید در غیر این صورت افراد برای مدت طولانی‌تری ترغیب به ماندن شوند، اما باز هم می‌روند. پس چرا سازمان‌ها به آن استراتژی‌ها اصرار می‌ورزند؟ چون آن‌ها چنان بر چالش‌هایی مانند بازار کار محدود، فشارهای بی‌امان کاهش هزینه‌ها، و ایده‌دزدی از سوی رقبای صنعت متمرکز شده‌اند که به مشکل اساسی‌تر نپرداخته‌اند: شکست گسترده در ارائهٔ تجارب کاری رضایت‌بخش. برای ماندن و ارائهٔ بهترین عملکرد، افراد به کار معنادار نیاز دارند؛ مدیران و همکارانی که برای آن‌ها ارزش قائل باشند، به آن‌ها احترام بگذارند و به آن‌ها اعتماد کنند؛ و فرصت‌هایی برای رشد، برتری، و پیشرفت در حرفهٔ خود داشته باشند.
خلاصه ایده
مشکل
کارفرمایان همچنان پایبند به همان استراتژی‌های استخدام و حفظ نیروی کاری هستند که دهه‌هاست از آن استفاده می‌کنند، اما آن رویکردها شکست خورده‌اند. تعداد زیادی از کارکنان شغل خود را ترک می‌کنند، و هزینه‌های قابل‌توجهی را برای شرکت‌ها ایجاد می‌کنند.
مشکل
شرکت‌ها قادر به ارائهٔ تجارب کاری پایدارِ همسو با مطالبات شخصی کارکنان برای پیشرفت نیستند. کارکنان اغلب احساس رکود، بی‌ارزشی، و عدم ارتباط با کار معنادار می‌کنند، که آن‌ها را به جست‌وجوی موقعیت‌های دیگر سوق می‌دهد.
راه‌حل
مدیران باید زود هنگام- بلافاصله پس از شروع مشاغل جدیدشان- با کارکنان تعامل داشته باشند تا دریابند چرا موقعیت‌های قبلی خود را ترک کرده‌اند. علاوه بر این، مدیران باید با منابع انسانی برای تطبیق نقش‌ها با مطالبهٔ هر فرد برای پیشرفت همکاری کنند.
نویسنده
ایتن برنشتاین استادیار ادوارد و. کانرد در حوزه‌ی مدیریت کسب‌وکار از واحد رفتار سازمانی دانشکده‌ی کسب‌وکار هاروارد و یکی از نویسنده‌های «تاثیر فضای کار «باز» بر همکاری انسانی» (رویال سوسایتی، ژوئیه‌ی 2018) است.
مایکل هورن یکی از بنیانگذاران و عضو برجستهٔ موسسهٔ کلیتن کریستنسن است. او در دانشکدهٔ تحصیلات تکمیلی هاروارد تدریس می‌کند و میزبان پادکست آموزش عالی فیوچِر یو است.
باب مستا مدیرعامل و بنیانگذار گروه ری- وایِرد، مدرس مدعو در دانشکدهٔ مدیریت کلاگ و پژوهشگر مؤسسهٔ کلیتن کریستنسن است.
نظرات شما