شغل دوم استراتژیک

از کن بانتا و اورلان بوستون در مجله می-جون 2020

مشاغل بیرونی مناسب می‌توانند حرفه‌ی شما را ارتقا دهند.

آمیت پیلی، هفت سال اول مسیر شغلی‌اش خبرنگار واشنگتن‌پست بود. علی‌رغم ساعات کار طولانی و ماموریت‌های خاورمیانه، در هیئت‌تحریریه‌ی روزنامه‌‏ی دانشگاه محل تحصیلش هم حضور داشت تا ضمن الهام‌بخشی به خبرنگاران،درباره نحوه عملکرد سازمان‌های غیرانتفاعی نیز بیاموزد. پس از ترک «واشنگتن‌پست» و حضور در دانشکده‌ی کسب‌وکار، پیلی به‌عنوان مشاور به مک‌کینزی پیوست – که این هم یک مسئولیت پرمشغله‌ی دیگر بود. اما مجدداً کار داوطلبانه را در اولویت‌هایش قرار داد و این بار مسئول کارگزینی اپراتورهای شیفت شب یا آخر هفته در «تروور پراجکت» شد، سازمانی که هدف آن جلوگیری از خودکشی دگرباش‌های جوان است. بالاخره به هیئت‌مدیره‌ی این سازمان پیوست (افشای کامل: یکی از ما هم در آن حضور دارد)؛ بدین ترتیب در معرض چالش‌های عملیاتی و مالی امثال این گروه‌ها قرار گرفت و تصمیم گرفت بیش‌ازپیش در کارهای غیرانتفاعی مک‌کینزی شرکت کند. بالاخره همین چرخه‌ی مطلوب اتفاقات موجب انتصاب او به مدیرعاملی تروور پراجکت در سال 2017 شدند. پیلی توضیح می‌‏دهد: «با وقت گذاشتن برای کارهای بیرونی که همواره به آن‌ها علاقه داشتم، چیزهایی یاد گرفتم که باعث شدند وظایف خودم را هم بهتر انجام دهم. ضمناً همین تجربیات مرا مهیای پذیرش مسئولیت‌های رهبری در آینده کردند که نمی‌دانستم آیا می‌توانم به آن‌ها برسم».

این است قدرت نگرش استراتژیک افرادی که شغل‌های دوم بیرون از سازمان را می‌پذیرند.