مطالعه موردی، یکی از کارمندان تصمیم گرفته فری‌لنس کار کند. اکنون بقیه هم همین را می‌خواهند.
«تصمیم درستی گرفت. خیلی خوش‌شانسیم که الان به‌صورت پیمانکاری با ما همکاری می‌کند».
این نظر ویر ساینی، مدیر نوآوری شرکت تبلیغات بلک‌برد، دربارۀ یکی از طراحان زبدۀ سازمان به نام ایشان میسرا بود. او چند ماه قبل کمپانی را ترک کرده بود تا آژانس خودش را تاسیس کند. بلک‌برد اولین مشتری آژانس او شد و اکنون ویر به دفتر دیا ماتور، مدیر منابع انسانی سازمان، می‌رفت تا جدیدترین گزارش‌ها را به او ارائه دهد.
ابتدا دیا نسبت به این قضیه بدبین بود، اما در نهایت استدلال ویر را قبول کرد. ایشان می‌خواست مستقل کار کند و ویر تداوم همکاری به هر شکلی را غنیمت می‌دانست. ایشان نیز خود را مدیون حمایت‌های کمپانی می‌دانست. تا اینجا همه‌چیز خوب به نظر می‌رسید.
ویر ادامه داد: «مطمئنم خیلی زود تعداد مشتری‌هاش بیشتر می‌شود. همیشه می‌دانستم که “ایشان” علاوه بر خلاقیت بسیار بالا، مهارت خوبی در مدیریت مشتریان دارد. با توجه به ابعاد شرکت ما، بستر کافی برای شکوفایی هر دو استعدادش وجود نداشت».
1- مطالعه‌ای جدید روی 150 شرکت بازاریابی با درآمد بیش از 200 میلیون دلار، نشان داد بین 45 تا 48 درصد از وظایف نوآوری، استراتژی، برنامه‌ریزی رسانه و تحلیل خود را برون‌سپاری می‌کنند.
شرکت بلک‌برد 200 کارمند داشت که در سه بخش جای می‌گرفتند: مدیریت مشتریان، رسانه و گروه ویر یعنی نوآوری که بیش از 50 عضو از جمله 12 طراح داشت. آن‌ها برای مراجعه‌کنندگانشان وب‌سایت و محتوای تبلیغاتی می‌ساختند. البته اغلب کسب‌وکارهای کوچک و متوسط به آن‌ها مراجعه می‌کردند. اما وقتی پروژۀ بزرگی به گروه سپرده می‌شد یا حجم کارها زیاد بود، ویر بخشی از وظایف طراحی را به فری‌لنسرها یا آژانسهای کوچک می‌سپرد. ایشان مدیریت این پیمانکارها را بر عهده می‌گرفت و گاهی اوقات از کیفیت کار آن‌ها کلافه می‌شد. اعتقاد داشت خودش این کار را بهتر انجام می‌داد.
اولین باری که ویر ایدۀ پیمانکار شدن ایشان را با دیا در میان گذاشت، آن را راه‌حلی دوسربرد نامید. تیم او می‌توانست طراح قابل اعتمادی در بیرون از سازمان داشته باشد و ایشان هم می‌توانست رویای تاسیس آژانس خودش را محقق کند. دیا پس از قدری مقاومت اولیه، مزایای این تصمیم را درک کرد. پشتیبانی سازمان از ایشان، پیام مثبتی برای سایر کارمندان بود: بلک‌برد به آیندۀ آن‌ها اهمیت می‌دهد، حتی اگر در خارج از سازمان رقم بخورد. همچنین ایشان به انجمن فارغ‌التحصیلان بلک‌برد می‌پیوست. این گروه، ابزار استخدام سازمان محسوب می‌شد.
2- بر اساس قانون عقد قرارداد هند 1872، به‌جز در موارد خاص هیچ تفاهم‌نامه‌ای نمی‌تواند مانع فعالیت شهروندان در کسب‌وکارها، حرفه‌ها یا تجارت‌های قانونی شود. قانون اساسی هند نیز حق شهروندان برای فعالیت در هر کسب‌وکار، تجارت یا حرفه را محفوظ می‌داند. بنابراین دادگاه‌های کشور حساسیت ویژه‌ای دربارۀ بندهای غیررقابتی دارند.
ویر با احتیاط گفت: «البته مشکلی هم وجود دارد که باید آن را بدانی».
ابروهای دیا بالا رفت.
این نظر ویر ساینی، مدیر نوآوری شرکت تبلیغات بلک‌برد، دربارۀ یکی از طراحان زبدۀ سازمان به نام ایشان میسرا بود. او چند ماه قبل کمپانی را ترک کرده بود تا آژانس خودش را تاسیس کند. بلک‌برد اولین مشتری آژانس او شد و اکنون ویر به دفتر دیا ماتور، مدیر منابع انسانی سازمان، می‌رفت تا جدیدترین گزارش‌ها را به او ارائه دهد.
ابتدا دیا نسبت به این قضیه بدبین بود، اما در نهایت استدلال ویر را قبول کرد. ایشان می‌خواست مستقل کار کند و ویر تداوم همکاری به هر شکلی را غنیمت می‌دانست. ایشان نیز خود را مدیون حمایت‌های کمپانی می‌دانست. تا اینجا همه‌چیز خوب به نظر می‌رسید.
ویر ادامه داد: «مطمئنم خیلی زود تعداد مشتری‌هاش بیشتر می‌شود. همیشه می‌دانستم که “ایشان” علاوه بر خلاقیت بسیار بالا، مهارت خوبی در مدیریت مشتریان دارد. با توجه به ابعاد شرکت ما، بستر کافی برای شکوفایی هر دو استعدادش وجود نداشت».
1- مطالعه‌ای جدید روی 150 شرکت بازاریابی با درآمد بیش از 200 میلیون دلار، نشان داد بین 45 تا 48 درصد از وظایف نوآوری، استراتژی، برنامه‌ریزی رسانه و تحلیل خود را برون‌سپاری می‌کنند.
شرکت بلک‌برد 200 کارمند داشت که در سه بخش جای می‌گرفتند: مدیریت مشتریان، رسانه و گروه ویر یعنی نوآوری که بیش از 50 عضو از جمله 12 طراح داشت. آن‌ها برای مراجعه‌کنندگانشان وب‌سایت و محتوای تبلیغاتی می‌ساختند. البته اغلب کسب‌وکارهای کوچک و متوسط به آن‌ها مراجعه می‌کردند. اما وقتی پروژۀ بزرگی به گروه سپرده می‌شد یا حجم کارها زیاد بود، ویر بخشی از وظایف طراحی را به فری‌لنسرها یا آژانسهای کوچک می‌سپرد. ایشان مدیریت این پیمانکارها را بر عهده می‌گرفت و گاهی اوقات از کیفیت کار آن‌ها کلافه می‌شد. اعتقاد داشت خودش این کار را بهتر انجام می‌داد.
اولین باری که ویر ایدۀ پیمانکار شدن ایشان را با دیا در میان گذاشت، آن را راه‌حلی دوسربرد نامید. تیم او می‌توانست طراح قابل اعتمادی در بیرون از سازمان داشته باشد و ایشان هم می‌توانست رویای تاسیس آژانس خودش را محقق کند. دیا پس از قدری مقاومت اولیه، مزایای این تصمیم را درک کرد. پشتیبانی سازمان از ایشان، پیام مثبتی برای سایر کارمندان بود: بلک‌برد به آیندۀ آن‌ها اهمیت می‌دهد، حتی اگر در خارج از سازمان رقم بخورد. همچنین ایشان به انجمن فارغ‌التحصیلان بلک‌برد می‌پیوست. این گروه، ابزار استخدام سازمان محسوب می‌شد.
2- بر اساس قانون عقد قرارداد هند 1872، به‌جز در موارد خاص هیچ تفاهم‌نامه‌ای نمی‌تواند مانع فعالیت شهروندان در کسب‌وکارها، حرفه‌ها یا تجارت‌های قانونی شود. قانون اساسی هند نیز حق شهروندان برای فعالیت در هر کسب‌وکار، تجارت یا حرفه را محفوظ می‌داند. بنابراین دادگاه‌های کشور حساسیت ویژه‌ای دربارۀ بندهای غیررقابتی دارند.
ویر با احتیاط گفت: «البته مشکلی هم وجود دارد که باید آن را بدانی».
ابروهای دیا بالا رفت.
نویسنده
راکش بوهرا معاون ارشد و سرپرست پروژه‌های کمپانی پایونیر و دانشجوی دکترای رفتار سازمانی و مدیریت منابع انسانی موسسۀ توسعۀ مدیریت در گورگانِ هند است.
نظرات شما