وقتی مدیران سِیو ، یکی از شرکتهای تابعهی سایسون گروپ که کمپانی خردهفروشی ژاپنی است، موجیروشی ریوهین (موجی) را در سال 1980 بهعنوان خط اختصاصی لوازمخانگی، اغذیه و پوشاک راه انداختند، ایدهی آنها تولید و فروش محصولات زیبا و ارزان بود – بدون دکوراسیون یا طراحی اضافی – که هر مصرفکنندهی ژاپنی به آن نیاز داشته باشد. اصلا نام موجیروشی ریوهین به معنای «کالاهای باکیفیت و بدون برند» است.
در ابتدا، اولویت پرورش کسبوکار نبود بلکه میخواستند مفهوم را کشف کنند. اما قانع شده بودیم که میتوانیم تقاضا برای این دسته از محصولات بدون برند – محصولات و ارزشهایشان – را به فراتر از ژاپن گسترش دهیم.
در اواخر دههی 80 میلادی، آنها آزمایشهای غیررسمی انجام دادند: موجی در نمایشگاه محصولات ژاپنی در لندن شرکت کرد و با اقبال زیاد خردهفروشهای ژاپنی مواجه شد. اگرچه هارودس اولین کمپانی بود که درخواست خط فروش این محصولات را کرد، اما پیشینیان من انکار کردند و اعتقاد داشتند فرهنگ کسبوکارشان با آنها تطابق خوبی ندارد. در عوض یک سرمایهگذاری خطرپذیر را با لیبرتی که یکی از فروشگاههای زنجیرهای طراحیمحور در انگلستان است، اجرا کردند. و این همکاری ما را جسورتر کرد: یک هدف جدید را کشف کردیم: گسترش طراحی خوب، مقرونبهصرفه و پایدار در سرتاسر دنیا.

نظرات شما