آیا هنگام خروج از روسیه فرا رسیده است؟
بلیندا جنسر، مدیرعامل اسپارک فارما، در اتاق هیئتمدیره همراه با کلود موتبا، مدیر مالی شرکت و محرم اسرارش، نشسته بود. کلود ناراضی به نظر می‌رسید. جلسۀ هفتگی تیم مدیران تازه تمام شده بود و بعد از اتمامش دربارۀ جدیدترین اخبار حرف می‌زدند.
کلود گوشی خود را به سمت بلیندا گرفت و پرسید: «این فهرست استاد دانشگاه ییل را دیده‌ای؟» سه هفته از حملۀ روسیه به اوکراین می‌گذشت و «فهرست ییل» از شرکت‌هایی نام برده بود که پس از این اتفاق، عملیاتشان در کشور روسیه را متوقف کرده بودند.
1- این فهرست که از سوی جفری سونِنفلد گردآوری شده، هنوز دایر است و با توجه به میزان امتناع شرکتها از فعالیت در روسیه، نمره‌ای بین A تا F به آن‌ها می‌دهد.
کل رسانه‌ها به این موضوع می‌پرداختند و بلیندا هم تحت فشار بود تا هرچه سریع‌تر، موضعش را در این زمینه بیان کند؛ مثل اکثر مدیرعامل‌هایی که شرکتشان در روسیه شعبه داشت.
اسپارک، کمپانی داروسازی بین‌المللی واقع در بروکسل، در 24 کشور فعالیت داشت. یکی از آن شعب، کارخانه و تیم فروش سازمان در شهر مسکو بود. طی دو هفتۀ گذشته فشار سهامداران شرکت، مقامات دولتی اوکراین و بلژیک و شهروندان خشمگین و نگران اتحادیۀ اروپا افزایش یافته بود تا اسپارک نیز به‌تبعیت از خیلی شرکت‌های چندملیتی، عملیاتش در کشور روسیه را متوقف کند. تصمیم ساده‌ای نبود، به‌ویژه اینکه اسپارک داروهای بیماری‌های مختلف از اختلالات عصبی تا دیابت را تولید و تامین می‌کرد.
بلیندا گفت: «شرکت‌های این فهرست، تامین‌کنندۀ کالاهای ضروری نیستند. همچنین جدایی آن‌ها از کشور روسیه ساده‌تر است: شرکت‌های خدمات حرفه‌ای هیچ دارایی خاصی در آنجا ندارند یا کمپانی‌های نفتی به‌راحتی آن شعبه از شرکتشان را می‌فروشند».
کلود فهرست را اسکرول کرد و جواب داد: «اما چند کمپانی خدمات درمانی هم در این فهرست هستند».
بلیندا می‌دانست حق با کلود است. نمی‌توانستند کسب‌وکارشان را به شکل عادی ادامه دهند؛ خودش هم این‌طور نمی‌خواست.
جنگ اوکراین، نمونۀ بارز تغییر انتظارات جامعه از شرکتها است. اکنون شرکتها باید به رویدادهای اجتماعی و سیاسی واکنش نشان دهند و نمی‌توانند مثل تماشاچی کنار گود بنشینند. مصرف‌کنندگان، کارکنان و سرمایه‌گذاران از کمپانی‌های نقاط مختلف دنیا می‌خواهند تحریم‌های فراتر از احکام دولتی را برای روسیه در نظر بگیرند. هم‌اکنون نیز بلیندا دغدغه‌های چند عضو هیئتمدیره و تعداد روزافزونی از کارکنان دربارۀ واکنش اسپارک به این تهاجم را شنیده بود.
اسپارک بلافاصله پس از شروع تهاجم و به‌خاطر مسائل امنیتی، دستور تعطیلی موقت انبار و مرکز توزیعش در اوکراین را صادر کرد. همچنین از آمادگی برای تامین تجهیزات پزشکی موردنیاز منطقه و پشتیبانی از کارکنانش در آنجا گفت.
کلود گوشی خود را به سمت بلیندا گرفت و پرسید: «این فهرست استاد دانشگاه ییل را دیده‌ای؟» سه هفته از حملۀ روسیه به اوکراین می‌گذشت و «فهرست ییل» از شرکت‌هایی نام برده بود که پس از این اتفاق، عملیاتشان در کشور روسیه را متوقف کرده بودند.
1- این فهرست که از سوی جفری سونِنفلد گردآوری شده، هنوز دایر است و با توجه به میزان امتناع شرکتها از فعالیت در روسیه، نمره‌ای بین A تا F به آن‌ها می‌دهد.
کل رسانه‌ها به این موضوع می‌پرداختند و بلیندا هم تحت فشار بود تا هرچه سریع‌تر، موضعش را در این زمینه بیان کند؛ مثل اکثر مدیرعامل‌هایی که شرکتشان در روسیه شعبه داشت.
اسپارک، کمپانی داروسازی بین‌المللی واقع در بروکسل، در 24 کشور فعالیت داشت. یکی از آن شعب، کارخانه و تیم فروش سازمان در شهر مسکو بود. طی دو هفتۀ گذشته فشار سهامداران شرکت، مقامات دولتی اوکراین و بلژیک و شهروندان خشمگین و نگران اتحادیۀ اروپا افزایش یافته بود تا اسپارک نیز به‌تبعیت از خیلی شرکت‌های چندملیتی، عملیاتش در کشور روسیه را متوقف کند. تصمیم ساده‌ای نبود، به‌ویژه اینکه اسپارک داروهای بیماری‌های مختلف از اختلالات عصبی تا دیابت را تولید و تامین می‌کرد.
بلیندا گفت: «شرکت‌های این فهرست، تامین‌کنندۀ کالاهای ضروری نیستند. همچنین جدایی آن‌ها از کشور روسیه ساده‌تر است: شرکت‌های خدمات حرفه‌ای هیچ دارایی خاصی در آنجا ندارند یا کمپانی‌های نفتی به‌راحتی آن شعبه از شرکتشان را می‌فروشند».
کلود فهرست را اسکرول کرد و جواب داد: «اما چند کمپانی خدمات درمانی هم در این فهرست هستند».
بلیندا می‌دانست حق با کلود است. نمی‌توانستند کسب‌وکارشان را به شکل عادی ادامه دهند؛ خودش هم این‌طور نمی‌خواست.
جنگ اوکراین، نمونۀ بارز تغییر انتظارات جامعه از شرکتها است. اکنون شرکتها باید به رویدادهای اجتماعی و سیاسی واکنش نشان دهند و نمی‌توانند مثل تماشاچی کنار گود بنشینند. مصرف‌کنندگان، کارکنان و سرمایه‌گذاران از کمپانی‌های نقاط مختلف دنیا می‌خواهند تحریم‌های فراتر از احکام دولتی را برای روسیه در نظر بگیرند. هم‌اکنون نیز بلیندا دغدغه‌های چند عضو هیئتمدیره و تعداد روزافزونی از کارکنان دربارۀ واکنش اسپارک به این تهاجم را شنیده بود.
اسپارک بلافاصله پس از شروع تهاجم و به‌خاطر مسائل امنیتی، دستور تعطیلی موقت انبار و مرکز توزیعش در اوکراین را صادر کرد. همچنین از آمادگی برای تامین تجهیزات پزشکی موردنیاز منطقه و پشتیبانی از کارکنانش در آنجا گفت.
نویسنده
نظرات شما