پرونده‌ای برای قراردادهایی به زبان ساده
می‌خواهید معاملات را سریع‌تر انجام دهید و رضایتمندی مشتری را افزایش دهید؟
کارتان را با حذف زبان سنگین حقوقی آغاز کنید.
ار نظر شما یک قرارداد بسیار طولانی و متراکم که پر از اصطلاحات حقوقی است و عملا کسی جز وکیل از آن سر درنمی‌آورد، چه نامیده می‌شود؟ این، شرح وضعیت کنونی ما است. در اکثر موارد، قراردادهایی که در کسب‌وکار استفاده می‌شوند طولانی، دارای ساختار ضعیف و آکنده از واژگان غیرضروری و غیرقابل درک هستند.
آیا هیچ دلیل عملی برای این رویه وجود دارد؟ آیا صفحات شرح؛ واژگانی همچون «مسبوق به سابقه»، «جبران خسارت»، «سند عندالمطالبه» و «فورس ماژور»؛ و عباراتی همچون «علی‌رغم چیزهایی که در اینجا مغایر آن مطرح شده»، «عطف به ماسبق» و «ازجمله اما نه محدود به آن» برای اجرایی کردن یک توافق لازم هستند؟ آیا استفاده از این زبان پرتکلف، بی‌فایده و تکرار واضحات، منطقی است؟ آیا یک قرارداد باید دارای سلسله‌ای 15 واژه‌ای از مترادفات؛ جملات با حروف بزرگ، ایتالیک و بولدشده در محدوده‌ی چند صفحه؛ جملات عجیب حاوی نقل‌قول‌های فراوان؛ و دستور زبان قدیمی باشد تا ارزش امضا کردن پیدا کند؟ به نظر من، پاسخ یک نه جانانه است.
نویسنده
شان برتون مشاور عمومی در کسب‌وکارهای صنایع هوایی جنرال الکتریک و سیستم‌های یکپارچه است. پیشتر مشاور عمومی در کسب‌وکارهای بخش الکترونیک و دیجیتال از صنایع هوایی جنرال الکتریک بود.
نظرات شما