مدیریت خود

چه زمان با همکارانتان مشارکت و چه زمانی رقابت کنید؟

از راندال پیترسون و کریستین بهفر در مجله مارس-آوریل 2022

banner

رقابت در هر رابطۀ کاری وجود دارد. برای مدیریت این رقابت‌ها استراتژی داشته باشید.

به این حقیقت تلخ محیط‌های کار اذعان کنیم:

تنها کارمندانی در این محیط‌ها رشد می‌‏کنند که نحوۀ مشارکت و رقابت با همکارانشان را بدانند. آن‌ها می‌دانند که روابط کاری چه تاثیری بر منافع خودشان و سازمان دارد، به‌دقت ریسک‌ها و بده‌بستان‌ها را در نظر می‌گیرند و بدون هرگونه تعصب، دربارۀ میزان صمیمیت و روابط خود با هر همکار تصمیم می‌گیرند.
تمام روابط کاری خطرات خودشان را دارند؛ نه‌فقط زمانی که وجه رقابتی پررنگ‌تر است، بلکه حتی وقتی به‌خوبی با یکدیگر مشارکت می‌کنید یا اکثر وظایفتان را مستقل از همدیگر انجام می‌دهید. زیرا طرفین رابطه برنامه‌های متفاوتی دارند، هیچ‌گاه 100 درصد با یکدیگر هماهنگ نمی‌شوند و امکان تشدید اختلافات آن‌ها به‌مرور زمان وجود دارد.

بیش از 25 سال است روی «رقابت‌های همکارانه» مطالعه می‌کنیم و تاثیر مدیریت این روابط بر رشد یا ویرانی حرفه‌ای کارکنان را دیده‌ایم. شاید خیلی ساده برچسب مثبت یا منفی را روی هر یک از روابطمان بچسبانیم. درحالی‌که کمابیش تمام روابط آمیزه‌ای از نکات مثبت و منفی هستند و باید دقت ویژه‌ای برای مدیریت آن‌ها صورت گیرد. بدین منظور باید ابتدا جایگاه خود و همکارتان را در طیف رقابت-همکاری بدانید (کادر «نقش منافع شخصی در تعریف روابط کاری» را ببینید).

شاید خیلی ساده برچسب مثبت یا منفی را روی هر یک از روابطمان بچسبانیم. درحالی‌که کمابیش تمام روابط آمیزه‌ای از نکات مثبت و منفی هستند و باید دقت ویژه‌ای برای مدیریت آن‌ها صورت گیرد.

وقتی منافع کارمندان در تضاد با یکدیگر باشد، روابط منفی می‌شود و طرفین یا در رقابت با یکدیگرند یا تعارض آشکاری میان اهدافشان وجود دارد. گاهی اوقات مدیران سازمان، آگاهانه کارکنان را در این موقعیت‌های چالش‌برانگیز قرار می‌دهند تا توانایی آن‌ها برای غلبه بر احساسات شخصی (یا رقابت بین تیم‌ها و واحدهای کسب‌وکار) و در نظر گرفتن منافع سازمان را بسنجند. اما اکثر ما با تردید به روابط با این همکاران می‌نگریم و مشکلات پیشین یا ناملایمات احتمالی آینده را در نظر می‌گیریم.

وقتی کارمندان منافع مشترکی دارند یا تصمیم می‌گیرند روی اهداف مشترکشان کار کنند، روابط مثبتی میان آن‌ها شکل می‌گیرد. هرچند چنین روابطی بسیار خوب است، اما نباید فرض کنید همکارانتان صرفاً نیات مثبت دارند و همیشه همسو با شما هستند. زیرا در این صورت خودتان را در معرض خطر قرار می‌دهید.

برای مشاهده ادامه متن مقاله، اشتراک تهیه نمایید.

راندال پیترسون مدیر آکادمیک انستیتوی رهبری و استاد رفتار سازمانی در دانشکده‌ی کسب‌وکار لندن است. همچنین مدیریت «طرح مدیر ارشد» در این دانشکده را بر عهده دارد

کریستین بهفر استاد مهمان دانشکدۀ کسب‌وکار لندن است.

نظرات شما

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *