مدیریت خود

مدیریت خود؛ همکاری بدون فرسودگی

از راب کراس و اسکات تیلور و دب زنر در مجله جولای-آگوست 2018

banner

«افراد بسیار زیادی می‌توانند از طریق کانال‌های مختلف به شما دسترسی پیدا کنند و این موضوع، فشار زیادی را ایجاد می‌کند.»
«ایمیل‌های مداوم، مسافرت‌های بین‌المللی، تماس در تمامی ساعات. واقعا خسته شده بودم. تقاضاهای همکاری و کمک‌رسانی امانم را بریده بودند.»

«همیشه حس می‌کردم باید کار بیشتری انجام دهم و جلوتر بروم تا بتوانم از شکست جلوگیری کنم. نقش قایق نجات افراد را پیدا کرده بودم و پس از نجات، تقریبا غرق‌شده رها می‌شدم.»

این سخنان در اثر تحمل فشار‌های ناشی از همکاری شنیده می‌شوند.

با گرایش سازمان‌ها به سمت جهانی‌گرایی، آن‌ها ساختارهای ماتریسی را به کار می‌گیرند، محصولات و خدمات پیچیده‌تری را ارائه می‌دهند و امکان برقراری ارتباطات دائمی را فراهم می‌کنند. بدین ترتیب به کارکنانی نیاز دارند که بتوانند بیش از پیش با همکاران داخلی و مخاطبان بیرونی ارتباط برقرار کنند. بر اساس تحقیق کانکتد کامانز، هم‌اکنون اکثر مدیران حداقل ۸۵ درصد از زمان کاری‌شان را صرف ایمیل، حضور در جلسات و صحبت پشت تلفن می‌کنند و تقاضای چنین فعالیت‌هایی بیش از ۵۰ درصد نسبت به دهه‌ی گذشته افزایش یافته است.

البته کمپانی‌ها سود می‌برند:



مقاله‌ی سال ۲۰۱۶ اچ‌بی‌آر که یکی از ما در نگارش آن همکاری داشته، این پدیده‌ی مخرب را تحت عنوان «سرباره‌ی همکاری» می‌نامد و راه‌هایی را برای تقابل سازمان‎ها با آن پیشنهاد داده است.

برای مشاهده ادامه متن مقاله، اشتراک تهیه نمایید.

راب کراس استاد ادوارد مدن در حوزه‌ی رهبری جهانی از کالج بابسون است.

اسکات تیلور استادیار رفتار سازمانی در کالج بابسون است.

نظرات شما

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *