استارتاپ انتفاعی یا غیرانتفاعی؟

شیوه‌‌نامه‌‌ای برای کارآفرینان اجتماعی

زمانی با شنیدن نام “استارتاپ”، شرکتی تازه‌‌تأسیس و در تلاش برای فروش محصول، جذب سرمایه‌‌گذار و سوددهی به ذهنمان می‌‌آمد. اما غیرانتفاعی‌ها سازوکار کاملاً متفاوتی داشتند: گروه بزرگی از خیّران سخاوتمند آن‌ها را تأسیس می‌‌کردند، محصولاتشان اهدا می‌‌شد و نقاط تشابه بسیار اندکی با کسب‌‌وکارهای مرسوم داشتند. در دهه‌‌های اخیر، این مرزها کمرنگ شده‌‌اند. اکنون بسیاری از غیرانتفاعی‌‌ها محصولات و خدمات قابل رقابت با بهترین شرکت‌‌های انتفاعی عرضه می‌‌کنند. همچنین اغلب استارتاپ‌های انتفاعی با پشتیبانی “سرمایه‌‌گذاران تأثیرگذار”، به اهدافی فراتر از بازده مالی می‌‌اندیشند و هم‌تراز با خیریه‌های مرسوم عمل می‌کنند. بنابراین در عصر حاضر، وقتی یک کارآفرین اجتماعی شرکتش را تأسیس می‌‌کند، مشخص نیست که این شرکت انتفاعی است یا غیرانتفاعی‌‌.

---

خلاصه ایده

چشم انداز جدید

در حال حاضر مرز مشخصی میان شرکت‌‌های انتفاعی و غیرانتفاعی وجود ندارد. در عصر کنونی، غیرانتفاعی‌ها می‌توانند محصولات قابل رقابت با بهترین شرکت‌‌های انتفاعی عرضه کنند. از سوی دیگر، انتفاعی‌‌ها اغلب با پشتیبانی سرمایه‌‌گذاران تأثیرگذار، ارزش اجتماعی هم‌تراز با خیریه‌های مرسوم می‌سازند.

دوراهی

اغلب بنیان‌گذاران شرکت‌‌های اجتماعی عطش زیادی برای جذب سرمایه دارند و بنابراین در تلاش‌‌اند با انتخاب چارچوب حقوقی مناسبی برای شرکت، هرچه سریع‌تر نظر افراد یا سازمان‌‌های سرمایه‌‌گذار را جلب کنند.

روش بهتر

بنیان‌گذاران برای تصمیم‌‌گیری بهتر باید به این پرسش‌ها بیندیشند: آیا بازار پذیرای راهکاری انتفاعی ‌‌است؟ آیا مشتریان حاضرند برای خرید این محصولات هزینه کنند؟ آیا سرمایۀ کافی دارند؟ چطور می‌‌توانند استعدادهای موردنیازشان را جذب کنند؟ همچنین پس از انتخاب سازوکار حقوقی، باید به آن پایبند بمانند؛ زیرا اغلب تغییر تصمیم در میانه‌‌های مسیر به نتیجۀ خوبی ختم نمی‌شود.

برای مشاهده ادامه متن مقاله، اشتراک تهیه نمایید.