خوب بخوابید، بهتر رهبری کنید
چرا مدیران به استراحت بیشتری نیاز دارند؟
شب‌ها چند ساعت می‌خوابید؟ اکثر ما می‌دانیم که هشت ساعت خواب توصیه می‌شود، اما با توجه به اینکه فشار کاری، خانواده و تعهدات اجتماعی غالبا بیش از 16 ساعت از روزمان را می‌گیرد، هشت ساعت در روز خوابیدن غیرممکن به نظر می‌رسد. شاید فکر میکنید با 4-5 ساعت خواب شبانه هم خللی در عملکردتان ایجاد نمی‌شود. شاید به پرواز با چشمان قرمز، تغییر منطقه‌ی زمانی و شب‌بیداری‌های گاه‌وبیگاه عادت کرده‌اید. شاید حتی این کمبود خوابتان را نشانه‌ی افتخار بدانید.
اگر چنین جملاتی برایتان آشنا است، بدانید که تنها نیستید. اگرچه بدون تردید بر شمار طرفداران خواب افزوده می‌شود -به رهبری افرادی همچون آریانا هافینگتون و جف بزوس- اما گویی درصد قابل توجهی از افراد و به‌خصوص مدیران آمریکایی، به قدر کافی نمی‌خوابند. براساس جدیدترین داده‌های برگرفته از پرسش‌نامه‌ی سلامت ملی، شمار آمریکایی‌هایی که شبانه کمتر از 6 ساعت می‌خوابند (حداقل مقدار خواب شبانه و قابل قبولی که اکثر افراد به آن نیاز دارند)، از 22درصد در 1985 به 29درصد در 2012 افزایش یافته است. مطالعه‌ی بین‌المللی که در سال 2017 توسط مرکز رهبری خلاقانه انجام گرفته، نشان می‌دهد که این مشکل در میان رهبران حادتر هم هست: 42درصدشان شب‌ها حداکثر شش ساعت و کمتر از آن می‌خوابند.
احتمالا تا حدودی مزایای استراحت را می‌دانید و از عواقب عدم استراحت باخبرید. خواب به ما اجازه می‌دهد که خاطرات را به ذهن بسپاریم، تجربیات احساسی را پردازش نماییم، گلوکوز بدن (کربوهیدراتی که سوخت مغز است) را تامین کنیم و بتا-آمیلوئید (توده‌های جمع شده در سیستم اعصاب مرکزی بیماران آلزایمری که فعالیت شناختی را مختل می‌کنند) را تخلیه نماییم. در مقابل، خواب ناکافی و خستگی به قضاوت نادرست، نداشتن کنترل بر اوضاع و عدم خلاقیت معیوب منجر می‌شود. همچنین این شرایط اثرات ثانویه‌ی نه‌چندان شناخته‌‌شده‌ای بر سازمان‌ها می‌گذارد. تحقیق من نشان داده است که کمبود خواب صرفا به عملکرد فرد آسیب نمی‌زند: وقتی مدیران نمی‌خوابند، تأثیر منفی روی تجربه‌ی کارکنان و نتایج کار آن‌ها می‌گذارد.
پس چطور می‌توانیم این دانش را به تغییر رفتاری پایدار تبدیل کنیم؟ اولین گام برای شما رهبران کم‌خواب، درک میزان آسیب‌هایی است که خستگی می‌تواند بر کارتان وارد کند نه صرفا برای خود، بلکه برای افرادی که زیردستتان کار می‌کنند. در ادامه باید تعدادی توصیه‌ی ساده، عملی و مبتنی بر تحقیق را پی بگیرید تا مطمئن شوید که استراحتتان بهتر می‌شود، به توانمندی‌تان جامه‌ی عمل می‌پوشانید و از بهترین عملکرد افراد پیرامونتان بهره می‌گیرید.
گسترش آسیب
پیش‌تر محققان دریافته بودند که نحوه‌ی مدیریت در گذر زمان ثابت می‌ماند. برخی رئیس‌ها بد هستند و برخی این‌گونه نیستند. اما تحقیقات اخیر نشان می‌دهد که رفتار افراد می‌تواند روزبه‌روز و هفته‌به‌هفته تغییر کند و عمده‌ی این تغییرات را می‌توان از روی کیفیت خواب مدیر فهمید. همچنین مطالعات نشان داده‌اند:
در مطالعه‌ای جدید، من و کریستیانو گوارانا میزان خواب 40 مدیر و 120 زیردست مستقیمشان در طول سه‌ماهه‌ی اول همکاری و همچنین کیفیت رابطه‌ی رئیس-زیردستان را سنجیدیم. دریافتیم که رهبران کم‌خواب، ناشکیباتر، زودرنج‌تر و ستیزه‌جوتر هستند که به روابط بدتر ختم می‌شود. انتظار داشتیم که این شرایط در گذر زمان و با شناخت بیشتر افراد از همدیگر کاهش یابد، اما این‌گونه نشد. انتهای این سه ماه هیچ فرقی با ابتدای آن نمی‌کرد و کم‌خوابی به همان اندازه آسیب‌رسان بود. اما رهبران هیچ اطلاعی از این پویش و تاثیر منفی نداشتند.
وقتی رهبرها بدون استراحت کافی به محیط کار می‌آیند، در برابر اشتباهات کارکنانشان کمتر صبورند، خشن رفتار می‌کنند و از میزان کاریزمایشان کاسته می‌شود.
من در تحقیقم به همراه لورنزو لوسیانتی، دواشیش بهاوه و مایکل کریستین، پس از پرسش از 88 رهبر و زیردستانشان و پر کردن نظرسنجی‌های روزانه به مدت دو هفته، باز هم به نتایجی مشابه دست یافتیم: وقتی روسا کمتر می‌خوابیدند، احتمال رفتار خشن آن‌ها در روز آتی بیشتر می‌شد که همین امر موجب تعامل کمتر با زیردستانشان می‌شود. وقتی رئیس استراحت کافی ندارد، کل واحد بهای آن را می‌پردازد.
همچنین خواب بر توانایی مدیران در زمینه‌ی الهام‌بخشی و انگیزش افراد پیرامون تاثیر می‌گذارد. در آزمایشی در سال 2016، من به همراه همکارانم، خواب نمونه‌ای از دانشجویان را دست‌کاری کردیم: برخی اجازه داشتند به‌اندازه‌ی معمول بخوابند، درحالیکه سایرین به‌صورت تصادفی در شرایط کمبود خواب قرار گرفتند و دو ساعت بیش از گروه اول بیدار می‌ماندند. سپس از هر شرکت‌کننده خواستیم درباره‌ی نقش رهبر سخنرانی کند، این صحبت‌ها را ضبط کردیم و از اشخاص ثالث خواستیم که جاذبه‌ی این سخنران‌ها را ارزیابی کنند.
نویسنده
نظرات شما