مدیریت ریسک

مدیریت ریسک سیاسی در قرن 21

از ایمی زیگارت و کاندولیزا رایس در مجله می-جون 2018

banner

تهدیدهای امروز پیچیده‌ترند، اما لزومی ندارد رویکردهای اصلاحشان هم پیچیده باشند

نوشته‌ی کاندولیزا رایس و ایمی زیگارت

در سال 2010، گابریلا کاپرتویت خبری خواند که زندگی‌اش را عوض کرد. در آن گفته می‌شود که چگونه یک نهنگ ارکا (قاتل) طی نمایشی در سی‌ورلد اورلاندو، یک مربی را به قتل رساند. کاپرتویت که یک فیلم‌ساز لس‌آنجلسی بود و دوست داشت دوقلوهایش را به دیدن ارکاها در سی‌ورلد سن‌دیه‌گو ببرد، دو سال بعدی را صرف تحقیق درباره‌ی مستندی به نام «ماهی سیاه » کرد. این مستند نشان می‌داد که چگونه رفتار ارکاها در این پارک تخصصی، هم به سایر حیوانات و هم به مربیان انسانشان آسیب می‌زند. هزینه‌ی تولید این فیلم تنها 76 هزار دلار بود. اما بااین‌حال خیلی سریع همه‌گیر شد و توجه شخصیت‌های مشهور و گروه‌های حقوق حیوانات را جلب کرد. فشار عمومی بر روی سی‌ورلد افزایش یافت. شرکت‌ها حمایت مالی خود را قطع کردند و قانون‌گذارها هم منع اسارت ارکاها و پرورش آن‌ها را پیشنهاد کردند. هجده ماه پس از انتشار «ماهی سیاه»، قیمت سهام سی‌ورلد 60 درصد کاهش یافته بود و مدیرعاملشان، جیم اچیسون، اعلام کرد که استعفا می‌دهد. در 2018، هنوز سهام سی‌ورلد به حالت قبل برنگشته است – همه‌ی این‌ها به خاطر این است که یک خانم داستان ارکاها را خواند و تصمیم گرفت یک فیلم کم‌بودجه درباره‌ی آن‌ها بسازد.




خلاصه مقاله «مدیریت ریسک سیاسی در قرن 21»


چالش: زمانی درک ریسک سیاسی نسبتاً آسان بود؛ در غالب موارد، این پروسه شامل دیکتاتورهایی می‌شد که ناگهان دارایی‌های خارجی را تصرف می‌کردند. اما به‌تدریج سایر نقش‌آفرین‌ها هم وارد کار شدند: افراد بر روی تلفن‌هایشان ویدئو می‌سازند، مقامات شهری حکم منتشر می‌کنند، تروریست‌ها کامیون منفجر می‌کنند و بسیاری اتفاقات دیگر می‌افتد.

عوامل پیچیده‌کننده: اولاً به پایان رسیدن رقابت‌ ابرقدرت‌های جنگ سرد، باعث شد چشم‌انداز ژئوپلتیک شلوغ‌تر و پر از ابهام شود. ثانیاً زنجیره‌های تامین طولانی‌تر و نحیف‌تر باعث شده‌اند کمپانی‌ها در برابر اختلالات واقع در مکان‌های دوردست آسیب‌پذیرتر شوند. نهایتاً تکنولوژی‌های جدید شرایط را به‌گونه‌ای رقم زده‎‌اند که کنشگری اجتماعی دیگر صرفاً برای کنشگرها نیست. ناظرها می‌توانند ویدئوهایی ارسال کنند که همه‌گیر شوند و آسیب‌های سیاسی قابل توجهی را برای کمپانی‌ها به همراه داشته باشند.

راهکار: سازمان‌هایی که در مدیریت ریسک توانایی دارند، دارای چهار شایستگی محوری هستند: درک، تحلیل، تخفیف و پاسخ به ریسک‌های سیاسی. مجموعه‌ای از پرسش‌ها می‌توانند به مدیران کمک کنند تا خلأهای هر حوزه را شناسایی کنند و قابلیتشان برای پیشتازی و کمینه‌سازی ریسک را افزایش دهند.

برای مشاهده ادامه متن مقاله، اشتراک تهیه نمایید.

ایمی زیگارت یکی از مدیران و همکار ارشد مرکز امنیت و همکاری بین‌الملل در دانشگاه استنفورد، همکار ارشد انستیتوی هوور و مشاور پیشین حوزه‌ی مدیریت در مک‌کینزی بود.

کاندولیزا رایس استاد اقتصاد سیاسی در دانشکده‌ی کسب‌وکار استنفورد، همکار ارشد انستیتوی هوور و استاد علوم سیاسی در دانشگاه استنفورد است. او به‌عنوان مشاور امنیت ملی از سال 2001 تا 2005 خدمت کرده و شصت‌وششمین وزیر امور خارجه‌ی آمریکا بین سال‌های 2005 تا 2009 بود. ا

نظرات شما

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *