آیا فناوری تشخیص چهره امنیت را افزایش می‌دهد؟

فناوری تشخیص چهره و مصائب آن

زنگ هشدار آن‌قدر بلند بود که نگهبان صدای بث ویلیامز را نشنید. چراغ‌های ال‌ای‌دی روی دیوار آبی و صورتی مهدکودک کاب‌هاوس چشمک می‌‌زدند. نگهبان به‌سرعت از جایش بلند شد تا اجازه ندهد ماریا سانچز وارد شود و دخترش را بردارد.

دستش را جلوی او قرار داد. ماریا سراسیمه به نظر می‌‌رسید و بث، مدیر و بنیان‌‌گذار کاب‌هاوس، وحشت‌‌زده بود. سریع به سمت نگهبان آمد و زیر گوش او با صدای آرام گفت «اشکالی نداره!»

سپس گوشی خود را بیرون آورد و چند عدد تایپ کرد تا زنگ و چراغ‌های هشدار خاموش شوند. کلاس انتهای سالن، نواختن آهنگ «جایی بالای رنگین‌کمان» با پیانو را از سر گرفت.

آیا بث و نگهبان این موقعیت را به‌خوبی مدیریت کردند؟ می‌توانستند چه کار متفاوتی انجام دهند؟

بث دستش را روی شانۀ ماریا گذاشت و گفت: «در این باره واقعاً شرمنده‌ام. در حال آزمایش سیستم امنیتی فناوری تشخیص چهره هستیم. این دستگاه احمق مدام و بدون هیچ دلیلی زنگ هشدار را روشن می‌‌کند.»

سیستم معیوب 

غروب همان روز وقتی تمام بچه‌ها و مربیان مهدکودک از ساختمان خارج شدند، بث از چارلز ریورز، مدیر ارشد فناوری، و آنتونی مایکلز، مدیر امنیت مهدکودک، خواست به اتاق استراحت معلم‌‌‌ها بیایند.

هر دو از سال 2010 عضو مرکز غیرانتفاعی کاب‌هاوس شده بودند، زمانی‌که بث آن‌ را در زادگاهش دیتونِ اوهایو تاسیس کرد. کاب‌هاوس بزرگ‌ترین مرکز ایالت در نوع خودش بود، فضاهای آموزشی و تفریحی متعددی برای کودکانِ تا پنج سال داشت و مربیان می‌توانستند به تشخیص خودشان از این فضاها استفاده کنند.

برخی بچه‌ها هر روز به مهدکودک می‌‌آمدند؛ عده‌ای هم شاید ماهی یک بار به آنجا آورده می‌‌شدند. اما اسم تمام بچه‌‌ها و بزرگسالانی که آن‌‌ها را به مهد می‌آوردند و می‌بردند، داخل دفتر ثبت می‌‌شد؛ همچنین بزرگسالان باید علاوه بر اسم، کارت شناسایی عکس‌دار و گواهینامۀ رانندگی خود را ارائه می‌دادند.

پیشنهادی برای استفاده از فناوری تشخیص چهره

سه ماه قبل‌تر وقتی منشی و نگهبان پشت میز پذیرش نبودند، بیمار روانی مسنی به مرکز آمده و چند کودک را ترسانده بود. همین موضوع موجب اعتراض و شکایت والدین شد.

به همین دلیل چارلز و آنتونی به بث پیشنهاد دادند از سیستم امنیتی مبتنی بر فناوری تشخیص چهره استفاده کند. این سیستم عکس تمام بازدیدکنندگان را می‌گرفت؛ از طریق نرم‌افزار، هندسۀ چهره‌‌‌‌ها را تحلیل می‌‌کرد و سپس کد منحصربه‌فردی را همراه با نام و مجوز دسترسی به آن‌‌ها تخصیص می‌‌داد.

برای مشاهده ادامه متن مقاله، اشتراک تهیه نمایید.