لینکلن و هنر رهبری تحول‌ساز

banner
زمان رهبر را می‌سازد یا رهبر زمان را؟ چگونه هر رهبری می‌تواند معنا و حس هدفمندی را به زندگی افراد القا کند؟

این‌ها ازجمله پرسش‌‎هایی هستند که دوریس کیرنز گودوین در کتاب جدید خود «رهبری در دوران آشفتگی» مطرح کرده است که به بررسی سبک‌های گوناگون رهبری می‌پردازد: تحول‌‎ساز، مدیریت بحران، احیاگر و رویاپرداز. او دوره‌ی گسترش نقش رهبری در دوران ریاست جمهوری آبراهام لینکلن، تئودور روزولت، فرانکلین روزولت و لیندون جانسون را بررسی کرده و شواهد تاریخی را ارائه می‌‎کند که مهارت‌ها و نقاط قوت این چهار مرد توانا برای رهبری ایالات متحده در دوران انقلاب‎‌های بزرگ را نشان می‌دهند.

مقاله‌ی پیش رو، چکیده‌ای از مطالعه‎‌ی موردی او روی تصمیم اساسی لینکلن در زمینه‌ی انتشار و هدایت «اعلامیه‌ی آزادسازی بردگان» است. هدفی که به پشتیبانی کابینه، ارتش و در نهایت مردم آمریکا نیاز داشت. گودوین اشاره می‌کند که به‌ندرت رهبریِ بهتر از لینکلن در زمینه‌ی مقابله با چالش‌های تاریخی داشته‌ایم. کشمکش از تولد همراه او بوده و انعطاف‌پذیری نقطه‌ی قوت اصلی‌اش است. لینکلن که هوش احساسی قدرتمندی داشت، هم دل‌رحم و هم بی‌رحم، هم مطمئن و هم فروتن، هم صبور و هم پیگیر بود. می‌توانست نقش واسط میان جناح‌ها را ایفا کرده و روحیه‌ی بالای مردمانش را حفظ کند. او توانایی خارق‌العاده‌ای برای شنیدن خواسته‌های متفاوت مردم و انعکاس آن‌ها در قالب ایمانی رسوخ‌ناپذیر به آینده‌ای واحد داشت.

برای مشاهده ادامه متن مقاله، اشتراک تهیه نمایید.

ذخیره و اشتراک گذاری

نظرات شما

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *