مدیریت ریسک سیاسی در قرن 21

تهدیدهای امروز پیچیده‌ترند، اما لزومی ندارد رویکردهای اصلاحشان هم پیچیده باشند

نوشته‌ی کاندولیزا رایس و ایمی زیگارت

در سال 2010، گابریلا کاپرتویت خبری خواند که زندگی‌اش را عوض کرد. در آن گفته می‌شود که چگونه یک نهنگ ارکا (قاتل) طی نمایشی در سی‌ورلد اورلاندو، یک مربی را به قتل رساند. کاپرتویت که یک فیلم‌ساز لس‌آنجلسی بود و دوست داشت دوقلوهایش را به دیدن ارکاها در سی‌ورلد سن‌دیه‌گو ببرد، دو سال بعدی را صرف تحقیق درباره‌ی مستندی به نام «ماهی سیاه » کرد. این مستند نشان می‌داد که چگونه رفتار ارکاها در این پارک تخصصی، هم به سایر حیوانات و هم به مربیان انسانشان آسیب می‌زند. هزینه‌ی تولید این فیلم تنها 76 هزار دلار بود. اما بااین‌حال خیلی سریع همه‌گیر شد و توجه شخصیت‌های مشهور و گروه‌های حقوق حیوانات را جلب کرد. فشار عمومی بر روی سی‌ورلد افزایش یافت. شرکت‌ها حمایت مالی خود را قطع کردند و قانون‌گذارها هم منع اسارت ارکاها و پرورش آن‌ها را پیشنهاد کردند. هجده ماه پس از انتشار «ماهی سیاه»، قیمت سهام سی‌ورلد 60 درصد کاهش یافته بود و مدیرعاملشان، جیم اچیسون، اعلام کرد که استعفا می‌دهد. در 2018، هنوز سهام سی‌ورلد به حالت قبل برنگشته است – همه‌ی این‌ها به خاطر این است که یک خانم داستان ارکاها را خواند و تصمیم گرفت یک فیلم کم‌بودجه درباره‌ی آن‌ها بسازد.

---

خلاصه مقاله «مدیریت ریسک سیاسی در قرن 21»

چالش: زمانی درک ریسک سیاسی نسبتاً آسان بود؛ در غالب موارد، این پروسه شامل دیکتاتورهایی می‌شد که ناگهان دارایی‌های خارجی را تصرف می‌کردند. اما به‌تدریج سایر نقش‌آفرین‌ها هم وارد کار شدند: افراد بر روی تلفن‌هایشان ویدئو می‌سازند، مقامات شهری حکم منتشر می‌کنند، تروریست‌ها کامیون منفجر می‌کنند و بسیاری اتفاقات دیگر می‌افتد.

عوامل پیچیده‌کننده: اولاً به پایان رسیدن رقابت‌ ابرقدرت‌های جنگ سرد، باعث شد چشم‌انداز ژئوپلتیک شلوغ‌تر و پر از ابهام شود. ثانیاً زنجیره‌های تامین طولانی‌تر و نحیف‌تر باعث شده‌اند کمپانی‌ها در برابر اختلالات واقع در مکان‌های دوردست آسیب‌پذیرتر شوند. نهایتاً تکنولوژی‌های جدید شرایط را به‌گونه‌ای رقم زده‎‌اند که کنشگری اجتماعی دیگر صرفاً برای کنشگرها نیست. ناظرها می‌توانند ویدئوهایی ارسال کنند که همه‌گیر شوند و آسیب‌های سیاسی قابل توجهی را برای کمپانی‌ها به همراه داشته باشند.

راهکار: سازمان‌هایی که در مدیریت ریسک توانایی دارند، دارای چهار شایستگی محوری هستند: درک، تحلیل، تخفیف و پاسخ به ریسک‌های سیاسی. مجموعه‌ای از پرسش‌ها می‌توانند به مدیران کمک کنند تا خلأهای هر حوزه را شناسایی کنند و قابلیتشان برای پیشتازی و کمینه‌سازی ریسک را افزایش دهند.

---

تا همین اواخر، درک ریسک سیاسی نسبتاً آسان بود. در غالب موارد، این پروسه شامل دیکتاتورهایی می‌شد که ناگهان دارایی‌های خارجی را برای اجرای دستورالعمل‌های داخلی‌شان تصرف می‌کردند، همان رویکردی که هوگو چاوز در ونزوئلا داشت. امروز سلب مالکیت رهبران بسیار کمتر از گذشته شایع است. و اگرچه کماکان دولت‌های کشورها، حاکم اصلی محیط‌های کسب‌وکارند، اما هم‌اکنون حجم زیادی از ریسک سیاسیِ درون و بین مرزهای کشورها، از سوی نقش‌آفرین‌های دیگری نشأت می‌گیرد: افرادی که گوشی همراه در دست دارند، مقامات محلی که احکام شهری صادر می‌کنند، تروریست‌هایی که بمب منفجر می‌کنند، مقامات سازمان ملل که تحریم تصویب می‌کنند و بسیاری موارد دیگر.

رخدادهایی که در دوردست رخ می‌دهند، با سرعت سرسام‌آوری بر کسب‌وکارهای پیرامون دنیا تاثیر می‌گذارند. اعتراضات ضد چین در ویتنام، موجب کمبود موجودی پوشاک در آمریکا شدند. جنگ داخلی در سوریه، هیزم به آتش بحران پناهندگی و حملات تروریستی در اروپا ریخت و صنعت گردشگری را تحت تاثیر قرار داد. دیکتاتور کره‌ی شمالی به استودیوی فیلم در هالیوود حمله‌ی سایبری انجام داد. در عصر جدیدی از ریسک سیاسی زندگی می‌کنیم.

برای مشاهده ادامه متن مقاله، اشتراک تهیه نمایید.