یک رویکرد جدید برای قراردادها
نحوهی بهبود مشارکتهای استراتژیک و بلندمدت
وقتی دل در سال 2005، شرکت پستی فدکس را مسئول رسیدگی به فرایند ارجاع و تعمیر سختافزارهای خود انتخاب کرد، این دو کمپانی یک قرارداد تامین کننده مرسوم و عادی را منعقد کردند.
این سند که بیش از 100 صفحه حجم داشت، پر از بندهایی بود که با عبارت «تامینکننده باید» آغاز میشدند و یک دوجین معیار هم در آن گنجانده شده بود تا دل بتواند با بهرهگیری از آنها، عملکرد فدکس را بسنجد. فدکس تقریباً یک دهه، تمامی تعهدات قراردادی خود را برآورده کرد؛ اما هیچیک از دو طرف، از این همکاری راضی نبودند. دل حس میکرد که فدکس، راهکارهای نوآورانه و تمهیدات لازم برای بهبود مداوم عملکردش را در پیش نمیگیرد؛ فدکس هم از تعهدات طاقتفرسای این قرارداد خسته شده بود، زیرا منابعش را هدر میدادند و این کمپانی را ملزم میکردند که در یک چارچوب دستوپاگیر کار کند. تلاشهای دل برای کاهش هزینهها ازجمله برگزاری سه مزایده در طی رابطهی هشتسالهی دو کمپانی، باعث شد که سود فدکس بسیار کاهش یابد.

نظرات شما