قدرت غافلگیرکننده‌ی پرسش‌ها
قدرت غافلگیرکننده‌ی پرسش‌ها، از تبادل اطلاعات بسیار فراتر می‌رود
عمده‌ی روز کاری یک مدیر صرف دریافت اطلاعات از دیگران می‌شود – مثلاً از رهبر یک تیم می‌خواهد که اخبار جدید را در مورد وضعیت تیمش بگوید یا با همتایش مذاکره‌ی سفت‌وسختی را انجام می‌دهد. بااین‌حال برخلاف متخصصینی همچون وکلا، خبرنگاران و پزشکان که سوال پرسیدن را یاد می‌گیرند و آن را بخشی اساسی از آموزششان می‌دانند، تعداد اندکی از مدیران سوال پرسیدن را مهارتی می‌بینند که باید پرورانده شود – یا پاسخگویی خودشان به پرسش‌ها را عاملی برای افزایش بهره‌وری مکالمات می‌بینند.
این یک فرصت ازدست‌رفته است. سوال پرسیدن یک ابزار منحصربه‌فرد و قدرتمند برای ارزش‌گشایی در سازمان‌ها است: این رویکرد تکانی به پروسه‌ی یادگیری و تبادل ایده می‌دهد، نوآوری و عملکرد بهتر را تغذیه می‌کند و میان اعضای تیم، اعتماد و توافق ایجاد می‌کند. و می‌تواند با افشای نقاط ضعف و خطرات بالقوه و غیرمنتظره، ریسک‌های کسب‌وکار را تعدیل کند.
خلاصه مقاله قدرت غافلگیرکننده پرسش ها
مسئله: برخی از متخصصین همچون وکلا، خبرنگاران و حتی پزشکان، سوال پرسیدن را به‌عنوان بخشی از آموزش خود یاد گرفته‌اند. اما تعداد اندکی از مدیران هستند که سوال پرسیدن را به دید یک مهارت می‌نگرند. این فرصتی است که آن‌ها از دست می‌دهند.
فرصت: سوال پرسیدن یک ابزار قدرتمند برای ارزش‌گشایی در کمپانی‌ها است: این رویکرد تکانی به پروسه‌ی یادگیری و تبادل ایده می‌دهد، نوآوری و عملکرد بهتر را تغذیه می‌کند و میان اعضای تیم اعتماد ایجاد می‌کند. و می‌تواند با افشای نقاط ضعف و خطرات بالقوه و غیرمنتظره، ریسک‌های کسب‌وکار را تعدیل کند.
رویکرد: تعدادی تکنیک می‌توانند قدرت و بازده پرسش‌ها را ارتقا دهند: سوالات متعاقب را مطلوب بدانید، بدانید که چه زمانی باید سوال‌ها بازپاسخ بمانند، چیدمان آن‌ها را به‌صورت صحیح رعایت کنید، از لحن درست بهره بگیرید و به دینامیک‌های گروهی توجه نمایید.
برای برخی افراد، سوال پرسیدن خیلی ساده است. روحیه‌ی پرسشگری ذاتی، هوش احساسی و قابلیت خوانش ذهن افراد، کاری می‌کند که پرسش صحیح در نوک زبانشان قرار بگیرد. اما اکثر ما به‌اندازه‌ی کافی نمی‌پرسیم و پرس‌وجوهایمان را به شکلی بهینه مطرح نمی‌کنیم.
خبر خوب اینجاست که با سوال پرسیدن، به شکلی طبیعی موجب بهبود هوش احساسی‌مان می‌شویم که آن‌هم ما را به سمت طرح پرسش‌های بهتر سوق می‌دهد – یک چرخه‌ی فضیلت است. در این مقاله، بینش‌هایی از تحقیقات علوم رفتاری کسب کرده‌ایم تا ببینیم که چگونه روش‌های چارچوب‌بندی پرسش و انتخاب پاسخ‌هایی که همکارانمان می‌دهند، می‌توانند بر خروجی‌های مکالمات اثر بگذارند.
نویسنده
آلیسون وود بروکس دانشیار اوبراین در حوزه‌ی مدیریت کسب‌وکار از دانشکده‌ی کسب‌وکار هاروارد است.
لزلی جان استادیار دانشکده‌ی کسب‌وکار هاروارد است
نظرات شما