چرا برخی پلتفرم‌ها رشد می‌کنند… و سایرین رشدی ندارند

banner

نکاتی درباره‌ی شبکه‌های شکوفاکننده که توسط علی‌بابا، تن‌سنت و اوبر ارائه می‌شوند. پنج ویژگی که تفاوت‌ها را رقم می‌زنند.






در سال 2016، «دیدی» به بزرگ‌ترین کمپانی هم‌پیمایی جهان تبدیل شد و به روزانه 25 میلیون سفر در کشور چین رسید، به‌گونه‌ای که آمار آن از مجموع سایر کمپانی‌های هم‌‌پیمایی سرتاسر دنیا بیشتر بود. آن‌ها به‌واسطه‌ی ادغام با کوایدی که رقیب داخلی‌شان بود، به این نقطه‌عطف بزرگ دست یافتند و پس از یک نبرد شدید و گران‌قیمت با اوبر، آن‌ها را از بازار کشور چین بیرون راندند. با توجه به از بین رفتن رقابت، دیدی یارانه‌های خود به راننده‌ها و مسافران را کمتر کرد و بدین ترتیب، حاشیه‌ی سود خود را بهبود داد.





اما در اوایل سال 2018 و دقیقاً همان زمانی که سودآوری کمپانی شروع شده بود، می‌توان که یک کمپانی بزرگ در زمینه‌ی ارائه‌ی خدمات آنلاین به آفلاین همچون تحویل غذا، تهیه‌ی بلیط سینما و رزرو سفر محسوب می‌شود، کسب‌وکار هم‌پیمایی خود در شانگهای را راه‌اندازی کرد. می‌توان در طی 3 ماه اول فعالیت خود، هیچ پورسانتی از راننده‌ها طلب نمی‌کرد و پس از آن هم تنها 8 درصد از درآمدشان را می‌گرفت، درحالی‌که دیدی 20 درصد از کرایه‌ی سفر را از آن‌ها می‌خواست.





در ماه آوریل، دیدی به آن‌ها پاتک زد و وارد بازار تحویل محصولات غذایی در ووکسی (یکی از شهرهای نزدیک شانگهای) شد. و در ادامه، شاهد یک نبرد پرهزینه و سنگین میان این دو کمپانی بودیم، با یارانه‌های سنگینی که هر دو کمپانی ارائه می‌کردند و وعده‌هایی که با قیمت تقریباً ناچیز فروخته می‌شدند. همین نبردها تلفات سنگینی برای سودآوری دیدی داشتند.

برای مشاهده ادامه متن مقاله، اشتراک تهیه نمایید.

نویسنده

فنگ ژو استادیار پیرامال در رشته‌ی مدیریت کسب‌وکار از دانشکده‌ی کسب‌وکار هاروارد است.

مارکو یانسیتی استاد دیوید سارنوف در حوزه‎‌ی مدیریت کسب‎‌‏وکار از دانشکده‎‌ی کسب‌وکار هاروارد است که سرپرستی «واحد فناوری و مدیریت عملیات» و «ابتکار دیجیتال» آنجا را بر عهده دارد. او مشاور بسیاری از کمپانی‌های حوزه‎‌ی فناوری ازجمله مایکروسافت، فیس‎‌بوک و آمازون بوده ا

ذخیره و اشتراک گذاری

نظرات شما

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *