طی هفتهها و ماههای آتی، اگر در موقعیتی قرار گرفتید که با افرادِ جدید ملاقات کردید یا حتی در کنارِ همکاران یا مشتریانی که برای مدتی ملاقاتشان نکرده بودید قرار گرفتید، چطور میتوانید این موقعیتِ ناخوشایند را مدیریت کنید؟ در اینجا نکاتی را ارائه میکنم که باید به ذهن بسپارید.
این را بپذیرید که احساسِ ناخوشایندی خواهید داشت
اگرچه سلام و احوالپرسی معمولا علامتها و اشاراتِ کوچکی هستند، اما میتوانند وزنِ زیادی داشته باشند. اندی مولینسکی، استاد برَندیز و نویسندهی «مهارت جهانی: چطور باید رفتارتان را با فرهنگهای مختلف تطبیق دهید بدون این که خودتان را نادیده بگیرید»[1]، میگوید: «وقتی فردی پیشنهادی میدهد، و شما تصمیم میگیرید آن پیشنهاد را رد کنید، در واقع دارید هنجارهای اجتماعی را نقض میکنید.» او معتقد است: «تخطی از هنجارهای حرفهایِ اینچنینی، میتواند احساسِ ناخوشایندی را به شما بدهد، چرا که رفتارهای شما برنامهی همیشگیتان در مورد تمایل به سلام و احوالپرسیِ گرم با دیگران را نقض میکنند.» همچنین، این یک «خودداریِ بسیار جزئی» است که میتواند به شدت ناراحتکننده و پرخطر باشد. ممکن است نگران باشید که احتمالا تصور بدی را ایجاد میکنید یا پیامِ غیر دوستانهای را میفرستید. این حتی میتواند در فرهنگهایی که در آنها فاصله قدرتِ زیادی وجود دارد و انتظار میرود مردم در مسائلِ مربوط به سلام و احوالپرسی کردن، تسلیمِ فردی باشند که در موقعیتِ بالاتری قرار دارد، چالشبرانگیزتر باشد. ممکن است این امر منجر به عملکردِ ناخوشایندی شود که در آن شما سعی میکنید مشخص کنید چه چیزی باعث میشود هر دوی شما احساسِ راحتی کنید -زدنِ مشتها به یکدیگر؟ زدن آرنجها به یکدیگر؟ پاها؟ فقط دست تکان دادن یا تعظیم کردن؟ – و چه کسی باید از رفتارِ چه کسی پیروی کند.
زودتر از زمانِ موعد مشخص کنید که چه رفتاری به شما احساسِ راحتیِ بیشتری میدهد
پیش از این که وارد جلسهای شوید یا فرد جدیدی را ملاقات کنید، به این موضوع فکر کنید که میخواهید چه رفتاری انجام دهید. داشتنِ برنامه به شما اعتماد به نفس میدهد و موقعیت را خوشایندتر میکند. من هفتهی پیش در همان کنفرانس، دستم را در جیبم فرو میبردم و با لبخند میگفتم: «حدس میزنم در حال حاضر نباید دست بدهیم.» این عبارت به من کمک کرد تا آنچه که احتمالا تخطی تلقی میشد را به تایید مشترکِ موقعیتِ کنونی تبدیل کنم. پس از این که یک بار چنین کاری را انجام دادم، احساس کردم که در طولِ آن روز راحتتر میتوانم آن را تکرار کنم.
مگی استیگ، تسهیلگرِ ارشد گروه آریل، که سازمانی است که آموزشهای مربوط به رهبری را ارائه میکند، درسی که از کارگاههای آموزشی در امارات متحده عربی آموخته بود را به اشتراک گذاشت. این برنامه شامل یک تمرینِ دست دادن میشد. او توضیح داد که: «ما روشهایی را بررسی کردیم که به وسیلهی آنها زنان اماراتی به دیگران اطلاع میدادند که با آنها دست نخواهند داد. یکی از روشهایی که بهترین اثربخشی را داشت، قرار دادنِ دست راست بر روی قفسه سینه بود (مانند حالتِ ادای احترام در برابرِ پرچم). برای انجام دادنِ این حالت، ظاهرا نیازی به گفتنِ هیچ کلمهای نیست.»
مولینسکی گفت که افرادی را مشاهده کرده که با فاصلهای کمی بیشتر، سلام میکردند و قبل از این که دستشان را در جیبشان قرار دهند به سرعت دست میدادند. او چند بار چنین کاری را امتحان کرده است و میگوید که این روشی است برای این که «به طور غیر کلامی نشان دهید که میخواهید از این رسمِ متعارف صرف نظر کنید.»

نظرات شما